รัฐธรรมนูญคือกฎหมายสูงสุดของประเทศ แต่สำหรับประเทศไทยแล้ว กฎหมายสูงสุดของประเทศถูกแก้ไข และถูกฉีกทิ้งบ่อยมากจนแทบจะหาคนที่จำได้แม่นยำว่ารัฐธรรมนูญของไทยถูกแก้มาแล้วกี่ครั้ง และถูกฉีกมาแล้วกี่หน

มาวันนี้ มีกระแสข่าวเรื่องแก้ไขรัฐธรรมนูญกลับมาดังมากขึ้นอีกครั้งในสังคม คนที่ต้องการให้แก้รัฐธรรมนูญก็จะมีอยู่จำนวนหนึ่ง และหนึ่งในจำนวนนั้นก็คือนักการเมือง โดยเฉพาะนักการเมืองที่ต้องการมีอำนาจรัฐมากกว่าเดิม ส่วนนักการเมืองที่กุมอำนาจรัฐไว้ได้แล้ว ก็ไม่ต้องการให้แก้รัฐธรรมนูญฉบับที่หนุนส่งให้ตนเองได้เปรียบในทางการเมือง แม้กระทั่งนักการเมืองที่เคยมีอำนาจ แต่ปัจจุบันหมดอำนาจไปแล้วก็ยังทุรนทุรายจะให้แก้รัฐธรรมนูญให้กลับไปเป็นฉบับที่ตนเองได้เปรียบทางการเมือง

ถามจริงๆ เถอะ มีประชาชนจำนวนกี่มากน้อยบนแผ่นดินนี้ที่สนใจและติดตามศึกษาสาระสำคัญของรัฐธรรมนูญอย่างลึกซึ้ง ทั้งๆ ที่ทุกคนต่างรู้ดีอยู่แก่ใจว่ารัฐธรรมนูญคือกฎหมายสูงสุดของบ้านเมือง เป็นกรอบกติกาของกฎหมายทั้งมวลของแผ่นดิน สาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่คนจำนวนมากบนแผ่นดินนี้ไม่สนใจ และไม่ตั้งใจศึกษารายละเอียดทั้งหมดทั้งมวลของรัฐธรรมนูญ หรือไม่ศึกษารัฐธรรมนูญทุกมาตรา เพราะว่ารัฐธรรมนูญเขียนด้วยถ้อยคำที่มนุษย์ทั่วไปอ่านแล้วเกิดความสับสนงุนงง แม้กระทั่งนักการเมืองและนักกฎหมายด้วยกันเองก็ยังเกิดความงุนงง เมื่ออ่านรัฐธรรมนูญมาตราต่างๆ จนต้องส่งเรื่องให้ศาลรัฐธรรมนูญตีความกันเป็นประจำ ซึ่งนับว่าประหลาดมหัศจรรย์มากที่คนไทยจำนวนมากอ่านรัฐธรรมนูญไทยแล้วเข้าใจไม่ตรงกัน จนต้องนำไปสู่การตีความรัฐธรรมนูญ

คำถามคือทำไมผู้ร่างรัฐธรรมนูญจึงไม่ใช้ภาษาที่มนุษย์ทั่วไปเข้าใจได้ตรงกัน และเข้าใจได้เหมือนกัน ทำไมจึงต้องใช้ภาษาที่ต้องนำไปสู่การตีความ หรือเป็นเพราะว่าหากเขียนรัฐธรรมนูญด้วยภาษาที่ทุกคนเข้าใจได้ตรงกันแล้ว จะทำให้ผู้มีอำนาจรัฐต้องสูญเสียความยิ่งใหญ่ ความน่าเกรงขาม หรือต้องสูญเสียอำนาจ และผลประโยชน์ไปโดยพลัน

กลับไปที่คำถามเดิมว่า เหตุใดประเทศไทยจึงต้องร่างรัฐธรรมนูญใหม่บ่อยมาก และทำไมจึงเกิดการฉีกทำลายรัฐธรรมนูญบ่อยมาก ถามต่อไปว่าหลังจากร่างรัฐธรรมนูญใหม่แล้ว ประชาชนได้ผลประโยชน์ใดๆ กับตัวเองมากขึ้นกว่าเดิมหรือ ที่พูดเช่นนี้ไม่ได้หมายความว่าจะยื้อให้ใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่กำลังมีผลบังคับใช้ในขณะนี้ แต่ถามเพราะต้องการทราบว่า หากร่างใหม่แล้วประชาชนจะได้อะไรมากขึ้นกว่าเดิม หรือจะมีชีวิตดีขึ้นกว่าเดิมตรงไหนหรือ หรือว่าเมื่อมีรัฐธรรมนูญใหม่แล้วจะสามารถควบคุมพฤติกรรมสามานย์ และลดความเลวทรามของนักการเมืองได้จริงหรือ และทำให้ประชาชนมีอำนาจในการจัดการความเลวทรามในระบบการเมืองไทย และในระบบราชการไทยได้จริงหรือ

เท่าที่ติดตามดูประเด็นการแก้ไขรัฐธรรมนูญของไทยมาอย่างต่อเนื่องในระยะ 30 ปีนี้ พบว่ามีการอ้างว่าแก้ไขเพื่อประชาชนมาโดยตลอด แต่ทว่าข้ออ้างกับความเป็นจริงสวนทางกันสิ้นเชิง เพราะประชาชนไม่เคยได้ผลดีใดๆ จากการแก้รัฐธรรมนูญแม้แต่น้อย แต่กลุ่มที่ได้ผลประโยชน์อย่างมากมายมหาศาลกลับเป็นนักการเมือง หลายคนอ้างว่ารัฐธรรมนูญหลายฉบับดีงามแสนประเสริฐ แต่ก็มีคำถามเดิมๆ คือ แล้วประชาชนได้อะไรจากรัฐธรรมนูญเหล่านั้น มันทำให้ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีขึ้นจริงหรือ มันทำให้นักการเมืองถูกตรวจสอบและถูกลงโทษโดยประชาชนจริงหรือ มันทำให้ข้าราชการลดการทุจริตคอร์รัปชั่นได้จริงหรือ ขอบอกตรงๆ ว่าต่อให้แก้รัฐธรรมนูญอีกกี่สิบกี่ร้อยครั้ง ก็ไม่ทำให้นักการเมืองไทยที่มีสันดานทุจริตเปลี่ยนเป็นสุจริตชนได้ เพราะรัฐธรรมนูญเป็นเพียงตัวอักษร แต่เป็นตัวอักษรที่ถูกพลิกผันไปตามอำนาจรัฐ โดยไม่เคยสามารถยืนหยัดเจตนารมณ์แห่งนิติธรรมไว้ได้