วาทกรรมสุดดังในยุค “หม่อมน้อง” เป็นคอลัมนิสต์ในนสพ.สยามรัฐ ท่านจอมปากกรรไกรได้เป็นผู้จุดประกายคำว่า “กูไม่กลัวมึง” ขึ้นมาต่อต้านเผด็จการยุคนั้น

แล้วในที่สุด วาทกรรม “กูไม่กลัวมึง” ก็กลายเป็นรายการ “ดับเทวดา” เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2516 จากการระเบิดของ “ภูเขาไฟทุ่งใหญ่นเรศวร”

แม้จะมีรายการ “ดับเทวดา” และ “ล้มเผด็จการประภาสถนอม” ไปแล้วเมื่อ 50 ปีก่อน แต่แล้ว “วงจรอุบาทว์” ทางการเมืองไทย ก็หมุนเวียนกลับมาอย่างซ้ำๆ ซากๆ

“วงจรอุบาทว์การเมืองไทย” ล้วนเกิดมาจาก“3 สายพันธุ์ที่เกี่ยวข้องกับการเมือง” ได้แก่ 1.นักการเมืองสายพันธุ์ขุนศึกศักดินา 2.นักการเมืองทุนสามานย์ขยันโกงชาติ และ 3.นักการเมืองทาสในสภาที่ขาใหญ่สั่งซ้ายหันขวาได้

แม้ในวันนี้ จะมี “คนรุ่นใหม่” ที่มีท่าที “สุดห้าว”แสดงเป็นคน “กล้าคิด กล้าสู้” และ “กูไม่กลัวมึง” อย่างยั้วเยี้ย

แต่ “ขุดให้ลึกๆ ค้นหาความจริง” และ “ค้นให้ลึกๆค้นหาความลับ” ก็จะประจักษ์แจ้งว่า คนรุ่นใหม่จำนวนมากต่าง “ตกเป็นทาสของนักการเมืองที่เป็นเจ้าพ่อลัทธิสร้างภาพ” หรือ “ตกเป็นเหยื่อของแมงโม้จอมสับขาหลอก” และ “ตกเป็นสาวกพ่อมดสร้างลัทธิสุดสวยงาม”

กูรูทางการเมืองบางท่านจึง “ฟันธง” ว่า “วงจรอุบาทว์ของการเมืองไทยน้ำเน่าแบบใหม่จะกลับมาครองประเทศอย่างซ้ำซาก” เหมือนเดิม แต่ “สายพันธุ์นักการเมือง” จะเปลี่ยนแปลงไป ดังนี้

“1.นักการเมืองทุนสามานย์ผู้เป็นเจ้าของแอนิมอลฟาร์ม 2.นักการเมืองบ้านใหญ่ ทายาทเจ้าพ่อคนดังหลายจังหวัดแตะมือกันเป็นกลุ่มก้อน และนักการเมืองสายพันธุ์แมงโม้จอมสร้างภาพและสายพันธุ์สับขาหลอกจอมอัจฉริยะ (แม้แต่คนรุ่นใหม่สมองไวก็ยังตกเป็นเหยื่อ) และ 4.นักการเมืองสภาทาสที่ขาใหญ่เจ้าของสวนกล้วยสั่งได้”

ในขณะที่ “นักการเมืองสายพันธุ์ขุนศึกศักดินา” กำลังจะสูญพันธุ์ หรือ “กลายพันธุ์” ไปอยู่ใน 4 กลุ่มสายพันธุ์ที่หลบเลี่ยงคำว่า “เผด็จการ”

น่าสงสารคนไทยที่แทบไม่มีโอกาสได้เลือกนักการเมือง“สายพันธุ์ประชาธิปไตยแท้” ที่มีอุดมการณ์“มาจากประชาชน โดยประชาชนและเพื่อประชาชน (ส่วนใหญ่อย่างจริงแท้)”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม