ยิ่ง “ผู้เฒ่าปากจู๋ เนคไทแดง” ออกมา “เหวง” อย่างหัวชนฝาโดยปราศจากหลักฐานว่า “ตนถูกโกงเลือกตั้ง” แบบแผ่นเสียงตกร่อง ก็ยิ่งทำให้ผู้คนทั้งโลกมองผู้เฒ่าปากจู๋เป็น “เฒ่าทารก” ที่จิตผิดปกติจนน่าจะถูกส่งตัวไปรักษาในโรงพยาบาลมากเท่านั้น

ล่าสุด แม้แต่เพื่อนซี้ของเฒ่าปากจู๋คือ “นายคริสโตเฟอร์ คริสตี้” อดีตผู้ว่าการรัฐนิวเจอร์ซี่ย์ ก็ยังออกมาให้สัมภาษณ์ทางทีวี.ในรายการ “This Week” ว่า “การกระทำของเฒ่าทรัมป์และทีมกฎหมายของเขา เป็นเรื่องสุดอดสู และ น่าอับอาย”

“น่าอดสูยิ่งขึ้น” ตรงที่ผู้ว่าการรัฐบางท่านได้ออกมาวิจารณ์ผู้เฒ่าเนคไทแดงว่า การเป็น “ผู้แพ้ชวนตี หรือผู้แพ้ที่ไม่ยอมรับการยอมแพ้” แบบไม่เลิกราของเฒ่าชูชกนั้น ถือเป็นการ “ทำลายประชาธิปไตยของสหรัฐอเมริกา” จนประชาธิปไตยของประเทศนี้ อาจถูกชาวโลกหัวเราะเยาะว่าเป็น “ประชาธิปไตยกล้วย” เหมือนประเทศต่างๆ ในลาตินอเมริกา

ถูกแล้วครับ คนอเมริกันและคนอีกจำนวนมากทั่วโลกต่างเรียกระบอบประชาธิปไตยในประเทศอเมริกากลางและอเมริกาใต้ แบบ “เหยียดหยาม” ว่าเป็น “ประชาธิปไตยกล้วย”

ที่เรียกเช่นนี้ เพราะประเทศเหล่านี้ต่างปลูกกล้วยขายกันอย่างกระหน่ำจนได้ฉายา “ดินแดนแห่งกล้วย”

ในด้านปกครองหรือด้านการเมือง ประเทศเหล่านี้ต่างปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยที่สุดประหลาดมหัศจรรย์ เพราะทุกครั้งที่มีการประกาศผลเลือกตั้ง “ฝ่ายพ่ายแพ้” ก็จะประท้วงต่อต้านและโจมตีฝ่ายชนะตามมาอย่างถึงพริกถึงขิง

“บ่อยครั้งเกิดความรุนแรงถึงขั้นเกิดสงครามกลางเมือง”

วัฒนธรรม “ขี้แพ้ชวนตี” ของชาวลาตินอเมริกันเกิดขึ้นอย่างซ้ำๆ ซากๆ เช่น ทำให้ชาวโลกพร้อมใจกันให้ฉายาระบอบการปกครองดังกล่าวเป็น “ประชาธิปไตยกล้วย”

บัดนี้ “ผู้เฒ่าปากจู๋ เนคไทแดง” ได้สร้าง “รอยราคี” ให้แก่ระบอบประชาธิปไตยของสหรัฐอเมริกา แบบ “ขี้แพ้ชวนตี” ให้กลายเป็น “ประชาธิปไตยกล้วย” เหมือนกลุ่มประเทศลาติน
อเมริกา จนทำให้เกียรติยศของสหรัฐต่ำเตี้ย และทรัมป์จะถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ว่าเป็น “ผู้เหยียบย่ำสหรัฐอเมริกาให้ตกต่ำ”

อยากถามคุณผู้อ่านว่า แล้วประชาธิปไตยในบ้านเราจะเรียกเป็นประชาธิปไตยอะไร? โดยเฉพาะอย่างยิ่งประชาธิปไตยที่ม็อบสามนิ้วต้องการ เป็นประชาธิปไตยกูเท่านั้นคือความถูกต้องใช่หรือไม่? หรือเป็นประชาธิปไตยปลาร้า? หรือเป็นประชาธิปไตยศรีธนญชัยอาบน้ำให้น้อง?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม