เหมือนขี้ขลาดหวาดกลัวต่อเพื่อนบ้าน

ออกอาการลานลนทุกคนเห็น

คงอยากกราบตีนซ้ายไอ้ฮุนเซ็น

ซ่อนเร้นอำพรางอย่างจงใจ

นอบน้อมค้อมหัวเหมือนกลัวเกรง

แทนจะเร่งจัดการด้านแก้ไข

อ้อมแอ้มแกล้มกล้อมสมยอมใคร

หรือนายใหญ่สั่งมาอย่าหืออือ

ทหารเราเสียขามากี่หน

หลั่งเลือดบนแผ่นดินไทยมิใช่หรือ

นั่นคือสิ่งที่เห็นเป็นอยู่คือ

เขมรจัญไรคิดไม่ซื่อยื้อสงคราม

คนในเป็นไส้ศึกนึกอนาถ

กี่ทหารขาขาด-อยากเรียนถาม

ตัดขาท่านดีไหมได้ซึ้งนิยาม

อันตรายในท่ามความเป็นตาย

แก้ตัวอย่างชั่วช้าและหน้าด้าน

ว่าเพื่อนบ้านไม่ยิงเข้าสู่เป้าหมาย

ระเบิดลงโรงพยาบาลขั้นวอดวาย

แหกกฎภายในสนามรบไม่ทบทวน

เอาแต่ช่วยลูกนายให้พ้นผิด

ไม่แยแสสักนิดคิดถ่มบ้วน

เชิญกราบไหว้ไอ้เขมรเห็นสมควร

นึกอยากสวนแข้งใส่ท่าน-คันหัวใจ

“เจริญขวัญ”