ด้วย “อภินิหารของกฎหมาย” ทำให้การเมืองหลังเลือกตั้ง “โคจรเข้าโหมดวิกฤติ” ทันที จนแทบจะ “หมดทางไปไร้ทางสงบ” เพราะทั้งสองขั้วการเมือง ต่างกระหื่นกระหายอยากได้ “อำนาจรัฐ” อย่างบ้าระห่ำ

“ขั้วอำนาจเก่า” ที่สูญเสียอำนาจจากการปฏิวัติสองครั้งได้ออกมา “สู้ตาย” ทางอำนาจของตนคืนมาให้ได้ ในขณะที่ “ขั้วอำนาจใหม่” ก็ต้องการสืบทอดอำนาจต่อไป โดยอ้างที่ “ขั้วอำนาจใหม่” ก็ต้องการสืบทอดอำนาจต่อไป โดยอ้างความสงบและความอยู่รอดของประเทศชาติ

แต่ปรากฏว่า “ขั้วอำนาจเก่าเป็นเสือปืนไว” โดย “อาซิ้มปากไว” ซึ่งเป็นแม่ทัพขั้วอำนาจเก่า จับมืออย่างเหนียวแน่นกับ “ตี๋หมื่นล้านปากเก่ง” ขุนพลหน้าใหม่ที่เทใจให้ขั้วอำนาจเก่า ได้ร่วมกับพรรคพันธมิตรรีบออกมาแถลงข่าวต่อหน้าสื่อทั้งหลาย ประกาศเสียงดังว่า “ได้จัดตั้งรัฐบาลชิงตัดหน้าอีกฝ่ายแล้ว”

“ชิงตัดหน้า” ด้วยการยืนยันว่า “ขั้วอำนาจของตนมีเสียง 255 เสียง และได้เซ็น MOU แล้ว”

ในขณะที่ “ขั้วอำนาจใหม่” ก็ไม่ยอมเป็น “ลุงเฉยใจเย็น” ก็ได้ออกมายืนยัน “ฝ่ายตนก็รวบรวมเสียงจนสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้เช่นกัน”

เมื่อต่างฝ่ายต่างประกาศว่า “ฝ่ายตนรวบรวมเสียงจนสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้” เช่นนี้ กูรูทางการเมืองต่างวิจารณ์ว่า นี่เป็นแค่ “ราคาคุย” ที่ยังไม่ใช่ “ราคาจริง”

“ราคาจริง” นั้น จะเกิดขึ้นต่อเมื่อมีการเปิดสภาหลังวันที่ 9 พฤษภาคม แล้วมีการ “เลือกประธานสภา” ตามมาด้วยการ “เลือกนายกรัฐมนตรี” ถ้าขั้วอำนาจไหนได้ตำแหน่งประธานสภาและตำแหน่งนายกฯ เท่ากับขั้วอำนาจดังกล่าว “ได้อำนาจรัฐของจริง”

ดังนั้น ระยะเวลานับจากนี้จนถึงเดือนพฤษภาคม จึงเป็นระยะเวลาที่ “หมองู” ทั้งสองขั้วอำนาจ จะแสดงอภินิหาร “เป่าปี่เรียกงูเห่าออกจากหม้อ”

“หมองู” ทั้งสองขั้วอำนาจ ใครจะมีอภินิหาร “เรียกงูเห่าได้มากกว่ากัน” เป็นเรื่องคอการเมืองต้องติดตามด้วยใจระทึก

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม