จะอยู่กันอย่างไรในเมืองฝุ่น

ขอบฟ้าเป็นสีตุ่นดูหม่นหมอง

ปอดรับมือไม่ไหวไร้เครื่องกรอง

ลูกหลานต้องรับกรรมประจำวัน

มีแต่ฝุ่นกรุ่นพิษทุกทิศทาง

ทุกก้าวย่างกลางหายนะน่าหวาดหวั่น

แสนหดหู่อยู่ได้อย่างไรกัน

ชีวิตสุดกดดันต้องจำทน

แก้ไขหรือไม่แก้แช่ปัญหา

ฝุ่นเต็มฟ้ามหันตภัยหนีไม่พ้น

สูดพิษชีวิตระยำย่ำเวียนวน

กลายเป็นคนป่วยไข้ในไม่ช้า

นายกหญิงโชว์แบรนด์เนมสุมเต็มตัว

น่าปวดหัวเช้าเย็นไม่เห็นปัญหา

ตอแหลคอเป็นเอ็นเห็นคาตา

ไม่เยียวยาเรื่องใดให้สังคม

คิดแต่ละโครงการเพื่อหวังเงิน

บัดซบเกินจะเชื่อจึงเหลือข่ม

ซวยซ้ำซ้อนอ่อนปัญญาสาดคารม

เห่าเสียงขรมสมสันดานประจานตัว

จะทำห่าอะไรไรให้เร่งทำ

ฝุ่นลอยต่ำนำภัยไปถ้วนทั่ว

ทึบหมนปนหดหู่ดูน่ากลัว

หัดเห็นหัวชาวประชาตาดำดำ !

“เจริญขวัญ”