กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นกกระทุงฝูงใหญ่อาศัยอยู่บนต้นยางสูงกว่า 60 เมตร ทำให้ฝูงนกปลอดภัยจากการไล่ล่าของนายพราน

วันหนึ่งใกล้ค่ำ “มีกาสองผัวเมียบินกลับรังไม่ทัน” จึงมาขออาศัยเกาะคาคบไม้หลับนอนหนึ่งคืน โดยหัวหน้านกกระทุงใจดีได้เอ่ยปากอนุญาต

รุ่งเช้า “ก่อนสองกาบินจากไป” กาได้ถ่ายอุจจาระจากคาคบไม้ตกสู่พื้นดินใกล้โคนต้นยาง “ครั้นฝนตกลงมา”อุจจาระที่มีเมล็ดต้นไทรปะปนอยู่ด้วยก็งอกงามขึ้นมา จนกลายเป็นต้นไทรใหญ่เคียงคู่กับต้นยาง แต่กลับมี “รากย้อยยานลงไปถึงแผ่นดิน”

วันหนึ่ง นายพรานไพรนักไล่ล่านกได้ “ผ่านมาเห็นนกกระทุงจำนวนมากบนต้นยาง จึงปืนต้นยางขึ้นไปฆ่านกทั้งฝูง” แล้วนำไปเป็นอาหารเลี้ยงดูบุตรและภรรยาอย่างมีความสุข

“ความฉิบหาย” ที่มาเยือนฝูงนกกระทุงนั้น เกิดจาก “ความเมตตา” ที่ให้แก่กามาอาศัยหลับนอนชั่วคืนเดียวแล้ว “ถ่ายอุจจาระ” ไว้

“กาลครั้งหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้” 7 พรรคฝ่ายค้านของประเทศสาระขันธ์ ได้จัดสัมมนาที่สามจังหวัดชายแดนใต้ ซึ่งมีปัญหา “ต้องการแบ่งแยกดินแดน” ออกจากสาระขันธ์

“ในมาตรา 1” ของรัฐธรรมนูญสาระขันธ์ บัญญัติไว้ว่า“สาระขันธ์เป็นราชอาณาจักรหนึ่งเดียว จะแบ่งแยกไม่ได้”

การจัดสัมมนาของฝ่ายค้านครั้งนั้น ได้มี “นักวิชาการหญิง” จากนอกพรรคแฝงกายเข้าไปเป็นวิทยากรด้วย แล้วจู่ๆ“เจ๊ปากไว” ก็ได้ “ทิ้งเมล็ดพันธุ์อันตราย” ด้วยการจุดประกายให้มีการ “แก้ไขมาตรา 1” ของรัฐธรรมนูญประเทศสาระขันธ์

ปรากฏว่า “เมล็ดพันธุ์อันตราย” ดังกล่าว ได้ทำให้แกนนำฝ่ายค้านและเจ๊ปากไวถูกเจ้าหน้าที่แจ้งความดำเนินคดีฐาน “ผิดกฎหมายอาญา มาตรา 116”

บัดนี้ แกนนำฝ่ายค้านต่างออกมา “โยนกลอง” กันพัลวัน ว่า “ผู้กระทำผิด” นั้นคือ “นักวิชาการ” หรือ“เจ๊ปากไว” ต่างหากเล่า แกนนำฝ่ายค้านไม่มีใครเกี่ยวข้องด้วย

ดูให้ดีๆ “เจ๊ปากไว” ไปทิ้ง “โอษฐภัย” ครั้งนี้ “ช่างคล้าย”กับในนิทาน “กาใจร้ายถ่ายอุจจาระมหาภัย” บนต้นยางจนเกิดต้นไทรอันตรายทำให้นายพรานปีนขึ้นไปเช็คบิลนกกระทุงทั้งฝูงได้

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม