ความเดือดร้อนอันตรายกรายมาถึง
ระอุซึ่งเพลิงลามท่ามอาหรับ
อเมริกามาเลือกข้างกร่างสำทับ
โค้งคำนับจูบไข่-รับใช้ยิว

ราดน้ำมันเผาผลาญบ้านคนอื่น
ผู้ขมขื่นสะอื้นในสายลมหวิว
สาระแนแส่ทุกอย่างพลางชี้นิ้ว
แพร่ความกริ้วปลิวกระจายให้หวาดกลัว

ไม่มีใครเห็นด้วยก็ฉวยปืน
ถ่างขายืนกุ๊ยกร่างช่างแสนชั่ว
ไล่รุกบุกทำลายตามใจตัว
ยุยั่วทั่วอาหรับกับเล่ห์ลิ้น

เที่ยวแทรกแซงแสดงเดชทุเรศแท้

คิดแต่การตักตวงล้วงเอาสิ้น
ส่งอาวุธปักหมุดหมายในแดนดิน
ขายสงครามตะกลามกินสิ้นความอาย

ขยะในบ้านตนไม่สนกวาด
ถืออำนาจบาตรใหญ่ขยายเครือข่าย
เรื่องระยำทำมานานสันดานร้าย
เล่นเกมความเป็นตายให้ย่อยยับ

คงชื่นใจในฉายามาเฟียโลก
แม้บักโกรกด้วยโรคภัยใต้มุมอับ
แยกเขี้ยวเที่ยวขู่ขรมถ่มสำทับ
บีบบังคับกับตีนอุ้งของลุงแซม

“เจริญขวัญ”