เพลง “16 ปีแห่งความหลัง” ของสุรพล สมบัติเจริญ ราชาเพลงลูกทุ่งที่สุดดังของเมืองไทย เป็นเพลงที่บอกความในใจถึง “หญิงที่ตนรักอย่างจับใจ” ว่า มีทั้ง “ความรัก” และมีทั้ง “ความชัง” ที่ “ยำนัว” ในครกส้มตำที่ “สุดแซบ”

แต่ “16 ปีแห่งความแค้น” ของท่าน “ทศกัณฐ์ บ้านไกล” อดีตผู้นำนครสารขัณฑ์ ที่ถูกทหารยึดอำนาจ
ในปี พ.ศ.2549 นั้น เป็น “16 ปีที่ไม่มีรัก ไม่มีชัง มีแต่แค้นล้วนๆ” ที่นำมา “ยำนัว” อยู่ในครกส้มตำสูตรดุดัน ที่“เผ็ดฉกาจฉกรรจ์ ยิ่งกว่าอาหารเคจัน” ในเมืองหลุยเซียนารัฐฟลอริดา แห่งแดนคาวบอย

จากการออกมา “สวดชยันโต” และ “สวดกงเต๊ก” ผู้นำนครสารขัณฑ์ปีละ 2-3 ครั้ง บัดนี้ “ทศกัณฐ์ ผู้ถูกฆ่า ไม่ตายในทางการเมือง” เพราะ “ถอดหัวใจใส่กล่องนิรภัยฝากไว้ที่พระฤาษีโคบุตร” โดยผู้นำสารขัณฑ์ไม่มีทหารเอกอย่าง “หนุมาน” ทำหน้าที่เป็น “สายลับสองหน้า” ไปล่อลวงเอากล่องดวงใจจากพระฤาษีมาได้ ทำให้ “ทศกัณฐ์” กลายเป็นนักการเมืองอมตะ สามารถออกมา “เกรี้ยวกราด” กับศัตรูได้ตลอดกาล

ล่าสุด “เปิ้น” ได้นำขีปนาวุธติดหัวรบวาทกรรมสุดแสบมาถึง 50 คอนเทนเนอร์ ปฏิบัติการ “ยิงถล่ม” สามพี่น้องร่วมสาบานให้ต้นดอกท้อ “เป็นห่าฝนวันละ 3 เวลา”

การที่ “ทศกัณฐ์ บ้านไกล” เปลี่ยนการยิงขีปนาวุธติดหัวรบวาทกรรมสุดโหดใส่ “พี่น้องสามศรี” จากปีละ 2-3 ครั้งมาเป็นวันละ 3 เวลาเช่นนี้ เกิดจาก “แค้น 16 ปี เพิ่มดีกรีจนองศาแตก” โดย “เปิ้น” ต้องการ “ทวงขุมทรัพย์แห่งอำนาจ” ครั้งนี้ให้สำเร็จ

“บัดนี้ เปิ้นได้ทายาทร่างเตี้ยมาเป็น มู่หลันนำทัพได้ Dr.Jekyll เป็นขุนศึกบ้าบิ่น ได้นักรบเสื้อแดงระดับ สมิงพระราม สมิงนครอินทร์และสมิงพระตะเบิดออกลุยทุกยุทธภูมิรบ ทำให้เปิ้นเชื่อมั่น ศึกสุดท้ายนี้ ชัยชนะจะเป็นของเปิ้นและทศกัณฐ์สามารถกลับบ้านได้อย่างเท่ๆ”

“โอกาสสุดท้าย” แล้วครับ ที่ทศกัณฐ์จะสามารถ “ลบแค้น” ที่ฝังใจมา 16 ปี ถ้าโอกาสนี้ชนะไม่ได้ “การชำระแค้น” ของทศกัณฐ์ก็จะกลายเป็น “ฝันสลาย”

“ศึกชิงขุมทรัพย์แห่งอำนาจในปี 2566” จึงเป็น “ศึกโค-ตะ-ระ-ดุดัน ดุเดือดและดุฉกาจฉกรรจ์” ยิ่งกว่า การระเบิดของ “ภูเขาไฟกรากะตัว (Krakatao” เมื่อศตวรรษก่อน

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม