การโยกย้ายสับเปลี่ยนหน้าที่การงานของส่วนราชการต่างๆ กำลังเริ่มต้น ไม่ว่าจะเป็นพลเรือน ตำรวจ และทหาร ซึ่งในสมัยก่อนๆไม่ค่อยจะมีอะไรให้ตื่นเต้นเพราะเป็นเรื่องปกติที่ต้องปฏิบัติในแต่ละปี แต่สมัยนี้ดูจะเป็นเรื่องชวนตื่นเต้นและเป็นข่าวให้ได้ยิน ว่าคนนั้นคนนี้จะได้รับแต่งตั้งให้เป็นโน่นเป็นนี่ เพราะเป็นคนของคนนั้นคนนี้

โดยเฉพาะตำแหน่งสำคัญๆ ในระดับสูง

ระยะนี้จึงมีการเคลื่อนไหวกันมาก ทั้งทางด้านบุคคลและแนวทางการบริหารงานในกระทรวง ทบวงกรม ต่างๆ เพื่อรองรับการทำงานดังกล่าว เป็นที่จับจ้องของผู้คนทั้งหลายและสื่อมวลชนต่างๆ

เมื่อก่อนนั้นไม่ค่อยจะน่าสนใจอย่างสมัยนี้ เพราะการแต่งตั้งโยกย้ายเป็นไปตามระบบคุณธรรมเป็นส่วนใหญ่ แต่สมัยนี้ไม่ค่อยเป็นอย่างนั้น เพราะตำแหน่งสำคัญๆ ที่สามารถให้คุณให้โทษ หรือสามารถเอื้อประโยชน์ให้กับผู้แต่งตั้ง ได้กลายมาเป็นเงื่อนไขสำคัญในการแต่งตั้งโยกย้ายให้แต่ละครั้ง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความเป็นเกราะคุ้มกันความผิดต่างๆ ให้กับผู้แต่งตั้งโยกย้าย หรือผู้มีอำนาจหรือเป็นลูกมือช่วยเหลือหาผลประโยชน์ให้กับผู้แต่งตั้งโยกย้าย ไม่ว่าจะเป็นด้านการเมืองหรือด้านเงินๆ ทองๆ

สมัยนี้ในเรื่องดังกล่าวเกิดขึ้นมากที่สุด

คำว่า “ข้าราชการ” ได้เปลี่ยนแปรความหมายไปจากเดิม เพราะจากความหมายเดิมนั้น ข้าราชการเป็นผู้ปฏิบัติงานสนองพระราชา ให้เหมาะสมกับที่ทรงชุบเลี้ยงมา แต่มาในสมัยนี้กลับกลายมาเป็นว่า ข้าราชการคือผู้ปฏิบัติหน้าที่ตามความประสงค์ของผู้แต่งตั้ง คือนักการเมือง

ถ้านักการเมืองที่มีอำนาจหน้าที่ในการแต่งตั้งเป็นคนดี มีคุณธรรม ศีลธรรม มีหิริโอตัปปะ ไม่เป็นคนหน้าด้าน มีคุณสมบัติที่ดีติดตัว การแต่งตั้งโยกย้ายนั้นก็คงจะเป็นอย่างถูกต้องและเหมาะสม

แต่ถ้านักการเมืองที่มีอำนาจในการแต่งตั้งโยกย้าย เป็นคนไม่มีคุณธรรม ศีลธรรม เป็นคนไร้หิริโอตตัปปะ เป็นคนหน้าด้าน ถืออำนาจบาตรใหญ่ทั้งกลางวันกลางคืน การแต่งตั้งโยกย้ายนั้นก็จะเป็นไปในทางเล่นพรรคเล่นพวก ไม่ว่าพวกพ้องนั้นจะเหมาะสมหรือไม่ก็ตาม

ญาติโกโหติกาของผู้มีอำนาจแต่งตั้งโยกย้ายจึงบานสะพรั่งให้เห็นในวงการหน่วยงานในขณะนี้ ซึ่งในสมัยก่อนๆไม่ค่อนจะได้เห็น

ข้าราชการที่ดีๆ และมีความรู้ความสามารถแต่ไม่มีผู้สนับสนุน ถึงแม้จะเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตและเหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ที่ควรจะได้รับก็ตาม โอกาสที่จะได้รับการแต่งตั้ง หรือเติบใหญ่ในหน้าที่ราชการ จึงค่อนข้างจะหายากในยุคนี้

ระบบคุณธรรมเป็นได้แค่ตัวหนังสือ

การวิ่งเต้นและประจบสอพลอจึงเกิดขึ้นอย่างกว้างขวางในวงราชการไทยในขณะนี้ ทำกันทุกรูปแบบที่ทำได้ เพียงเพื่อให้ถูกใจคนแต่งตั้ง แม้กระทั่งการไปวิ่งเต้นประจบสอพลอลูกเมียคนแต่งตั้งก็ไม่เว้น

ไม่เคยละอายต่อเกียรติและศักดิ์ศรีความเป็นข้าราชการ ซึ่งในความหมายก็คือ ผู้รับใช้พระราชา

ข้าราชการสมัยนี้จึงมักจะได้รับการดูหมิ่นเหยียดหยาบมากกว่าข้าราชการในสมัยก่อนๆ

โดยเฉพาะพวกที่วิ่งเต้นด้วยการใช้เงินซื้อตำแหน่งหรือประจบสอพลอไปถึงลูกเมียคนแต่งตั้ง

ข้าราชการจำพวกนี้ไม่เคยคิดว่า การเป็นข้าราชการนั้น เป็นผู้ที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี ซึ่งอยู่ที่พฤติกรรมของตนเอง จะมีเกียรติหรือมีศักดิ์ศรีก็อยู่ที่การกระทำ

ตำแหน่งแห่งที่ไม่สำคัญที่พฤติกรรมของตน ทำตนให้มีเกียรติ หรือไม่มีเกียรติก็อยู่ที่ตัวเอง แม้จะแต่งเครื่องแบบ แสดงยศชั้นอะไรก็ตาม

การทำงานที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี อยู่ที่เรื่องการปฏิบัติงานที่ถูกต้อง ตรงไปตรงมา ทำงานตามหน้าที่ที่กำหนดไว้ ไม่ใช่ทำงานรับใช้อย่างตามใจชอบของนักการเมืองคนใด การวิ่งเข้าหานักการเมือง
เพื่อแลกกับตำแหน่งหน้าที่ หรือการยินยอมให้นักการเมืองใช้เพื่อประโยชน์ใดประโยชน์หนึ่งของนักการเมืองก็ดี พฤติกรรมอย่างนี้ทำลายตัวเอง และทำลายความเชื่อถือของประชาชน ที่เสียภาษีให้ไปใช้จ่าย

สภาวการณ์โดยรวมในบ้านเมืองขณะนี้ ที่เกี่ยวกับข้าราชการนั้น ส่วนใหญ่จะถูกนักการเมืองหยิบฉวยไปใช้ประโยชน์ให้กับตนในเรื่องต่างๆ แม้กระทั่งถูกใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองในเรื่องต่างๆ แม้กระทั่งข้าราชการเลวๆที่ขายตัวให้นักการเมืองก็ดูจะมีไม่น้อยในขณะนี้ ทำให้ข้าราชการดีๆ ต้องพลอยถูกเหยียดหยาบไปด้วย

น่าเห็นใจข้าราชการดีๆ ในยุคนี้ที่ยังมีอยู่ไม่น้อย ที่เชื่อได้ว่าต่างก็พากันอึดอัดใจอยู่ไม่น้อยเช่นเดียวกัน

แม้กระทั่งประชาชนส่วนใหญ่ที่เสียภาษีให้ไปใช้ก็พลอยอึดอัดใจไปด้วยไม่น้อยเช่นเดียวกันในขณะนี้

น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ