คงต้องระบุกันชัดชัดชนิดไม่ต้องปรับโฟกัสกันบ่อยหนว่า “สองผู้เฒ่า” ซึ่งเป็นเพื่อนรักกันมายาวนาน เพราะ “ต่างมีศีลเสมอกัน” นั้น ได้แก่“ผู้เฒ่าตาเหล่แห่งขอมดำดิน” และ “ผู้เฒ่าหน้าเหลี่ยมแห่งสารขัณฑ์”โดยทั้งคู่ต่างเป็น “ผู้เฒ่าสุดดื้อ” ที่ไม่ยอมใคร และชั่วชีวิตไม่เคย“ยอมแพ้” สิ่งใดให้เสียยี่ห้อ

กรณี “ผู้เฒ่าตาเหล่แห่งขอมดำดิน” เล่าฮูเป็นพ่อมดที่ “เดินไต่เส้นลวดแห่งอำนาจ” ในแผ่นดินขอมร่วม 40 ปี โดยไม่มีแม้แต่ครั้งเดียวที่จะก้าวพลาดจนตกจากเส้นลวดแห่งอำนาจ และไม่เคยเปิดโอกาสให้ศัตรูแอบมาตัดเส้นลวดให้ขาดจากกัน

“ดังนั้น เมื่อถูกรัฐบาลแห่งนครสารขัณฑ์ท้าทายและราวี ราวีจนอารมณ์เสีย แล้วทำสงครามกับนครสารขัณฑ์ รบแพ้อย่างหมดทางสู้ผู้เฒ่าก็ไม่ยอมสิ้นหวัง กลับมารบใหม่เป็นครั้งที่ 2 โดย หลี่กงกง สาบานจะรบกันครั้ง 3 ครั้ง 4 และครั้งต่อๆ ไป ก็จะไม่มีวันยอมยกธงขาวขอเป็นผู้แพ้”

เหลียวมาดู “ท่านเหลี่ยมแห่งเรือนจำคลองเปรม” บ้าง ผู้เฒ่าได้ทำสงครามชิงอำนาจทางการเมืองมายาวนานกว่า 20 ปี ผ่านการ“ไต่เส้นลวดแห่งอำนาจ” มายาวไกล แต่แล้วเกิดพลาดพลั้งตกจากเส้นลวดแห่งอำนาจขาเดี้ยงพิการ หมดโอกาสเป็นนักกายกรรมไต่เส้นลวดไปตลอดชีวิต

แต่แล้ว “ท่านเหลี่ยม” ก็ไม่ท้อและไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา

“แม้ตูข้าจะเดี้ยงพิการ จนไต่เส้นลวดแห่งอำนาจไม่ได้ ก็ขอส่งทายาทขึ้นไปไต่เส้นลวดแห่งอำนาจแทน โดยตูข้าขอเป็นผู้กำกับกลยุทธ์อยู่ข้างล่าง”

แล้วก็เกิด “เรื่องสุดอาถรรพ์” ทายาทและนอมินีของท่านเหลี่ยม ที่เป็นนักไต่เส้นลวดแห่งอำนาจทุกรายต่างพลัดตกจากเส้นลวดจนเดี้ยงพิการอีหรอบเดียวกับ “ท่านเหลี่ยมแห่งคลองเปรม”

ล่าสุด ท่านเหลี่ยมผู้ไม่เคยยอมแพ้ต่อโชคชะตาก็ได้เรียก“น้องสาวสุดเลิฟ” ผู้ได้ฉายา “เจ้าแม่วังน้ำปิง” และอีกหนึ่งฉายาที่สื่อตั้งให้ว่า “เจ๊หน้าซาลาเปา” คนดังมาทำการปรึกษา โดยท่านเหลี่ยมเสนอให้เจ๊ส่งตัวลูกชายคนเก่งมาเป็น “นักกายกรรมเดินไต่เส้นลวดแห่งอำนาจ” อย่างด่วนจี๋

คราวนี้ท่านเหลี่ยมให้พรหลานรักอย่างมั่นใจว่า “ลุงเชื่อว่า หลานรักจะไต่เส้นลวดแห่งอำนาจได้เจ๋งเหมือนลุง จนพาคณะกายกรรมแดงตะวันให้โด่งดังอีกครั้ง”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม