สงครามชิงอำนาจรัฐระหว่าง “ฝ่ายค้าน” กับ “ฝ่ายรัฐบาล” ในขณะนี้ แท้จริงคือ “ศึกสองผู้เฒ่าที่หิวโหยขุมทรัพย์แห่งอำนาจ”

ผู้เฒ่ารายแรก ได้แก่ “ผู้เฒ่าทศกัณฐ์ ณ แดนไกล”เป็นจิวแป๊ะทงที่ขอ “สู้ตาย” เพื่อจะได้กลับบ้านอย่างเท่ๆ ตามที่หัวใจเรียกร้องมายาวนาน เพราะการเป็นนักวิทยาศาสตร์ขยันเดินทางสำรวจโลก ไม่ใช่กิจกรรมที่ “ทศกัณฐ์ บ้านไกล” โหยหาอย่างสุดเลิฟ

สิ่งที่ “ทศกัณฐ์ บ้านไกล” ต้องการคือ “การได้อำนาจรัฐ” และ “กลับมาเป็นเทพไตตัน” อีกครั้ง เพราะ “เปิ้น” เป็น “ฤาษีติดใจแกง” และเป็น “ผู้เฒ่าที่อยากให้นักการเมือง ข้าราชการและพ่อค้า คลานเข้ามากราบที่เท้าเหมือนเมื่อกว่าสิบปีก่อน”

ผู้เฒ่ารายสอง ได้แก่ “ลุงกะปิตัน” ผู้เป็นจอมวางแผนครองอำนาจรัฐที่ “มากชั้นเชิง”

เห็นได้จาก วันที่ 24 สิงหาคม 2557 “กะปิตัน”ยึดอำนาจโดยไม่ต้องใช้รถถัง “แอ่นแอ๊น” ออกมากลางถนน แต่ใช้กำปั้น “แค่ทุบโต๊ะเบาๆ” ในที่ประชุมความขัดแย้งของนักการเมืองทั้งสองฝ่าย พร้อมกับ “พูดอย่างเฉียบขาด” ว่า

“เมื่อทั้งสองฝ่ายหยุดขัดแย้งกันไม่ได้ และออมชอมกันไม่เป็น อย่างงั้นผมขอยึดอำนาจ”

จากนั้นมา การครองอำนาจอย่างยาวนานของกะปิตันก็ใช้กลยุทธ์ “เล่นติ๊กต็อกสับขาหลอกแบบนักฟุตบอล” ตลอดมา จนสามารถ “ยิงบอลเข้าประตูอย่างถี่บ่อย”

“ส่วนสาวกของทศกัณฐ์ที่ปลุกอสุรกายจาก 7 ป่าช้าออกมาอาละวาดนอกสภานั้น” กะปิตันก็เปิดไฟเขียวให้ข้าราชการประจำ หรือตำรวจทำการ “เช็คบิล” แทน “จบท้าย” ผีแดงทั้งหลายและเด็กซ่าทั้งปวง ก็ได้รับทุนการศึกษาจากศาลให้ไปเป็นนักศึกษากินนอนอยู่ในมหา’ลัยเรือนจำกำแพงสูง

หลายราย “เข็ดเขี้ยว” และ หลายราย “หมดอนาคต” โดยทศกัณฐ์และนักการเมืองคนดัง ต่าง “ทอดทิ้ง” ผู้คนเหล่านั้นเหมือน “เคยทิ้งคนเสื้อแดง”

ครั้นมาถึง “ศึก 8 ปีอันตราย” แม้สาวกทศกัณฐ์จะ “ปามีดสั้นขว้างมีดบิน” ถี่ยิบอย่างไร กะปิตัน จอมวางแผนก็อยู่ในหลุมหลบภัยไม่ตอบโต้ นอกจากเปิดแผ่นเสียงตกร่อง “ทุกอย่างจบที่ศาล”

“ศึกครองตำแหน่ง 8 ปี” ระหว่าง “ฝ่ายทศกัณฐ์และกะปิตัน” นั้น “สุดท้าย” กูรูทางกฎหมายต่างเชื่อกันทั่ว “กะปิตันจะโผล่มาจากหลุมหลบภัยอย่างเท่ๆ”

ส่วนทศกัณฐ์และนางอิจฉาทั้งหลาย รวมถึงอสุรกายจาก 7 ป่าช้า ต่างต้อง “กระอักเลือด” เหมือนจิวยี่

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม