(ต่อจากอาทิตย์ที่แล้ว)

ต่อมา วันที่ 4 มิถุนายน 2560 ขณะที่ร้อยตำรวจโท ร.ได้ออกปฏิบัติหน้าที่สายตรวจตามคำสั่งดังกล่าว โดยขับขี่รถจักรยานยนต์ของทางราชการมาปฏิบัติหน้าที่สายตรวจในเขตพื้นที่รับผิดชอบได้เกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนได้รับบาดเจ็บสาหัสและถึงความตายในเวลาต่อมา ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นเรื่องผ่านสถานีตำรวจ ผ. ที่ร้อยตำรวจโท ร. ปฏิบัติหน้าที่ เพื่อขอรับสิทธิตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการให้บำเหน็จความชอบเป็นกรณีพิเศษ พ.ศ.2521

คณะกรรมการพิจารณาบำเหน็จความชอบ (ผู้ถูกฟ้องคดี) ในคราวประชุมครั้งที่ 4/2561 เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2561 ได้พิจารณาแล้วเห็นว่า อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นถือได้ว่าเกิดขึ้นในขณะที่ร้อยตำรวจโท ร. ปฏิบัติหน้าที่ แต่จากการตรวจสอบเอกสารหลักฐาน รายงานการชันสูตรพลิกศพของแพทย์ ตรวจพบแอลกอฮอล์ในร่างกายของร้อยตำรวจโท ร. สูงถึง 88.97 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ ถือได้ว่าเป็นการกระทำผิดที่ฝ่าฝืนกฎหมายตามมาตรา 43(2) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ของ ข้อ 3 (1) ของกฎกระทรวงฉบับที่ 21 พ.ศ.2560 ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 พฤติกรรมจึงยังไม่สมควรที่จะได้รับการพิจารณาให้ได้รับสิทธิ์บำเหน็จความชอบเป็นกรณีพิเศษ ตามข้อ 9 (3 ) ของระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการให้บำเหน็จความชอบเป็นกรณีพิเศษ พ.ศ.2521 จึงเห็นควรไม่อนุมัติเลื่อนเงินเดือนกรณีพิเศษให้แก่ร้อยตำรวจโท ร. ผู้ฟ้องคดีเห็นว่า มติของผู้ถูกฟ้องคดีดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงนำคดีมาฟ้องต่อศาลปกครอง

ศาลปกครองสูงสุดพิจารณาแล้วเห็นว่าในขณะที่ร้อยตำรวจโท ร. ประสบอุบัติเหตุในระหว่างการปฏิบัติหน้าที่นั้น ร้อยตำรวจโท ร. ขับขี่รถจักรยานยนต์ในขณะเมาสุรา อันเป็นความผิดตามมาตรา 43(2) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 ประกอบกับข้อ 3(1) ของกฎกระทรวง ฉบับที่ 21 พ.ศ.2560 ออกตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2522 เมื่อร้อยตำรวจโท ร. เป็นข้าราชการตำรวจมีหน้าที่ดูแลรักษาความสงบเรียบร้อย ป้องกันและปราบปรามอาชญากรรมและรักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนในเขตพื้นที่รับผิดชอบ รวมทั้งมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดกฎหมาย กลับเป็นผู้กระทำผิดกฎหมายเสียเอง โดยการขับขี่รถจักรยานยนต์เพื่อปฏิบัติหน้าที่ในขณะเมาสุรา จึงเป็นการกระทำโดยปราศจากความระมัดระวัง ซึ่งบุคคลที่มีหน้าที่ในการออกตรวจพื้นที่และต้องขับขี่รถจักรยานยนต์ในขณะปฏิบัติหน้าที่นั้นจะต้องมี ซึ่งร้อยตำรวจโท ร. สามารถที่จะใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้ แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่

(อ่านต่ออาทิตย์หน้า)