กลุ่มผลประโยชน์กับกลุ่มอิทธิพลมีความหมายที่ใช้ปะปนกันอย่างไรก็ดีนักรัฐศาสตร์ได้ให้คำจำกัดความไว้ว่า กลุ่มอิทธิพลเป็นการรวมกลุ่มของผู้มีผลประโยชน์อย่างเดียวกันเพื่อแสวงหาอิทธิพล กลุ่มอิทธิพลนั้นจะเข้มแข็งและมีประสิทธิภาพก็ต่อเมื่อมีวัตถุประสงค์ที่แน่ชัดและเป็นแนวเดียวกัน ซึ่งตรงกันข้ามกับพรรคการเมืองที่เป็นการรวมกลุ่มต่างๆ ที่มีความเห็นไม่เหมือนกับที่เดียวกันเข้าด้วยกัน แต่รวมกันเพื่อแสวงหาอำนาจทางการเมืองโดยวางนโยบายในการทำกิจกรรมทางการเมืองและเมื่อมีอำนาจทางการเมืองก็นำนโยบายของพรรคมาใช้ในการบริหารกิจการทางการเมือง

สรุปรวมความว่า กลุ่มผลประโยชน์หรือกลุ่มอิทธิพลต่อสู้ป้องกันผลประโยชน์ของกลุ่มโดยใช้อิทธิพลทางอ้อมต่อศูนย์กลางแห่งอำนาจมากกว่าที่ต้องการมีอำนาจโดยตรง แต่พรรคการเมืองพยายามที่จะเข้าไปมีอำนาจไม่ว่าจะโดยวิธีการเลือกตั้ง หรือโดยวิธีรุนแรง เช่น กระทำการปฏิวัติรัฐประหาร

1.ลักษณะขององค์กรกลุ่มผลประโยชน์อาจแบ่งได้อย่างกว้างๆ 4 ประการ คือ

1.1 กลุ่มที่มีสมาชิกน้อย แต่มีเงินใช้ดำเนินการมาก ได้แก่ สมาคมนายจ้าง

1.2 มีเงินน้อยแต่มีสมาชิกมาก เช่น กลุ่มลูกจ้างชั้นผู้บริหารระดับกลาง

1.3 มีเงินมากพอสมควรและมีสมาชิกมากพอสมควร เช่น สมาคมข้าราชการ และกลุ่มลูกจ้างชั้นผู้บริหารระดับสูง

1.4 มีเงินไม่มากแต่มีสมาชิกจำนวนมาก ได้แก่ สมาคมลูกจ้าง

2.เป้าหมายของกลุ่มผลประโยชน์ คือ พยายามที่จะมีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะที่พอจะรวบรวมได้ 5 ประการ คือ

2.1 พยายามให้มติมหาชนสนับสนุนโครงการของตน

2.2 พยายามมีอิทธิพลสนับสนุนผู้สมัครรับเลือกตั้งที่มีนโยบายที่กลุ่มตนสนับสนุน

2.3 พยายามหาวิธีที่จะทำให้กลุ่มของตนมีส่วนสำคัญในการวางนโยบายของพรรคการเมืองใหญ่ๆ

2.4 พยายามทำให้สภาผู้แทนราษฎรเห็นว่ากลุ่มของตนมีความสำคัญ

3.อำนาจของกลุ่มผลประโยชน์

โดยทั่วไปแล้วผู้นำของกลุ่มผลประโยชน์มักจะกล่าวอ้างอำนาจของกลุ่มเกินความเป็นจริง เพื่อเรียกร้องให้นักการเมืองและประชาชนสนใจและเห็นด้วยกับความเห็นของกลุ่มตนโดยหวังว่าจะทำให้กลุ่มตนมีอิทธิพลมากขึ้น ทั้งนี้ จุดประสงค์มิได้สร้างอิทธิพลเพื่อประโยชน์ของกลุ่มแต่หวังผลที่จะให้เกิดแก่สังคมทั้งมวล

4.ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มผลประโยชน์กับพรรคการเมือง

โดยทั่วไปแล้วกลุ่มผลประโยชน์ที่มีรากฐานสำคัญของพรรคการเมือง คือ กลุ่มผู้ประกอบการกับกลุ่มผู้ใช้แรงงานโดยเฉพาะกลุ่มลูกจ้าง กล่าวคือ พรรคการเมืองที่มีความเกี่ยวพันกับผู้ประกอบการ ได้แก่ พรรคการเมืองที่มีแนวทางอนุรักษ์นิยม ส่วนกลุ่มผู้ใช้แรงงานก็จะสนับสนุนพรรคการเมืองที่มีนโยบายสนับสนุนผู้ใช้แรงงาน

สรุปรวมความว่า กลุ่มผลประโยชน์หรือกลุ่มอิทธิพลในประเทศมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยนั้น การแสดงออกของกลุ่มเป็นไปเพื่อประโยชน์ส่วนรวมของสังคมมิใช่เพื่อผลประโยชน์ของตน ซึ่งส่งผลไปถึงพรรคการเมืองเช่นกัน การแสดงออกดังกล่าวนี้จะไม่เกิดขึ้นในสังคมการเมืองในระบอบอื่นโดยเฉพาะในสังคมที่มีการปกครองไม่ใช่ระบอบประชาธิปไตยที่แท้จริงหรือระบอบประชาธิปไตย “ฟันปลอม” ตามความหมายที่หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรีได้ให้ความหมายถึงระบอบเผด็จการในคราบประชาธิปไตย ดังนั้น กลุ่มผลประโยชน์หรือกลุ่มพลังเป็นรากฐานสำคัญของพรรคการเมืองในสังคมระบอบประชาธิปไตย