(ต่อจากอาทิตย์ที่แล้ว)

2. ค่ารักษาพยาบาล

(1) ผู้ฟ้องคดีเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยได้เจ็บป่วยและอุบัติเหตุ แล้วเข้ารับการรักษาตามสิทธิของผู้ประกันตนโดยได้จ่ายเงินสดไปก่อน แล้วนำใบเสร็จรับเงินมาขอให้มหาวิทยาลัยเบิกจ่ายค่ารักษาพยาบาลส่วนที่เกินจากประกันสุขภาพได้หรือไม่

เรื่องนี้ ผู้ฟ้องคดีเป็นอาจารย์ประจำของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม(ผู้ถูกฟ้องคดี) ได้เข้ารับการตรวจรักษาอาการปวดหลังและขาที่โรงพยาบาล จ. โดยแพทย์ได้ตรวจวินิจฉัยและมีคำสั่งให้ทำการตรวจเอกซเรย์และคลื่นสนามแม่เหล็ก แล้วผู้ฟ้องคดีได้เข้ารับการตรวจรักษาพร้อมทั้งสำรองจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลกรณีผู้ป่วยนอก จำนวน 10,000 บาทเศษ

ต่อมาผู้ฟ้องคดีได้มีหนังสือถึงอธิการบดีเพื่อขออนุมัติเบิกเงินค่ารักษาพยาบาลส่วนที่เกินจากประกันสุขภาพตามที่ผู้ฟ้องคดีได้ทำสัญญาไว้กับบริษัทประกันชีวิต แต่อธิการบดี(ผู้ถูกฟ้องคดี) ได้มีหนังสือแจ้งปฏิเสธการจ่ายค่ารักษาพยาบาลส่วนเกินตามที่ผู้ฟ้องคดีขอเบิกผู้ฟ้องคดีจึงมีหนังสือร้องทุกข์และนำคดีมาฟ้องศาลขอให้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดีจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลให้แก่ผู้ฟ้องคดีเป็นเงิน 10,000 บาทเศษ พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีและเพิกถอนหนังสือของผู้ถูกฟ้องคดีที่ปฏิเสธการจ่ายเงินค่ารักษพยาบาลให้แก่ผู้ฟ้องคดีด้วย

ศาลปกครองสูงสุดพิจารณาแล้วเห็นว่า สิทธิการเบิกค่ารักษาพยาบาลจากการเจ็บป่วยและอุบัติเหตุนั้น เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในประกาศ ก.บ.ม.เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจัดสวัสดิการพนักงาน พ.ศ.2545 ซึ่งได้กำหนดความคุ้มครองกรณีเข้ารับการรักษาพยาบาลในกรณีผู้ป่วยนอก (OPD) ไว้ในข้อ 1.1.1 โดยผู้ฟ้องคดีต้องเป็นผู้สำรองจ่ายเงินสดไปก่อนแล้วนำใบเสร็จรับเงินมาเบิกกับบริษัทประกันคู่สัญญากับผู้ถูกฟ้องคดี ผู้ถูกฟ้องคดีมิได้มีหน้าที่โดยตรงในการเบิกจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลที่ผู้ฟ้องคดีได้สำรองจ่ายไป ซึ่งจำนวนเงินในแต่ละครั้งที่ผู้ฟ้องคดีสามารถขอรับผลประโยชน์ได้ย่อมขึ้นอยู่กับกรมธรรม์ประกันภัยที่ผู้ถูกฟ้องคดีได้ทำไว้กับบริษัทรับประกันภัยคู่สัญญา และไม่ปรากฏว่ามีบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดกำหนดให้ผู้ถูกฟ้องคดีมีหน้าที่ในการจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลตามคำขอของผู้ฟ้องคดี ดังนั้น ผู้ถูกฟ้องคดีจึงไม่มีหน้าที่ต้องเบิกจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลในส่วนที่เกินสิทธิจำนวน 10,000 บาทเศษให้แก่ผู้ฟ้องคดีแต่อย่างใด(คำพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.579/2564)

(อ่านต่ออาทิตย์หน้า)