นักการเมืองจากซีกฝ่ายค้าน โดยเฉพาะนักการเมืองคนรุ่นใหม่มักจะตอกย้ำความผิดพลาดในการบริหารราชการแผ่นดินของ รัฐบาลทหารแก่ ด้วยเรื่อง “ความเหลื่อมล้ำทางรายได้ของประชาชนคนไทย” ที่เรียกว่า “รวยกระจุก จนกระจาย”

ด้วยเหตุนี้ จึงมีสมมุติฐานที่น่าสนใจที่เราเห็นสมควรว่า “รัฐบาลทหารแก่” ควรตระหนักและพิจารณาปฏิบัติเพื่อลบคำสบประมาทและลดความเหลื่อมล้ำทางรายได้ของเสียงสวรรค์ที่ผลักดันให้ท่านมีอำนาจวาสนาบารมีในการบริหารประเทศเฉกเช่นทุกวันนี้

ประการแรกถ้าทวงคืนทรัพยากรด้านพลังงานคือน้ำมันและก๊าซ รวมทั้งแร่ธาตุอื่นๆ ทรัพยากรในท้องทะเล ที่เป็นสมบัติของชาติของคนไทยทุกคนกลับมาบริหารอย่างโปร่งใส มีระบบตรวจสอบ ก็จะสามารถนำไปสู่การแก้ปัญหาเศรษฐกิจในขณะนี้ได้แต่ที่ผ่านมาถูกฉกฉวยไปให้กลุ่มทุน ขณะที่ประชาชนไม่เคยได้รับส่วนแบ่งในผลประโยชน์ของแผ่นดิน ทรัพยากรในประเทศที่ถูกปล้นสะดมไปให้กลุ่มทุน อาทิ แร่ทองคำ แร่โพแทช ยิปซัมแร่นั่นโน่นนี่ มีค่ารวมๆ กันมากกว่า 23,913ล้านล้านบาท

ทรัพยากรแร่ในไทย เช่น ถ่านหิน หินทรายหินแกรนิต หินปูน หินดินดานเพื่ออุตสาหกรรมซีเมนต์ ยิปซัม ฟลูออไรต์ โพแทช ทองคำ สังกะสี เหล็ก ดีบุก และ ทองแดง มีปริมาณมากที่สุดประมาณ 18 ล้านตัน โดยมีหินปูนเพื่ออุตสาหกรรมซีเมนต์ มีปริมาณราว 6.1 ล้านตัน โพแทช ปริมาณ 4 แสนล้านตัน และหินปูนเพื่ออุตสาหกรรมก่อสร้างมีปริมาณ 2.9 แสนล้านตัน โดยทรัพยากรแร่สำรองของประเทศในปี 2556 มีมูลค่าสูงถึง 23,913 ล้านล้านบาท คิดเป็นมูลค่าต่อจำนวนประชากรในไทยเกือบ 400 ล้านบาทต่อประชากร 1 คน

โดยมูลค่าเหล่านี้ยังไม่รวมถึงปิโตรเลียม ก๊าซธรรมชาติและทรัพยากรแร่ในทะเล ซึ่งคนไทยต้องจ่ายค่าสาธารณูปโภค และค่าทางด่วน ทางพิเศษรวมทั้งค่าก๊าซและน้ำมันแพงกว่าคนมาเลเซีย 100% ทั้งๆ ที่เงินรายได้จากทรัพยากรของแผ่นดินสามารถนำมาสร้างระบบสาธารณสุขและสาธารณูปโภคให้ประชาชนได้ใช้ได้รับบริการในราคาถูกหรือฟรีได้เลย ถามว่า คนไทยทำไมไม่ได้ส่วนแบ่งจากทรัพยากรบ้าง ผู้บริหารราชการแผ่นดินตอบหรืออรรถาธิบายเรื่องนี้ได้หรือไม่ งบฯรายจ่ายปี 2564 ให้ความสำคัญกับประชาชนฐานรากน้อย ไม่เน้นเรื่อง ที่ดินทำกิน, น้ำเพื่อการเกษตร, รายได้และหนี้สิน และ คุณภาพการศึกษา ความเหลื่อมล้ำทางรายได้ของไทยจึงอยู่ในลำดับต้นๆ ที่สูงที่สุดในโลก