คำว่า “พลีชีพ” เป็นคำกว้างไกล แม้จะหมายถึง “สละชีวิตด้วยความสมัครใจ” แต่การ “ยอมตาย” แบบ “พลีชีพ” ได้แตกแขนงไปถึงสาเหตุมากมายแทบนับไม่ถ้วน

“พลีชีพ” ที่คนทั่วไปต่างรู้จัก ได้แก่ ทหารออกรบกับศัตรูผู้รุกราน เพื่อปกป้องดินแดนอย่างกล้าหาญ

ส่วนการ “พลีชีพ” แบบ “ก่อการร้าย” ด้วยการผูกระเบิดสังหารทั่วร่างกาย แล้วเข้าไป “กดบึ้ม” กลางฝูงชน เป็นการ “พลีชีพ” ที่หมายมั่นเอาชีวิตของผู้อื่นให้ตายตามเป็นโขยง โดยมีเป้าหมายทางการเมือง

ในขณะที่การ “พลีชีพอย่างสมัครใจแต่ไม่ตั้งใจตาย” เช่นการ “ซิ่งบิ๊กไบค์” อย่างคะนองฤทธิ์ ถือเป็นการ “โหยหาความตายอย่างสุดเท่” แม้จะกินไม่ได้ แต่ถือเป็น “ความสุขใจก่อนสิ้นชีวิต”

สำหรับการ “ฆ่าตัวตาย” ไม่ว่าจะเป็นการ “ตายเดี่ยว” หรือ “ตายหมู่หรือตายยกครัว” การ “พลีชีพ” ชนิดนี้ถือเป็นการ “ยอมตาย” เพราะ “สิ้นทางเลือก ไร้ทางไป มีลมหายใจต่อไปก็ไลฟ์บอยย์ เลือกตายคือหนทางสุดท้าย”

สังคมไทยวันนี้ ตกอยู่ในยุค “รวยกระจุก จนกระจาย” และ “หนี้ครัวเรือน” กลายเป็นแฟชั่นครองประเทศ โดยสิ่งที่ตามมาคือ เกิดรายการ “พลีชีพ” แบบ “ฆ่าตัวตาย” อย่างถี่บ่อย จนสถิติการฆ่าตัวตายของคนไทยกำลังจะแซงหน้าญี่ปุ่น

การฆ่าตัวตายของคนไทยส่วนใหญ่ มักเป็นคนอยู่ในวัยทำงานที่ “ชีวิตถึงทางตันหมดทางเลือก” โดยผู้พลีชีพจำนวนไม่น้อย เป็นการ “ฆ่าตัวตายแบบยกครัว”

หนุ่มสาวที่เป็นพ่อแม่อยู่ในวัยทำงาน ที่ “สิ้นหวังจากการต่อสู้ชีวิต” มีหนี้สินรุงรังจนหาทางออกไม่ได้และบางรายถูกเจ้าหนี้ตามราวีแบบ “อำมหิตขนหัวลุก”

ดังนั้น เมื่อพ่อแม่สมัครใจตาย ก็จะต้องเอาลูกสุดที่รักตายตามไปด้วย เพราะไม่ต้องการให้ลูกผจญกรรมใน “ป่าดงดิบของโฮโมซาเปี้ยนที่ดุร้าย”

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม