ข้าวต้มเรือเจ็ก  สมุทรสงคราม

วิวหลักล้าน อาหารหลักยี่สิบบาท

วิถีชีวิตของสังคมไทยอยู่คู่กับแม่น้ำลำคลองมาแต่โบราณ การเดินทางสัญจรทางน้ำจะสะดวกมากกว่าทางบกที่ระหกระเหินไปตามทางเกวียน ทางคนเดินแคบไปตามคันนาหรือต้องลุยในป่ารกชัฏ จึงเห็นวัดวาอาราม ชุมชนที่อยู่อาศัย ตลอดจนร้านรวงและตลาดตั้งอยู่ตามริมน้ำ แม้แต่อาหารการกิน เรือขายกาแฟ ขายก๋วยเตี๋ยว ข้าวปลาอาหาร ผักหญ้า เนื้อหมูเนื้อเป็ดไก่ ฯลฯ แม้ปัจจุบันจะเหลือตลาดน้ำแบบในอดีตไม่มากนัก แต่ก็ยังพอมีให้เห็น บางแห่งก็แปรสภาพตลาดน้ำเพื่อเป็นแหล่งท่องเที่ยวให้เข้ากับยุคสมัย

อย่างไรก็ตามยังมีแผงขายก๋วยเตี๋ยวเรือขายดียกพลขึ้นบกขายกันคึกคักไปทั่วทุกหย่อมหญ้า หากแต่แผงข้าวต้มข้าวแห้งยกเรือขึ้นฝั่งขายบนบกยังพอมีประปรายไม่กี่เจ้า เช่น ข้าวแห้งดำเนินสะดวก ข้าวแห้งอัมพวา หรือ ข้าวต้มแห้งโกเบนซ์ที่ภูเก็ต คือข้าวต้มเครื่องที่ไม่ใส่น้ำซุปนั่นเอง จะต่างจากข้าวแห้งแถว บ้านบึง-หนองชาก จังหวัดเช่นที่เมืองชลบุรีเอาเครื่องไปผัดกับไข่และปรุงรสก่อนมาโปะบนข้าว

รอซื้อกันแต่หัววัน

“ตาเจ็ก” หรือนายสหัส พ่วงสงเคราะห์ อายุ 66 ปี อยู่ตำบลคลองเขิน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เริ่มขายข้าวต้มเครื่องไก่ เป็ด และปลา มาตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยช่วยบิดาพายเรือออกเร่ขายไปตามสองฝั่งคลองแม่กลอง แวะตามท่าน้ำบ้านลูกค้าเจ้าประจำที่จะรู้เวลาและได้ยินเสียงตะโกนร้องขายข้าวต้ม จนไปถึงบริเวณท่าน้ำวัดเพชรสมุทรวรวิหาร ใกล้ตลาดแม่กลอง เริ่มตั้งแต่สมัยนั้นขายเพียงชามละ 1 บาท ต่อมาเมื่อปี 2542 จึงปรับราคาตามสภาวะเงินเฟ้อขึ้นเป็นชามละ 5 บาท ตามมาด้วย 7-15 บาท จนถึง 20 บาทในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อปี 2562 ศาลาท่าน้ำวัดซึ่งมีสภาพชำรุดทรุดโทรมตามกาลเวลา ได้พังทลายลงแม่น้ำแม่กลองทั้งหลัง ทำให้ไม่มีสถานที่ขาย จึงหยุดไปนานประมาณ 1 เดือน จึงได้ทำเลที่ขายใหม่บริเวณท่าน้ำริมแม่น้ำแม่กลองหน้าวัดช่องลม ตำบลบ้านปรก อำเภอเมือง โดยได้รับความอนุเคราะห์จากเจ้าอาวาสให้ยกเรือขึ้นมาตั้งบนฝั่งแล้วนั่งขายในเรือ พร้อมตั้งโต๊ะเก้าอี้นั่งในศาลาริมน้ำและขายเพียงชามละ 20 บาทเท่าเดิม ปัจจุบันมีลูกค้าทั้งขาจรและขาประจำ มาอุดหนุนกันเป็นจำนวนมาก จนต้องต่อคิวยาว

ขาประจำต่อคิวตั้งแต่เปิดร้าน

ตาเจ็ก ตื่นตั้งแต่ 05.00 น. ออกไปจ่ายตลาด ซื้อวัตถุดิบมาทำเครื่องปรุงทั้งข้าวต้มเป็ด ข้าวต้มไก่ ข้าวต้มปลา สำหรับการขายวันละประมาณ 450 ชาม ทำเสร็จราวบ่ายๆ ก็จะนำใส่รถปิกอัพไปที่บริเวณท่าน้ำวัดช่องลม ตอน 15.30 น.ทุกวัน ในบรรยากาศเป็นกันเอง ที่มีคนส่วนหนึ่งจะมารออยู่แล้ว บ้างก็จะช่วยกันหยิบข้าวของเครื่องปรุงต่างๆ ขึ้นจากรถมาวางไว้ในเรืออีป๊าบที่ยกขึ้นฝั่ง มีโต๊ะเก้าอี้นั่งกินชมสายน้ำแม่น้ำแม่กลองที่ไหลผ่าน เริ่มตักขายชามแรกราวบ่าย 4 โมง ขายหมดกลับบ้านประมาณ 6 โมงเย็นทุกวัน

เริ่มตักปรุงข้าวมือเป็นระวิง

                ตักกันไม่หยุดหย่อนเหมือนเครื่องจักร AI ตามโรงงาน เห็นแล้วเมื่อยและเหนื่อยแทน

เครื่องปรุงวางเรียงรายดูสะอาดสะอ้าน

                เข้าไปมองใกล้ๆ ภายในเรือจะเห็นมีความเป็นระเบียบเรียบร้อย กล่องต้นหอม ผักชี แตงกวา ตั้งฉ่าย ใบขึ้นฉ่าย ใส่ผงชูรสแค่สะกิดหยิบมือ กระเทียมเจียวสาดใส่อย่างไม่ขี้เหนียว ตามด้วยพริกไทยป่นโรยหน้า คล่องแคล่วว่องไวปานกามนิตหนุ่ม

หม้อต้มเนื้อเป็ดพร้อมเครื่อง 4 อย่าง

ข้าวต้มเครื่องที่เป็นยอดนิยมของลูกค้า  คือข้าวต้มเป็ดกับข้าวแห้งเป็ด ทุกวันต้องเตรียมต้มเนื้อเป็ด อันมีเครื่อง 4 อย่าง  เนื้อเป็ด เครื่องใน กึ๋น ไส้ เลือด หั่นชิ้นกำลังกิน น้ำซุปรสเข้มข้น ต้มถึงวันละ 3 หม้อ ขนาด 24 นิ้ว ซึ่งต้องช่วยกันยก 2 คน เท่าที่ยืนสังเกตการณ์เห็นตาเจ็กตักแต่หม้อเป็ดต้มไม่หยุดหย่อน นานทีจึงมีคนสั่งอย่างอื่น สักถุงสองถุง แต่ก็ขายหมดเกลี้ยงทุกอย่างในเวลาตะวันพลบไม่เกิน 1 ทุ่ม

ข้าวแห้งเป็ด

ข้าวแห้งเรือในตำนานถึงอย่างไรก็ฆ่าไม่ตาย โควิดก็เอาไม่ลง ข้าวต้มเรือตาเจ็กเป็นอีกหนึ่งในตำนานของเมืองแม่กลอง ผ่านมาทุกวิกฤติ​ทั้งโป๊ะล่มต้องย้ายจากท่าเรือแสงวณิชย์​มาวัดช่องลม แถมยังมาเจอโควิด แต่ตาเจ็กแกก็เอาตัวรอดมาครบทุกวิกฤติ

ตักข้าวสวยใส่ก้นชามไม่มาก แต่ตักเนื้อเป็ดต้มราดประมาณ 2 ทัพพีอย่างเน้นๆ กลบตัวข้าวแทบมิด เครื่องล้นทั้งเนื้อเป็ด ไส้เป็ด เครื่องในเป็ด เลือดเป็ดหั่นเต๋า ต้มจนรสชาติความอร่อยซึมซับ

 ข้าวต้มเป็ด

                ไม่เสียทีที่เป็นข้าวต้มเรือชื่อดังเจ้าเก่าแก่จากที่เคยพายเรือขายมานานกว่า 30 ปี จนชื่อเสียงลือลั่น อาจกล่าวได้ว่าที่ขายดีเพราะเครื่องปรุงไม่ลดคุณภาพ และราคาถูกไม่ฉวยโอกาสขึ้นราคาช่วงเงินเฟ้อ รสชาติน้ำซุปเข้มข้นและหอมฉุย ราดกระเทียมเจียวใหม่ทั้งกรอบหอม โรยต้นหอมผักชีพริก อีกทั้งตาเจ็กเจ้าของร้านเป็นผู้มีอัธยาศัยดีมีเสน่ห์แรง พูดคุยหยอกเย้ากระเซ้าแหย่กับลูกค้าสนุกสนานอย่างเป็นกันเอง ทำให้การกินข้าวมีรสมีชาติอีกเป็นทวีคูณ

ต้มข้อไก่

                หน้าตาของข้อไก่ต้มกับเลือดไก่ ต้มข้อเปื่อยกรุบพอดีแทะ บางคนอาจจะเคี้ยวทั้งกระดูกไปด้วยเพื่อเพิ่มแคลเซียมเป็นผลพลอยได้ รสชาตินั้นหมดห่วง ต่างแย่งกันแทะจนหมดชามจนต้องสั่งเพิ่ม

ข้าวต้มไก่

                ลางเนื้อชอบลางยา ทั้งที่เป็นสัตว์ปีกเหมือนกัน บางคนจมูกไวอ้างว่าเนื้อเป็ดนั้นกลิ่นสาบแรงกว่าไก่ แต่ความเข้มข้นก็ไม่แตกต่างกันนัก รวมๆ แล้วเรียกได้ว่าอร่อยรสกลมกล่อมคล้ายกัน

ข้าวแห้งปลา

ข้าวต้มปลา

                เห็นเนื้อปลาถอดก้างต้มที่ใส่ในข้าวแห้งและข้าวต้ม จนไม่เข้าใจว่าให้เนื้อปลามากจนมิดข้าว จะขายในราคาชามละ 20 บาทได้ยังไงไม่ขาดทุน น้ำซุปใสเหมือนตาตั๊กแตน แต่พอจะเข้าใจได้ว่าเมืองแม่กลองนี้เป็นเมืองประมง ถ้าทำปลามีกลิ่นคาว แล้วใส่มาน้อย คงถูกคนในเมืองนินทาเป็นแน่แท้ จึงแน่กว่าแช่แป้งว่ารสชาติจะไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ศาลาท่าน้ำวัดช่องลม

                ตั้งโต๊ะเก้าอี้ทิ้งระยะห่างตลอดศาลากว้างขวาง ท่ามกลางบรรยากาศริมน้ำลมโชยชวยชื่น เหมาะกับนั่งกินไปชมแม่น้ำไป เพลิดเพลินจำเริญใจ จำเริญพุง ได้เสพทั้งรสและอารมณ์ความรู้สึกครบเครื่อง

วิวหลักล้าน อาหารหลักยี่สิบบาท

ร้านข้าวแห้งและข้าวต้มเรือตาเจ็กนี้ นัยว่าเป็นร้านข้าวแห้งที่เลื่องลือชื่อแทบจะเป็นอีกสัญญลักษณ์ของเมืองสมุทรสงคราม โดยจะขายอยู่บนเรือ ที่ตั้งอยู่บนฝั่งแล้วอยู่บริเวณริมน้ำวัดช่องลม ผู้คนคราคร่ำกันที่ริมเขื่อน พากันต่อคิวเข้าแถวอุดหนุน การจอดรถค่อนข้างสะดวกเพราะมีพื้นที่ของลานวัดช่องลม

อดีตเมื่อครั้งยังล่องเรือขายไปทั่วลำน้ำ

ข้าวต้มเรือเจ็ก

ท่าน้ำวัดช่องลม อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม 75000

โทร.083 224 3549

เวลา 16.00-19.00 (โดยมากจะขายหมดก่อน)  

พิกัด : Uncle Jek Boat Congee

https://m.facebook.com/kawtomrua/?locale2=th_TH  

พิกัด: https://maps.app.goo.gl/R8opjtUozkiQJX4d6

ถ่ายภาพ : มีรัติ รัตติสุวรรณ