ฉากละครการเมืองเรื่องการแย่งชิงเก้าอี้รัฐมนตรี ในรัฐบาลประยุทธ์ จันทร์โอชา 2 ปิดม่านไปแล้ว เพราะตอนนี้เก้าอี้รัฐมนตรีได้ถูกประกาศให้สาธารณชนรับทราบเรียบร้อยแล้วว่าใครได้ครองเก้าอี้กระทรวงใดบ้าง

หลังจากนี้สาธารณชนก็เฝ้าจับตามองต่อไปว่า แล้วบรรดาผู้ที่ได้เป็นรัฐมนตรีจะมีปัญญา หรือมีกึ๋นในการทำหน้าที่บริหารราชการแต่ละกระทรวงได้ดีหรือเลว ประการใด

ต้องบอกตรงๆ ว่า เท่าที่สาธารณชนได้เห็นโฉมหน้าโฉมตาของรัฐมนตรีชุดล่าสุดชุดนี้แล้ว หลายคนบอกว่าไม่ได้ตั้งความหวังอะไรมากมายกับคณะรัฐมนตรีชุดนี้ เหตุที่ไม่ตั้งความหวังมาก ก็เพราะไม่อยากผิดหวัง เพราะเท่าที่ดูเบื้องหลังของรัฐมนตรีหลายคน ก็บอกได้คำเดียวว่า “ก็งั้นๆ แหละ” แต่ก็มีบางคนบอกว่า “เฮ้ย! คนพรรค์นี้เป็นรัฐมนตรีได้ด้วยหรือ สงสัยว่าคนเลือกน่าจะตาต่ำ”

แต่ที่น่าวิตกมากยิ่งกว่าคือ มีรัฐมนตรีบางรายมี คดีความเก่าพัวพันตัวมากมายหลายคดี แต่เนติบริกรที่สามารถอยู่กับรัฐบาลชุดใดก็ได้ ก็ยังคงออกมาบอกว่า ไม่ใช่ปัญหา เพราะความผิดที่รัฐมนตรีบางรายเคยต้องคดีมาก่อนนั้น ไม่ได้ถูกศาลไทยตัดสิน

เออ! เอากับพ่อสิ ก็เพราะเนติบริกรพูดแบบนี้นี่เอง จึงทำให้สามารถสะบัดลิ้น แล้วกลิ้ง พร้อมกับม้วนตัวไปอยู่ร่วมกับรัฐบาลไหนๆ ก็ได้ ไม่ว่ารัฐบาลเหล่านั้นจะมาจากการเลือกตั้งที่ไม่บริสุทธิ์ หรือมาจากการทำรัฐประหาร

เมื่อพูดถึงฟากฝั่งรัฐบาลแล้ว ก็ต้องพูดถึงฟากของฝ่ายค้านที่พกเอาความแค้นไว้เต็มอก จากวันนี้เป็นต้นไป สาธารณชนจะได้เห็นการเอาคืนจากฝ่ายค้านในเกมการเมืองทั้งในและนอกสภา งานแรกที่พรรคฝ่ายค้านจะแสดงฝีมือก็คือในวันที่รัฐบาลแถลงนโยบายต่อรัฐสภา โดยตั้งเป้าไว้ที่ตัวนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีอีกหลายคน แม้รัฐมนตรีบางคนจะเคยทำงานให้กับรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร มาก่อนก็ตาม รับรองว่าฝ่ายค้านจะไม่มีวันไว้หน้าอย่างแน่นอน แต่ทว่าฝ่ายค้านก็จำเป็นต้องสงวนวาจาพิฆาตเอาไว้ เพื่อไม่ให้กระทบไปถึงทักษิณ ชินวัตร เพราะไม่เช่นนั้นแล้ว จะกลายเป็นสาวไส้ให้กากิน พร้อมทั้งประจานความเลวร้ายของรัฐบาลทักษิณไปโดยปริยาย

หลังจากฝ่ายค้านถล่มรัฐบาลในวันแถลงนโยบายต่อรัฐสภา จากนั้นอีกไม่กี่เดือน ฝ่ายค้านก็จะต้องหาทางเปิดอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลอย่างมิต้องสงสัย ส่วนจะอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลทั้งคณะหรือจะเลือกเชือดเฉพาะรัฐมนตรีบางรายนั้น ฝ่ายค้านกำลังรอดูว่าจะใช้เกมการเมืองในรูปแบบใด

นับจากวันนี้ไป ประชาชนจะกลายเป็นตัวละครการเมืองที่ทั้งฝ่ายค้านและฝ่ายรัฐบาลนำไปเป็นองค์ประกอบในการเล่นเกมการเมืองเพื่อถล่มกันและกัน โดยทุกฝ่ายก็จะอ้างว่าตนเองทำเพื่อประชาชน เรียกได้ว่าอ้างกันเสียจนประชาชนเกิดความสับสนว่า ที่แต่ละฝ่ายอ้างประชาชนตลอดเวลานั้น เมื่อเอาเข้าจริงแล้ว ประชาชนที่ถูกอ้างเคยได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงจากทั้งฝ่ายค้านและฝ่ายรัฐบาลบ้างหรือไม่ เพราะไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น แต่สุดท้ายแล้ว ประชาชนก็ยังคงเป็นผู้รับกรรมที่แสนเลวร้ายจากการกระทำของทั้งฝ่ายค้านและรัฐบาลเสมอมา