นางรากษสเทวีขี่หลังหมู
เยื้องกรายสู่ชายทุ่งมุ่งมาหา
แต่งเครื่องทรงสงกรานต์เลาะผ่านมา
ภูษาอาภรณ์เพร้วแก้วนิลรัตน์

ขอให้ทุกดวงใจได้กลับบ้าน
ฉลองสงกรานต์ผ่านปีดิถีสวัสดิ์
เดินทางอย่างปลอดภัยไม่หลงพลัด
ทุกพิกัดคืนสู่บ้านนั้นชัดเจน

สวัสดีปีใหม่ในวาระ
แม้ขณะตรมตรอมการล้อมเข่น
สงครามไฟได้กำหนดแห่งกฎเกณฑ์
โลกทั้งใบกลายเป็นเช่นหลุมพราง

เมื่อวงปีคลี่ขยายไปอีกรอบ

ไร้คำตอบกรอบกฎกำหนดสร้าง
วันสงกรานต์ใกล้มาถึงจึงเลือนลาง
ต่างหมุนคว้างกลางศึกนึกระอา

ขอทำนายให้สยองว่าของแพง
ผืดเคืองไปทุกแห่งแล้งฝนห่า
จากนี้มีแต่เศร้าเคล้าน้ำตา
ตกตะลึงถึงผวาทั่วหน้ากัน

ห้วงสงกรานต์ผ่านปีเก่าเข้าปีใหม่
จากนี้ไปจะยากแค้นแสนพรึงพรั่น
รัดเข็มขัดทั่วหน้าประหยัดน้ำมัน
กว่าจะผันผ่านวิกฤติทุกทิศทาง
“เจริญขวัญ”