การเป็นคนที่ได้ชื่อว่าคนดีนั้น ต้องแยกแยะผิดถูก ชั่วดีได้ หากแยกแยะไม่ได้ ก็ไม่สามารถเป็นคนดีได้ แต่ก็ยังเป็นคนได้ เพราะคนนั้นมีทั้งดีและไม่ดี

ฉันใดก็ฉันนั้น คนที่เป็นนักการเมืองทุกระดับ และข้าราชการทุกชนิดก็คือคน แต่มีผู้คาดหมายให้คนเหล่านั้นต้องเป็นคนดี แต่ความคาดหมายก็ไม่ได้เป็นจริงเสมอไป เพราะคนเลว คนชั่วคนทำผิดกฎหมายก็เป็นนักการเมืองได้ เป็นรัฐมนตรี เป็นนายกรัฐมนตรี และเป็นข้าราชการได้ ซึ่งเรื่องนี้วิญญูชนประจักษ์ดีอยู่แก่ใจเสมอมา

บ้านเมืองใดมีคนดีจำนวนมาก และคนดีไม่ปล่อยให้คนชั่วมีอำนาจปกครองบ้านเมือง บ้านเมืองนั้นก็เจริญรุ่งเรืองมีความสุขสงบ และความผาสุก แต่หากบ้านเมืองใดมีคนเลว คนชั่วปกครองบ้านเมือง บ้านเมืองนั้นก็ต้องเผชิญกับปัญหาต่างๆ นานาสารพัดตลอดเวลา

เมืองไทยเป็นเมืองที่มีคนดีปกครองบ้านเมือง ใช่หรือไม่ คนที่สามารถตอบเรื่องนี้ได้ดีที่สุดคือคนไทย แต่ต้องถามต่อไปว่าหากบ้านเมืองของเรามีคนไม่ดีปกครอง เราจะโทษใคร จะโทษคนไม่ดีที่มีอำนาจรัฐ หรือโทษประชาชนที่ปล่อยให้คนไม่ดีขึ้นไปมีอำนาจปกครองบ้านเมือง

คนไม่ดีไม่สามารถอยู่ในอำนาจได้ หากประชาชนส่วนใหญ่เป็นคนดีจริงๆ แล้วประชาชนที่เป็นคนดีไม่ยินยอมให้คนเลวขึ้นไปทำหน้าที่ปกครองบ้านเมือง ดังนั้น ก็ต้องกลับมาพิจารณาว่าคนไทยส่วนใหญ่ยินยอมให้คนไม่ดีขึ้นไปมีอำนาจรัฐ ใช่หรือไม่หรือว่าคนดีพยายามทัดทานและขัดขวางแล้ว แต่ก็ไม่สามารถต้านกระแสของคนไม่ดีได้

อีกประเด็นหนึ่งที่สำคัญมากคือผู้รักษากฎหมายของบ้านเมืองไทยเป็นคนดีหรือไม่ ทำหน้าที่โดยเคร่งครัดหรือไม่ หากผู้รักษากฎหมายของบ้านเมืองเป็นคนไม่ดีการบังคับใช้กฎหมายของบ้านเมืองโดยเคร่งครัด ก็ไม่บังเกิดขึ้น บ้านเมืองก็ไร้ขื่อไร้แป คนทำผิดทำชั่วไม่ถูกลงโทษตามตัวบทกฎหมาย ทำผิดแล้วไม่ต้องรับผิด โกงบ้านกินเมืองแล้วไม่ถูกลงโทษ เมื่อเป็นเช่นนี้ บ้านเมืองก็จะประสบกับความโกลาหลวุ่นวายตลอดเวลา

ทำไมคนไทยจำนวนไม่น้อยเห็นตรงกันว่านักการเมืองบางคน และอดีตนักการเมืองบางคนทำผิดกฎหมาย แต่เหตุใดผู้บังคับใช้กฎหมายของบ้านเมืองจึงมองไม่เห็นเหมือนเช่นที่คนส่วนใหญ่เห็น ปัญหานี้เกิดมาจากคนไทยส่วนใหญ่ไม่เข้าใจกฎหมาย หรือเป็นเพราะว่าผู้บังคับใช้กฎหมายไม่เคร่งครัดในการรักษาและบังคับใช้กฎหมาย

การที่ประชาชนจำนวนมากมองตรงกันว่าคนคนหนึ่งทำผิดอย่างชัดเจน แต่ผู้บังคับใช้กฎหมายมีความเห็นตรงกันข้ามกับประชาชนส่วนใหญ่ เรื่องนี้ก็ต้องตั้งคำถามว่าผู้บังคับใช้กฎหมายมองความถูกต้องเป็นสำคัญหรือไม่ หากมองความถูกต้องเป็นเรื่องสำคัญ ก็จะไม่มีปัญหาเรื่องการบังคับใช้กฎหมาย แล้วก็จะไม่เกิดคำพูดที่แสดงความน่ารังเกียจที่ว่า บกพร่องโดยสุจริต

วิญญูชนให้ความเคารพดุลพินิจและวิจารณญาณของผู้บังคับใช้กฎหมายในประเทศไทย แต่ก็ยังคงตั้งคำถามเสมอๆว่า ผู้บังคับใช้กฎหมายไทยเคร่งครัดในหลักความถูกต้องตามหลักนิติรัฐแท้จริงหรือไม่