แท้จริงแล้ว “สงครามไฟไหม้ฟาง” ระหว่างทหารขอมดำดินกับทหารสารขัณฑ์นั้น กูรูทางการเมืองและกูรูทางความมั่นคงต่าง “ระบุตรงกัน” ว่า เป็นรายการ “สงบชั่วคราว” เท่านั้น

ที่เป็นเช่นนี้ เพราะ “จักรพรรดิฮุนแห่งขอมดำดิน” ยังไม่บรรลุ “เป้าหมาย” ที่ตนต้องการคือ “ดินแดนสารขัณฑ์ 5 แห่ง” ได้แก่ “1.ปราสาทเมือนธม 2.ปราสาทตาควาย 3.ปราสาทเมือนโต๊ด 4.ดินแดนสามเหลี่ยมมรกต และ 5.เกาะกูด” ตามที่เล่าฮูหมายตาตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงวัยผู้เฒ่าเดินย่องว่า “จะต้องเป็นของขอมให้ได้”

“นอกจากต้องการดินแดน 5 แห่งดังกล่าวแล้ว แท้จริงจิตวิญญาณลึกๆ ของจักรพรรดิฮุน ได้เกลียดชังสารขัณฑ์ชนิดหมดหัวใจ เพราะสุดแค้นสารขัณฑ์ในยุคกรุงศรีอยุธยาที่ทำลายล้าง และดับสุริยาความยิ่งใหญ่ของขอมโบราณจนกลายเป็นชาติกระจอกตราบเท่า
ทุกวันนี้”

“เกลียดฝังจำ” โดยเฉพาะ “ยุคเจ้าสามพระยา” ที่ล้าง“ผลาญนครธม” สมัย “พระเจ้าธรรมโศก” จนสิ้นชาติและ “ยุคพระนเรศวร” ที่เข่นฆ่า “พญาละแวก” อย่างสุดโหด

ดังนั้น ตั้งแต่ “จักรพรรดิฮุน” ได้ครองอำนาจในอาณาจักรขอมปัจจุบันตั้งแต่ พ.ศ.2523 เป็นต้นมา จึง “ไม่เคยปิดบังจิตวิญญาณที่แท้จริงของตน” ว่า “ตูข้าสุดแค้นอาณาจักรสารขัณฑ์”

ดังนั้น จึงเป็นไปไม่ได้ ที่ความขัดแย้งทางทหารระหว่างอาณาจักรขอมกับอาณาจักรสารขัณฑ์จะจบลงได้ง่ายๆ

สงครามไฟไหม้ฟางในศึกสามเหลี่ยมมรกตที่จบไปนั้น จึงเป็นรายการ “จบที่ไม่จบ” เป็นภูเขาไฟที่ไม่ดับ รอการปะทุขึ้นมาใหม่ได้ตลอดเวลา

กูรูทางด้านความมั่นคงจึงระบุว่า แผ่นดินสารขัณฑ์ทางด้านตะวันออกคือ “หอกข้างแคร่” สุดอันตรายและเป็น “อสรพิษที่แว้งกัดได้ทุกโอกาส”

ทางรอดของสารขัณฑ์ นอกจากต้อง “รู้ทัน” ความ “ปลิ้นปล้อน” ของ “จักรพรรดิฮุนทุกเล่ห์เหลี่ยมแล้ว” ยังต้อง “พัฒนากองทัพให้เกรียงไกร” เพื่อปกป้องดินแดนอาณาจักรสารขัณฑ์อย่างแข็งขัน

อย่าเชื่อเด็ดขาด ว่าสงครามระหว่างสารขัณฑ์กับขอม “มันจบแล้วครับนาย” เพราะแท้จริงมันเป็นรายการ “จบที่ไม่จบ”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม