หนึ่ง ประเทศนี้มีความเด่น-ความเป็น “ชาติ”

มีความเป็น “เอกราช” นิรันดรสมัย

มี “ภาษา” คู่ชาติประกาศไกร

มี “อักษร-หนังสือไทย” เป็นเอกลักษณ์

มี “เลขไทย” ให้คนไทยได้ภูมิพิศ

เป็นลายลักษณ์ตระหนักจิตพิสิฐศักดิ์

มี “กราบ-ไหว้” อ่อนช้อยร้อยใจรัก

มี “รอยยิ้ม” พิมพ์พักตร์ประจักษ์ใจ

มี “ดนตรี” ดุรีย์เลิศประเสริฐเสนาะ

แบบฉบับอันไพเราะเหมาะสมัย

“นาฏศิลป์” ที่เลิศล้ำคือรำไทย

มิด้อยกว่าชาติใดในแดนดิน

มีครรลอง “วัฒนธรรม” นำประเทศ

“ศิลปะ“ ทุกประเภทพิเศษศิลป์

มี “ขนบประเพณี” รี่เรื่อยริน

ใครยลยินยิ่งปลาบปลื้มลืมไม่ลง

หลายหลากปูม “ภูมิปัญญา” สามัญชน

ล้วนด่ำดื่มปลื้มกมลชนใหลหลง

เป็นฐานจากรากหญ้าปัญญาคง

ยิ่งยรรยงยืนนิรันดร์เนิ่นนานมา

สอง จากหลายปีที่ชาติอาจวิกฤติ

เศรษฐกิจก่อพิษภัยไปทั่วหล้า

ณ บัดนี้ไทยควรฟื้นคืนเวลา

ร่วมสืบสรรค์ภูมิปัญญาน่าภูมิใจ

จอมกษัตริย์ประสาทตรา “สุวรรณชาด”

เชิดชูเสกเอกราชชาติไทยให้

สัญลักษณ์จากแผ่นดิน “สินค้าไทย”

อนาคตปรากฏไกรไปนิรันดร์

“เสื้อทองแดง” แรงงานไทยราคาถูก

จะฝังปลูกจิตสำนึกระลึกมั่น

ประกาศเกียรติภูมิไทยเกริกไกวัล

ด้วยสร้างสรรค์สัญลักษณ์พิทักษ์ไทย