(ต่อจากอาทิตย์ที่แล้ว)

3) การกำหนดตำแหน่งในส่วนราชการ (มาตรา 47)

เดิมการกำหนดตำแหน่งในส่วนราชการเป็นอำนาจหน้าที่ของก.พ.แต่ปัจจุบันมาตรา 47 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551 กำหนดให้เป็นอำนาจของ อ.ก.พ.กระทรวง

4) การกำหนดมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (มาตรา 48)

เป็นการจำแนกตำแหน่งแต่ละประเภทออกเป็นสายงานตามลักษณะงานแล้วจัดตำแหน่งประเภทเดียวกันและสายงานเดียวกันที่คุณภาพของงานเท่ากันโดยประมาณเป็นระดับเดียวกัน โดยคำนึงถึงลักษณะหน้าที่ความรับผิดชอบและคุณภาพของงาน โดยก.พ.มีหน้าที่เป็นผู้จัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่งขึ้นให้อ.ก.พ.กระทรวงนำไปใช้ในการกำหนดตำแหน่งตามมาตรา 47 ต่อไป

5) การกำหนดตำแหน่งให้มีอำนาจบังคับบัญชา (มาตรา 49) กฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดินและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องรวมทั้งกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการได้บัญญัติให้รู้ว่า ในกระทรวง กรม และจังหวัด มีตำแหน่งในการบริหารงานไว้ว่าตำแหน่งใดเป็นตำแหน่งบังคับบัญชาในส่วนราชการใด และในฐานะใด ส่วนตำแหน่งใดที่มิได้บัญญัติให้เป็นตำแหน่งบังคับบัญชา แต่ผู้บังคับบัญชาซึ่งมีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา 57 ประสงค์จะให้ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นมีฐานะเป็นผู้บังคับบัญชา ก็ให้ทำหนังสือกำหนดให้ตำแหน่งนั้นเป็นตำแหน่งในการบริหารงานบังคับบัญชาหน่วยงานนั้นได้ในฐานะนั้นตามหลักเกณฑ์ที่ก.พ.กำหนด ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นก็จะมีอำนาจสั่งการในฐานะเป็นผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานนั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้ใดขัดขืนจะมีความผิดฐานขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชา

2. การกำหนดให้ได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง (มาตรา 50) พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551 บัญญัติให้มีบัญชีเงินเดือนขั้นต่ำและขั้นสูงของแต่ละประเภทตำแหน่ง จำนวน
4 บัญชีและบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของแต่ละประเภท จำนวน 4 บัญชี อยู่ท้ายพระราชบัญญัติและแก้ไขพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ.2539 มิให้ใช้บังคับกับข้าราชการพลเรือน

(อ่านต่ออาทิตย์หน้า)