การปฏิวัติใหญ่ในฝรั่งเศส เมื่อปีค.ศ.1789(พ.ศ.2332) หรือเมื่อ 235 ปีที่ผ่านมาเกิดจาก“กลุ่มการเมือง” ที่ทำการ “เซาะกร่อนบ่อนทำลาย” สถาบันกษัตริย์อย่างต่อเนื่อง

“กลุ่มการเมือง” เหล่านั้น ประกอบไปด้วย “กลุ่มจิร็องแดง กลุ่มคอร์เดลลิเย่ร์ กลุ่มจาโคแบง กลุ่มบ้าบิ่นหรือกลุ่มอังราเย่ส์ (Enrages)กลุ่มคอมมูนปารีส กลุ่มมองตาญยาร์ด และกลุ่มอื่นๆ” อีกหลายกลุ่ม โดยประวัติศาสตร์จารึกไว้ว่า “วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ.1789 ซึ่งเป็นวันทลายคุกบาสตีล” ถือเป็นวันทำรัฐประหารได้สำเร็จ

“วันดังกล่าว” เป็นวันที่ผู้บัญชาการเรือนจำคุกบาสตีล ได้ต่อสู้กับคณะปฏิวัติอย่างถวายชีวิต โดยใช้ปืนใหญ่สังหารผู้บุกคุก(ประชาชน) ตายไปเป็นจำนวนมาก ในขณะที่นักการเมืองผู้เป็น แกนนำของกลุ่ม (โดยเฉพาะแกนนำกลุ่มจิร็องแดง) กลับไม่มีใครต้องสังเวยชีวิตเหมือนประชาชน ที่ “ถูกปั่นหัวให้สู้”

“จบท้าย” ผู้บัญชาการเรือนจำตายในสนามรบ ส่วนทหารรับจ้างชาวสวิสยกธงขาวยอมแพ้คณะปฏิวัติ

หลังปฏิวัติสำเร็จ นักการเมืองกลุ่มต่างๆ ได้แย่งชิงอำนาจอย่างเมามัน “แต่ยังแตะมือร่วมกันเซาะกร่อนบ่อนทำลายระบบกษัตริย์ต่อไปอย่างต่อเนื่อง”

“จนในที่สุดระบบกษัตริย์ได้ล่มสลาย ทั้งพระนางแมรี อ็องตัวเนตต์และพระเจ้าหลุยส์ ถูกกลุ่มจิร็องแดงประหารชีวิตด้วยเครื่องกิโยตินในปีค.ศ.1793”

หลังจากนั้น กลุ่มการเมืองต่าง “แย่งชิงชามข้าวกันอย่างจ้าละหวั่น”

ในปีค.ศ.1799 ทหารหนุ่มชื่อ “นโปเลียน” ได้ทำการ “รัฐประหารซ้อน”ล้มล้างการปกครองของนักการเมืองกลุ่มต่างๆ แล้ว “กวาดล้าง” นักการเมืองอย่างดุดัน “แกนนำกลุ่มจิร็องแดง” ถูกประหารชีวิตด้วยเครื่อง “กิโยติน” มากที่สุด

นักการเมือง “กลุ่มจิร็องแดง” ได้สูญพันธุ์นับแต่บัดนั้นเป็นต้นมา ในขณะที่ “ราชวงศ์นโปเลียน” ก็ล่มสลายตามมาอีกไม่กี่ทศวรรษ โดยมี“นโปเลียนที่ 3” เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้าย

แต่สิ่งที่โลกต้องจารึก “กลุ่มจิร็องแดง” ที่เป็น “สารตั้งต้น” ยุยงประชาชนให้ล้มล้างระบอบกษัตริย์ โดยประชาชนต้อง “ตายแทนแกนนำกลุ่มจิร็องแดง” เป็นจำนวนมากนั้น ถือว่า “เป็นเหยื่อที่ตายฟรีๆ” ในขณะที่นักการเมืองกลุ่มจิร็องแดงต่างปลอดภัยในการปฏิวัติใหญ่ ปีค.ศ.178 แต่ต้องมาตายนับแต่ปีค.ศ. 1799 หรือ 10 ปีให้หลัง จากฝีมือของ“นโปเลียน” ที่เข้ามา “จบเกมมรณะ” ด้วยการ “ตัดหัวคั่วแห้งแกนนำจิร็องแดง”ด้วยเครื่องจักรสังหารชื่อ “กิโยติน”

“เหยื่อจิร็องแดง” ยังไม่จบ ขอต่อฉบับวันพรุ่งนี้

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม