ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและสังคมก่อให้เกิดปัญหาในการสร้างสังคมประชาธิปไตยในการปกครองประเทศเพราะสังคมประชาธิปไตยเป็นการปกครองของประชาชน โดยประชาชน และเพื่อประชาชน เมื่อสังคมใดที่ไม่สามารถขจัดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจได้จึงมีผลกระทบต่อความเสมอภาคทางการเมืองและสังคม ฉะนั้นการปกครองของประเทศที่ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยจึงยอมรับการปกครองแบบสังคมนิยมประชาธิปไตย และสังคมนิยมสมัยใหม่ก็ยอมรับหลักการประชาธิปไตย โดยมีรากฐานที่สำคัญดังในทางเศรษฐกิจต่อต้านระบบผูกขาดในทางธุรกิจ

ในเวลาเดียวกันทางการเมืองและทางสังคมก็ยึดถือหลักเสรีภาพเสมอภาคและภราดรภาพ นอกจากนี้ลัทธิสังคมนิยมต่อต้านระบบเผด็จการทุกวิถีทาง รวมทั้งระบอบประชาธิปไตยบางส่วนที่เป็นอุปสรรคต่อความเป็นอยู่ของประชาชน ได้แก่ ความแตกต่างในเรื่องชนชั้น การขาดโอกาสในการศึกษา ปัญหาในการทำงาน ความอยู่ดีกินดี ต่อต้านความไม่เท่าเทียมกันของคนทุกคนในสังคม ฯลฯ เป็นต้น ความสัมฤทธิผลของลัทธิสังคมนิยมประชาธิปไตยในทางปฏิบัติ ได้แก่ การดำเนินนโยบาย ระบบเศรษฐกิจผสมระหว่างทุนนิยมกับการเมืองแบบสังคมนิยม ซึ่งได้แก่ การร่วมมือกันระหว่างชนชั้นโดยใช้ระบบการเมืองแบบสังคมนิยมและทางเศรษฐกิจระบบทุนนิยม

ประเทศที่ประสบความสำเร็จในการปกครองระบอบสังคมนิยมประชาธิปไตย ได้แก่ ประเทศที่จัดการระบบการบริหารจัดการโดยให้ประชาชนทุกภาคส่วนได้รับประโยชน์ตามความเหมาะสม โดยพยายามบริหารจัดการให้สมาชิกในสังคมมีความเท่าเทียมกันให้มากที่สุด เช่น การใช้มาตรการระบบภาษีก้าวหน้า สร้างความสมดุลระหว่างเจ้าของกิจการกับฝ่ายผู้ใช้แรงงานโดยใช้นโยบายภาษีอากรในการสร้างความเท่าเทียมกันของประชาชนทุกกลุ่ม

สรุปรวมความว่า นโยบายของลัทธิสังคมนิยมประชาธิปไตยนั้นที่แท้จริงก็คือ นโยบายกระจายความมั่งคั่งโดยวิธีการกระจายความมั่งคั่งอย่างยุติธรรม

สำหรับประเทศไทยนั้น สิ่งที่จะแก้ไขให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตยที่แท้จริงและยั่งยืนนั้น นอกจากนำหลักการในการบริหารประเทศแบบสังคมนิยมประชาธิปไตยแล้ว ก่อนอื่นจะต้องเปลี่ยนแปลงสังคมจากระบบชนชั้นซึ่งฝังรากลึกในสังคมไทยมาตั้งแต่โบราณจากสังคมในอดีต คือ ลัทธิเจ้าขุนมูลนายซึ่งพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประสบความสำเร็จในการประกาศพระบรมราชโองการเลิกทาสในทางนิตินัยแล้ว แต่ในทางพฤตินัยเกิดปัญหาเรื่องทาสที่ไม่ยอมปลดปล่อยยังคงดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันทั้งในวงการราชการ วงการธุรกิจ รวมทั้งในครัวเรือน กล่าวคือ ในทางราชการนั้นยังมีชนชั้นระหว่างกัน คือ มีเจ้านายกับลูกน้อง ในทางธุรกิจก็เช่นกัน ส่วนในครัวเรือนก็มีเจ้านายกับคนรับใช้ สถานการณ์ดังกล่าวข้างต้นยังคงดำรงอยู่ในสังคมไทยโดยไม่เปลี่ยนแปลง

จากพฤติกรรมดังกล่าวจึงมีผลกระทบในทางการเมืองในเรื่องการคอร์รัปชั่น ทั้งในการเลื่อนชั้น เลื่อนตำแหน่ง ทางราชการทั้งการใช้อิทธิพลทางเส้นสาย การใช้เงินซื้อตำแหน่งรวมทั้งการใช้เงินซื้อเสียงในการเลือกตั้ง การซื้อตัวนักการเมือง หรือการใช้อิทธิพลทั้งทางตรงและทางอ้อมเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจทางการเมือง สิ่งที่กล่าวมาข้างต้นนั้นสรุปรวมความว่า การที่จะทำให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตยที่แท้จริงขึ้นอยู่กับประชาชนทุกคนต้องร่วมมือกันต่อสู้กับสภาพสังคมที่เป็นอยู่ด้วยตัวเองในการที่จะทำให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตยที่แท้จริง เพราะการที่จะทำให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตยนั้น ถ้าคนไทยผู้รักความเป็นประชาธิปไตยไม่ช่วยตัวเอง ต่อสู้เพื่อให้ได้มาแล้ว อย่าหวังว่าสังคมไทยจะเป็นสังคมประชาธิปไตยได้ ตัวย่างที่เป็นความจริง ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 ก็ดี การปฏิวัติสำเร็จก็ดี ผู้กระทำการจะอ้างว่าจะทำให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตยแต่ผลสุดท้ายเมื่อทำการปฏิวัติรัฐประหารสำเร็จ ผู้กระทำการไม่เคยทำให้สังคมไทยเป็นสังคมประชาธิปไตย

อย่างไรก็ดี ปัจจุบันการเมืองไทยหลังจากคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ทำการปกครองระบอบเผด็จการตั้งแต่ พ.ศ. 2557 จนถึงประกาศใช้รัฐธรรมนูญ ฉบับ พ.ศ. 2560 เป็นรัฐธรรมนูญระบอบประชาธิปไตยครึ่งใบ และมีการเลือกตั้งในเวลาต่อมา ถ้ารัฐบาลต้องการให้ประเทศแก้ปัญหาความเหลื่อมล้ำภายใต้การปกครองระบอบประชาธิปไตยครึ่งใบในปัจจุบัน และรัฐบาลต้องการสร้างให้สังคมไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมในสังคมไทยโดยนำเอานโยบายสังคมนิยมประชาธิปไตยมาใช้ทำให้ประชาชนทุกภาคส่วนรับการดูแลโดยเฉพาะลดความเหลื่อมล้ำในทางเศรษฐกิจและสังคมได้อย่างยั่งยืนโดยรัฐบาลจะได้นำรายได้ไปแก้ไขความเหลื่อมล้ำให้เกิดความเป็นธรรมแก่สังคม