14 เมษายน 2569 นายวัส ติงสมิตร นักวิชาการอิสระ และอดีตผู้พิพากษาอาวุโสในศาลฎีกา โพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก ระบุว่า เปิดเพลงในร้านเสียงดังรบกวนเพื่อนบ้าน... ผิดกฎหมายอาญาโทษหนักกว่าที่คิด! : สรุปบรรทัดฐานใหม่ศาลฎีกา

ปัญหา "เสียงดังจากร้านเหล้า" หรือสถานบันเทิงที่ตั้งอยู่ใกล้ที่พักอาศัย เป็นมหากาพย์ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งในสังคมเมือง ล่าสุดมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่น่าสนใจมาก คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6046 - 6048/2567 ซึ่งวางบรรทัดฐานสำคัญในการคุ้มครองสิทธิของผู้อยู่อาศัย และนิยามคำว่า "สาธารณสถาน" ไว้อย่างชัดเจนครับ

จุดเริ่มต้นของคดี

จำเลยเปิดร้านจำหน่ายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์แบบเปิดโล่ง (ไม่มีผนัง) อยู่ติดกับรั้วบ้านของโจทก์ร่วม โดยเปิดเพลงเสียงดังเพื่อให้บริการลูกค้าทุกวันตั้งแต่เย็นถึงเที่ยงคืน จนทำให้เพื่อนบ้านได้รับความเดือดร้อนรำคาญอย่างหนัก และเมื่อมีการตรวจวัดระดับเสียงพบว่า "เกินค่ามาตรฐาน" ตามที่กฎหมายกำหนด

ประเด็นข้อกฎหมายที่น่าสนใจ

1.ร้านเหล้าคือ "สาธารณสถาน" (ในเวลาทำการ)

แม้ร้านจะเป็นพื้นที่เช่าส่วนบุคคล แต่ศาลวินิจฉัยว่า เมื่อเปิดให้บริการและเชื้อเชิญให้ประชาชนทั่วไปเดินเข้าไปใช้บริการได้ พื้นที่นั้นย่อมมีสภาพเป็น "สาธารณสถาน" ตามประมวลกฎหมายอาญาในช่วงเวลาเปิดทำการจนกว่าจะปิดร้าน

2. สถานที่เกิดเหตุ vs สถานที่รับผลกระทบ

ประเด็นนี้สำคัญมากครับ! เดิมทีอาจมีการถกเถียงว่า "เสียงดังในร้าน (สาธารณสถาน) แต่คนเดือดร้อนอยู่ในบ้าน (ที่รโหฐาน) จะถือเป็นความผิดในสาธารณสถานหรือไม่?"

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า: ความผิดตาม มาตรา 397 วรรคสอง (เหตุฉกรรจ์) เน้นที่ "สถานที่ที่ผู้กระทำผิดกระทำการ" * ดังนั้น เมื่อจำเลยเปิดเพลงเสียงดังในร้านซึ่งเป็นสาธารณสถาน ความผิดจึงสำเร็จทันที โดยไม่ต้องคำนึงว่าผลของความเดือดร้อนนั้นจะไปปรากฏที่ใด (แม้จะดังเข้าไปในบ้านคนอื่นก็ตาม)

บทสรุปของศาล

ศาลฎีกาตัดสินให้จำเลยมีความผิดฐาน ทำให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อนรำคาญในสาธารณสถาน (ป.อ. มาตรา 397 วรรคสอง) ซึ่งมีโทษหนักกว่าการก่อความเดือดร้อนรำคาญทั่วไป โดยลงโทษเป็นกระทงความผิดไป (ในคดีนี้รวม 13 กระทง) รวมเป็นโทษปรับทั้งสิ้น 78,000 บาท พร้อมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ร่วมด้วย ศาลฎีกาจึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นตามวรรคสองครับ!

บทวิจารณ์และข้อคิดส่งท้าย

คดีนี้สะท้อนให้เห็นว่า "สิทธิในการใช้เสียง" ของผู้ประกอบการมีขีดจำกัด หากการกระทำนั้นเกินสมควรและละเมิดสิทธิความเป็นอยู่โดยสงบสุขของผู้อื่น กฎหมายพร้อมที่จะเข้ามาคุ้มครองทันที

สำหรับผู้ประกอบการ: การดำเนินธุรกิจต้องควบคู่ไปกับความรับผิดชอบต่อสังคม การติดตั้งอุปกรณ์เก็บเสียงหรือควบคุมระดับเสียงให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ไม่ใช่เพียงเรื่องมารยาท แต่เป็นเรื่องของ "ความรับผิดทางอาญา"

สำหรับผู้อยู่อาศัย: หากได้รับความเดือดร้อนรำคาญจากเสียงที่เกินมาตรฐาน ท่านมีสิทธิปกป้องสุขภาวะทางจิตและอนามัยของท่านตามกฎหมาย โดยใช้ผลการตรวจวัดระดับเสียงจากเจ้าหน้าที่เป็นหลักฐานสำคัญ

ความสงบสุขในที่พักอาศัยคือสิทธิขั้นพื้นฐานที่เราทุกคนควรได้รับอย่างเท่าเทียมกันครับ

วัส ติงสมิตร
นักวิชาการอิสระ
14/4/69

#กฎหมายน่ารู้ #คำพิพากษาศาลฎีกา #ความเดือดร้อนรำคาญ #สิทธิชุมชน #ร้านเหล้าเสียงดัง #ทนายความ #ความรู้กฎหมาย #วัสติงสมิตร #ศาลฎีกา6046_2567 #เสียงรบกวน #กฎหมายอาญา

- 006