ถ้าจะวิเคราะห์สถานการณ์ทางการเมืองในบ้านเราในขณะนี้แล้ว จะพบว่าความวิกฤติหลายอย่างยังคงมีอยู่ แม้จะมีปืนเข้ามายึดอำนาจและบริหารบ้านเมืองมาเกือบจะ 5 ปีก็ตาม ความวิกฤติต่างๆดังกล่าวก็ยังไม่หมดไป มิหนำซ้ำยังมีเพิ่มขึ้นในบางด้านอีกด้วย

เห็นได้จากความเจ็บปวด และความไม่มีความสุขอย่างจริงจังของผู้คนในบ้านเมือง โดยเฉพาะในระดับล่างที่หาเช้ากินค่ำที่ยังย่ำแย่อยู่กับการดำรงชีวิตในแต่ละวัน

ปัญหาของแผ่นดินในขณะนี้มีมากมายหลายอย่าง ที่เกิดจากความไม่เอาไหน หรือความไม่เข้าใจในการแก้ไขปัญหา รวมทั้งปัญหาใหม่ๆที่เกิดขึ้นเพิ่มเติมเข้ามาจากกลุ่มคนมีอำนาจ ที่อำนาจนั้นอย่างสะเปะสะปะ หรือใช้อำนาจนั้นหาประโยชน์ตนและพรรคพวกในบางสิ่งบางอย่าง แม้กระทั่งเรื่องของประสบการณ์ในการบริหารจัดการที่ไม่เข้าท่าเข้าทางอย่างที่เห็นกันขณะนี้ ซึ่งทำให้ความวิกฤติต่างๆดังกล่าวยังคงดำรงอยู่ต่อเนื่องในขณะนี้

ถ้าจะแต่งเป็นคำกลอน ก็คงจะเป็นคำกลอนดังนี้

l ปัญหาชาติ กลาดเกลื่อน ขณะนี้

เพราะคนแก้ ไม่ดี แต่ผยอง

อวดฤทธิ์เดช อวดศักดา ลิ้นลำพอง

ใครจะโกรธ ใครจะร้อง ช่างหัวมัน

l มันไม่สน ผู้คน ที่ก่นด่า

เพราะคิดว่า มีอำนาจ เรื่องของฉัน

ใครจะโกรธ ใครจะร้อง ช่างหัวมัน

เรื่องของกู ก็แล้วกัน อย่าตอแย

l เอาแต่หลอก เอาแต่ลวง พวงยาหอม

ให้ชาวบ้าน ตมตอม ด้วยคำแหล

ทำอย่างนี้ เกือบห้าปี ไม่เปลี่ยนแปร

จนชาวบ้าน ชีวิตแย่ ป้อแป้ลง

l แต่ละวัน พวกคุณท่าน ไม่เคยอด

คุณท่านซด ทุกอย่าง ไม่มีหลง

ชาวบ้านต้อง อดอยาก ยากจนลง

ต้องนั่งปลง ว่าจะมี อะไรกิน

l แต่ละวัน ที่ผ่าน สุดแสนเศร้า

มีแต่โศก มีแต่เศร้า เฝ้าถวิล

ข้าวของแพง ขึ้นราคา เป็นอาจินต์

ทั้งซื้อกิน และหนี้สิน จนหมดตัว

นี่เป็นกลอนแต่งเองในท่ามกลางบรรยากาศของบ้านเมืองขณะนี้ ที่เดินไปทางไหนก็จะได้พบและได้ยินเรื่องเหล่านี้

แม้นักการเมืองทั้งหลายที่กำลังจะลงเลือกตั้งเข้ามาทำงานทางการเมืองต่อไปก็ตาม ขอให้ได้อ่านกลอนแต่งเองในเรื่องนี้ด้วย ว่าภารกิจใหญ่หลวงที่รอการทำงานของตนให้ชาวบ้านนั้น จะต้องทำงานให้ถูกทิศถูกทางในเรื่องใด ความวิกฤติต่างๆของชาวบ้านดังกล่าวจะลดน้อยลง

โดยเฉพาะขอให้รู้จัก “คติพื้นบ้าน” ของชาวบ้านดังนี้ด้วย

“ของหายต้องหา ของเสียต้องซ่อม

อย่าใช้จ่ายเกินตัว อย่ามีคนชั่วร่วมวง”

นี่คือ “คติพื้นบ้าน” ที่จำง่ายๆว่า “2 ต้อง 2 อย่า”

คือมีสิ่งที่ต้องทำ 2 อย่าง และอย่าทำ 2 อย่างควบคู่กันไป

บ้านเมืองยังวิกฤติอยู่ในขณะนี้ก็เพราะไม่ได้ทำงานในหน้าที่รับผิดชอบทางการเมืองที่จะอาสาเข้ามา 2 อย่าง ดังกล่าว

ขณะนี้บ้านเมืองของเราอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่าน ที่จะต้องมีการปรับปรุง เปลี่ยนแปลง หรือตกแต่งสิ่งชำรุดเสียหาย หรือสิ่งไม่ดี ไม่ถูกต้อง ออกไปให้ได้ แล้วสร้างสิ่งใหม่ที่ดีมาแทน แต่ต้องมองภาพรวมทั้งหมดให้ได้ก่อน

เรียกได้ว่าสร้างกระบวนทัศน์ใหม่ก็ได้ในการทำงาน

โดยเฉพาะในระบอบประชาธิปไตยที่ทุกคนมีส่วนร่วม

ไม่ใช่ทำงานอย่างที่แล้วๆมาด้วยการยึดติดตัวบุคคลหรือผู้มีอำนาจเป็นศูนย์กลาง แต่ต้องเป็นเรื่องของทุกคนที่ต้องมีส่วนร่วม ไม่ใช่คิดแทน ทำแทน อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดอย่างที่ผ่านๆมา

พูดง่ายๆก็คือ การเป็นประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม

สร้างกระบวนทัศน์ใหม่อย่างนี้ให้เกิดขึ้นให้ได้