ณ วันนี้ คงจะไม่มีชาวสารขัณฑ์คนใด ที่ถูกประชาชน “สวดกงเต๊ก” และ “สวดชยันโต” เท่ากับสองพ่อลูกตระกูลพ่อมด

ก็จะไม่ถูกสวดกงเต๊กและถูกสวดทั้งชยันโตได้อย่างไร? ในเมื่อ “มาดามเฟียส” ถูกพ่อมดหน้าเหลี่ยมผู้เป็นบิดาผลักให้ขึ้นมาเป็นผู้นำบริหารประเทศ ทำให้ประชาชนชาวสารขัณฑ์ตระหนักชัดทันทีว่า “พ่อมดหน้าเหลี่ยมเห็นประชาชนสารขัณฑ์กินหญ้า จึงส่งลาโง่สุดจ๊าดง่าวมาทำหน้าที่ผู้นำ”

โดยพ่อมดเชื่อว่า ตนเองจะอยู่เบื้องหลัง ทำการ “กดรีโมท” ให้อดีตจอมลอกข้อสอบทำงานที่ตนสั่งได้เป็นผลสำเร็จ

แต่แล้วเป็นไง “ท่านเหลี่ยมที่อยู่ในวัยชรา” บัดนี้แก่หง่อมชราภาพยิ่งกว่าอายุ โดยหมดสภาพทั้งความคิดที่ทันโลก หมดสภาพความเก่งและหมดยุคความเจ๋ง เหลือไว้แต่ความโลภ ความแค้นและความหลง

ดังนั้น ผลงานของสองพ่อลูกที่ปรากฏออกมา จึง “ดิ่งเหวตกนรกเกินกว่าคาดฝัน” แม้แต่กองเชียร์ที่เคยหลับหูหลับตา “อวยพ่อมด” ยังถึงกับอุทานออกมาอย่าง “อนาถใจ”เป็นไปได้อย่างไร? “ที่พ่อมดสิ้นมนต์ขลังถึงเพียงนี้?”

“นครสารขัณฑ์ในวันนี้ เศรษฐกิจตกต่ำ ล่มจม ชนิดไม่เคยปรากฏมาก่อนในประวัติศาสตร์ การเมืองสุดน้ำเน่าเหลวไหลมีแต่ผลประโยชน์ของนักเลือกตั้ง สังคมสุดตกต่ำมีทุราจารเกิดขึ้นเต็มบ้านเต็มเมืองและอลัชชีมั่วสีกาเป็นโขยง”

ที่เป็น “ไฮไลท์สุดเด็ด” การคบหาระหว่าง “ตระกูลเหลี่ยม” แห่งสารขัณฑ์และ “ตระกูลฮุน” แห่งขอมดำดินมานานกว่า 30 ปี ที่ประชาชนต่าง “กังขา” ว่า“มีผลประโยชน์ขายชาติเข้ามาเกี่ยวข้องหรือไม่?”

บัดนี้ “ฝีดาษ” ดังกล่าวก็ได้แตกดังโพละ จนน้ำเหลืองไหลเยิ้มส่งกลิ่นคาวเหม็นอวลตลบ

โดยเกิดจากการ “เปิดคลิปลับมหาภัย” อย่างสติแตกของ “อังเคิลฮุน” จนทำให้ “มาดามเฟียส” ถูก “เดชฮุนตาเหล่” ทำการ “ถีบตกสวรรค์” จนเปลี่ยนสภาพเป็น “เทพตกนรก” ในฉับพลันทันที

กว่า พ่อมดเหลี่ยมจะออกมา แก้ตัวแทนมาดามเฟียสแบบ “ตัดพ้อผู้เฒ่าฮุนอย่างไม่กล้าแตกหัก (เพราะมีความลับที่ร้ายแรงกว่านี้ที่อังเคิลฮุนกำไว้ในมือ) ก็เป็นรายการแก้ตัวสุดช้าน่ารำคาญ” เพราะ “ชาวสารขัณฑ์ที่ไม่ยอมกินหญ้า ต่างไม่เชื่อน้ำยาของสองพ่อลูกอีกแล้ว”

จึงไม่น่าแปลกใจ จากการสำรวจของโพลล์ต่างๆ ได้ออกมาเป็นแนวทางเดียวกัน คือ “ไล่มาดามเฟียสออกไป ไล่มาดามเฟียสออกไป”

แน่นอนอยู่แล้ว “สองพ่อลูกที่อายไม่เป็น” จะไม่มีวันทำตามคำเรียกร้องของชาวสารขัณฑ์อย่างเด็ดขาด

เพราะขืนมีการเลือกตั้งใหม่เมื่อใด? ทั้งสองพ่อลูกมีสิทธิ์พ้นไปจากการเมือง โดยหมดโอกาสกลับมามีอำนาจอีก?

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม