ดูเหมือนสื่อทุกแขนงต่างพร้อมใจกัน “เปรียบเทียบ” บทบาทของพรรคการเมืองทั้งหลาย ล้วนผลิตมาจากค่ายละครทั้งสิ้น เช่น “ก้าวไกลการละคร เพื่อไทยการละคร และภูมิใจไทยการละคร” เป็นต้น

แต่สื่อบางราย “เปรียบเทียบไปไกล” ถึงขั้นระบุว่า ส่วนราชการทั้งหลาย ล้วนเป็น “นักสร้างละครมืออาชีพ” เช่นกัน

อย่างเช่น “สำนักงานตำรวจแห่งชาติ” ก็ถูกสื่อจอมซนปากบุกซุกปากบอน เรียกเป็น “ดาวแปดแฉกการละคร” ซึ่งมีดาราในสังกัดมากกว่า 200,000 ราย จึงมี “ละครสร้างออกมามากมาย” มีทั้ง “ละครชีวิตที่โศกเศร้าเคล้าน้ำตา” และมีทั้งประเภท “ละครแอ๊กชั่นพันธุ์ซาดิสต์” เนื้อเรื่องมีแต่การ “หักเหลี่ยม หักหลัง ปามีดสั้นและขว้างมีดบิน” กันอย่างถี่บ่อย

ต้องยอมรับว่า ละครจาก “ดาวแปดแฉกการละคร”ที่ “ยอดฮิต” ในวันนี้คือเรื่อง “เจ้าพ่อปทุมวันต้องเป็นของข้าใครอย่าซ่ามาแย่งชิง”

ละครเรื่องนี้ มี 4 ดารานำเป็น “4 นายพลระดับขาใหญ่” ต่างมี “สมุนระดับเครื่องจักรสังหาร” ที่ทำงาน “เพื่อนาย” อย่างทุ่มเทโดยเฉพาะ “ฉาก” ที่ออกมา “ประลองกำลัง” ด้วยรายการ “แทงข้างหลัง” จนเลือดท่วมเวทีละคร

บัดนี้ “ละครฉากสุดท้าย” ของละครเรื่อง “เจ้าพ่อปทุมวันต้องเป็นของข้า ใครอย่าซ่ามาแย่งชิง” ได้จบไปแล้ว เมื่อวันที่ 27 กันยายนที่ผ่านมา

“หนึ่งในสี่ขาใหญ่เท่านั้น ที่ได้เป็นเจ้าพ่อปทุมวันตัวจริง”

แต่ละคร “สุดมัน” เรื่องอื่นๆ ของ “ดาวแปดแฉกการละคร”ยังไม่จบ มีเรื่องอะไรบ้างที่เป็นละครแอ๊กชั่นระดับ “ซาดิสต์พันธุ์หมาบ้า” คงต้องติดตามชมกันต่อไป

ในขณะที่ “นักสร้างละครทางค่ายการเมือง” ต่างผลิตละครสไตล์แปลกๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง เช่น

“เพื่อไทยการละคร” กำลังแพร่ภาพผ่านทีวีทุกช่องในละครเรื่อง “เทพไตต้นเป่าคาถาเรียกศรัทธา” ในขณะที่ “ก้าวไกลการละคร” กลับมีละครเรื่อง “ซอมบี้ขยี้ดร.ป๊อก” ที่สุดฮือฮา เป็นต้น

ส่วนสื่อบางค่าย ก็ขอเป็น “นักสร้างละครอิสระ” โดยผลงานที่เป็น “ซีรี่ส์ยาวหลายตอนจบ” ได้แก่เรื่อง “นักโทษเทวดา” แต่ดูเหมือน “นักดูละคร” ส่วนใหญ่ ไม่ให้ความสนใจละครเรื่องนี้เพราะ “ไม่มีฉากรัก ฉากบู๊ ฉากอิจฉา ริษยา ให้ติดตาม”

มีแต่ฉากของ “ผู้เฒ่าเทวดา” ที่แสดง “ความเหนือมนุษย์” ในเซฟเฮ้าส์ชั้น 14 ที่คนไทยต่างเห็น “ความเหลื่อมล้ำ” แบบนี้มาตั้งแต่เกิด จึงไม่ได้ให้ความสนใจ

ดังนั้น ละครแนว “ความไม่เท่าเทียม” กันของคนไทยจึงกลายเป็น “ละครที่จุดกระแสไม่ขึ้น”

“คุกมีไว้ขังคนจน” จึงยังจะเป็นสัจจะความจริงคู่สังคมไทยไปอีกนานนับนาน

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม