มองไปทางไหนในบ้านเมืองของเราขณะนี้ จะพบแต่ผู้คนส่ายหน้าไปมาเหมือนพัดลม เบื่อหน่ายหงุดหงิด ไม่สนุกเหมือนก่อน ซังกะตายอยู่ไปวันๆ ชีวิตหมดรสชาติเหมือนน้ำแกงไม่ได้ปรุงรส หลายคนมีอาการเครียด ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน

จับกลุ่มปรับทุกข์กัน หาทางช่วยตัวเอง

ที่เคยตั้งความหวังไว้กับพวกถือปืนเข้ามาบริหารจัดการบ้านเมือง ว่าจะช่วยให้หายทุกข์ ลืมตาอ้าปากได้นั้น มีแค่ป้อนลมให้กินด้วยคำพูด

โรคเบื่อหน่ายขยายตัวอย่างรวดเร็ว ไม่แพ้โรคที่เกิดจากพิษฝุ่นในอากาศขณะนี้ แม้การเลือกตั้งผู้แทนราษฎรจะผ่านพ้นไปแล้วก็ตาม ผู้คนทั้งหลายก็ยังคงส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย ชุลมุนชุลเกไม่แน่นอน

ฟ้องร้องกันให้ยุ่งไปหมดในขณะนี้

ความเบื่อหน่ายยิ่งทับถมเข้ามาอีก

ถ้าจะแยกแยะลักษณะอาการของความเบื่อหน่ายของผู้คนในบ้านเมืองขณะนี้ให้เห็นชัดๆแล้ว จะพบว่ามีอาการหลายอย่างที่ไม่เหมือนกัน ดังต่อไปนี้

1. เบื่อหน่ายเพราะไม่มีอะไรจะทำ

ไม่รู้ว่าจะไปหางานการอะไรทำแม้คนที่มีงานทำอยู่แล้วก็ยังตกงาน เพราะถูกเลิกจ้างหรืองานที่ทำอยู่นั้นเจ้าของงานปิดงานไปต่อไม่ไหว ควักเงินในกระเป๋าก็ว่างเปล่า หรือมีแต่เศษเหรียญไม่กี่อัน ทำให้ “ข้าว บ่มีใส่หม้อ”

2. เบื่อหน่ายเพราะต้องทำเรื่องที่ไม่อยากทำ

อาการอย่างนี้เกิดขึ้นจากคำสั่งของคนมีอำนาจที่ชอบสั่งให้ทำในเรื่องที่ผู้มีอำนาจต้องการ สั่งจำกัดโน่นจำกัดนี่ว่าทำได้หรือไม่ได้เป็นการล่วงละเมิดสิทธิเสรีภาพของประชาชนที่เคยมีมาแต่ก่อน

3. เบื่อหน่ายเพราะเห็นเรื่องไม่เข้าท่า

โดยเฉพาะในเรื่องการลุแก่อำนาจ ลืมตนหลงตนว่าจะทำอะไรก็ได้ ไม่ชอบใครก็ออกฤทธิ์ออกเดช ข่มขู่ เล่นวาทะไปเรื่อยๆ ในการบริหารงาน

4. เบื่อหน่ายเพราะต้องอยู่กับความซ้ำซากจำเจ

ต้องฟังเสียงอวดนั่นอวดนี่ทางโทรทัศน์และวิทยุที่ต้องถ่ายทอดทั่วถึงกันทุกคลื่นในเวลาดังกล่าว หรือเห็นท่าทางต่างๆ เวลาเดินเวลาพูดที่ไม่เข้าท่า

5. เบื่อหน่ายเพราะรู้สึกเบื่อหรือเหนื่อยหน่าย

ก่อให้เกิดความหงุดหงิด ไม่อยากทำโน่นทำนี่ หรือไม่รู้ว่าทำไมต้องเป็นอย่างนั้น หรือเกิดอาการสังหรณ์ว่าจะมีภัยใกล้ตัว

ความเบื่อหน่ายต่างๆ ดังกล่าวทั้ง 5 ประการดังกล่าว นำมาซึ่งความเกลียดชัง ความไม่ชอบใจให้เกิดขึ้นกับผู้คนทั้งหลายในบ้านเมือง

ภายใต้ภาวการณ์อย่างนี้จึงยากที่จะปฏิเสธว่าทุกสิ่งทุกอย่างตกต่ำ ทรุดลง ไปแทบทุกด้านใครก็ตามที่ได้อำนาจมาใช้ ไม่ว่าจะมาตามกระบวนการตามกติกาที่กำหนดไว้ หรือถือปืนเข้ามายึดอำนาจ จึงยากที่จะปฏิเสธว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่ตนทำจะมีแต่ทรุดลง หรือตกต่ำลงในความรู้สึกของประชาชน

เพราะประชาชนได้เห็นแล้วว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ภายใต้การบริหารจัดการนั้นยังโงหัวขึ้นไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเศรษฐกิจ สังคมที่ยังมืดมัวมองไม่เห็นทิศทางที่พอจะทำให้ผู้คนในบ้านเมืองมั่นใจ พอมีพอกิน พออยู่พอใช้ ไม่มีความแตกแยกวุ่นวาย

โดยเฉพาะในเรื่องความทุจริตคดโกง ซึ่งเป็นเรื่องใหญ่ที่ยังคงมีอยู่ โดยเฉพาะในหมู่พวกของตนเองขณะนี้ ซึ่งได้ถูกเปิดเผยออกมาให้สังคมรู้อยู่เรื่อยๆ ขณะนี้

บ้านเมืองในยามนี้ต้องการความเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดีขึ้น ห่างพ้นจากความเบื่อหน่ายของประชาชน 5 ประการดังกล่าวข้างต้น ผู้คนในบ้านเมืองไม่ต้องการเห็นผู้บริหารบ้านเมืองไม่ว่าจะมาตามกระบวนการกติกาที่ถูกต้อง หรือมาอย่างไม่ถูกต้องตามกระบวนการ มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ คือ

“เกลียดคนตรง หลงคนคดงอ ชอบคำป้อยอ มีพวกสอพลอรอบตัว”

สิ่งดีงามทั้งหลายที่เคยมีอยู่ เคยสั่งสมกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษที่ใช้อำนาจอย่างถูกต้อง เป็นธรรม เพื่อประโยชน์ส่วนรวมของบ้านเมือง ซึ่งกำลังได้รับความกระเทือนอย่างหนักในขณะนี้นั้น ถ้าไม่สามารถพลิกฟื้นคืนกลับได้ ก็ต้องรอวันล่มสลายที่จะมาถึงประเทศ

ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการบริหารบ้านเมืองทุกคน จะต้องไม่เป็นผู้ทำให้เกิดความเบื่อหน่ายจากประชาชน ต้องไม่ทะยานอยากอย่างไร้ขอบเขต ต้องไม่มึนเมาในอำนาจ เพราะความมึนเมาในอำนาจทำให้ลืมทุกสิ่งทุกอย่างได้ สั่งให้ทุกคนต้องทำตาม ทุกคนต้องเชื่อฟัง

เพราะทั้งหลายทั้งปวงนำมาซึ่งความเบื่อหน่ายของประชาชน อย่างที่เห็นๆ กันอยู่ในขณะนี้

น.ต.ประสงค์ สุ่นศิริ