ปัญหาขยะมูลฝอยมีจำนวนมาก แต่ไม่ได้ถูกกำจัดอย่างเป็นระบบ คือปัญหาใหญ่อย่างหนึ่งของสังคมไทย ที่ถูกเรียกว่าเป็นปัญหาสังคม ปัญหานี้หมักหมมมายาวนานหลายทศวรรษ จนกระทั่งในยุคปัจจุบันก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้อย่างเป็นรูปธรรม ตัวเลขปริมาณขยะในไทยล่าสุดถูกระบุโดยกรมควบคุมมลพิษว่า ทั้งปีไทยมีขยะประมาณ 28 ล้านตัน แต่สามารถกำจัดได้ถูกกรรมวิธีที่ปลอดภัยเพียง 11 ล้านตัน ดังนั้นจึงมีคำถามว่า แล้วขยะที่เหลือถูกนำไปทิ้งที่ไหน ขยะเหล่านั้นสร้างมลภาวะให้สังคมไทยมากน้อยเพียงใด

เราคงจำได้ดีว่า เมื่อช่วงต้นปี 2563 สังคมไทยตื่นเต้นเล็กน้อยกับการที่ห้างสรรพสินค้าไม่ให้ถุงพลาสติกกับผู้ซื้อของ แต่ให้ผู้ซื้อของหาถุงไปใส่สินค้าเอาเอง (แล้วถึงแม้ห้างฯ ไม่ต้องเสียค่าถุงพลาสติกให้ลูกค้า แต่ห้างฯ ก็กลับไม่ลดราคาสินค้าให้ผู้ซื้อ)แต่หลังจากนั้นไม่นานประเทศไทยก็ประสบปัญหาการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 แต่ที่น่าอัศจรรย์ใจคือ เมื่อมีปัญหาโควิด-19 ระบาด ก็กลับพบว่าปริมาณขยะในประเทศไทยเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งสาเหตุหนึ่งมาจากการสั่งซื้อสินค้าผ่านระบบออนไลน์มากขึ้น โดยเฉพาะสินค้าจำพวกอาหารและเครื่องดื่มที่ใช้ในชีวิตประจำวันดังนั้นขยะจำพวกพลาสติกจึงมีปริมาณมากขึ้นทันตาเห็นหากไม่เชื่อขอให้คุณลองสังเกตว่าทุกครั้งที่คุณสั่งอาหารและเครื่องดื่มผ่านระบบออนไลน์ คุณจะได้รับขยะพลาสติกมาด้วยเป็นจำนวนมากหรือน้อยเพียงใด แล้วขอถามต่อไปว่าคุณใช้กรรมวิธีไหนเพื่อกำจัดขยะพลาสติกที่อยู่ในมือของคุณ

เราต้องยอมรับความจริงว่า คนไทยจำนวนไม่น้อยมีนิสัยมักง่าย ทิ้งขยะไม่เป็นที่เป็นทาง ไม่แยกขยะ และขยันสร้างขยะจำนวนมากในชีวิตประจำวัน ส่วนภาครัฐของไทยก็ไม่มีปัญญากำจัดขยะให้ถูกต้องตามหลักสุขภาพอนามัย ขอเน้นว่าผู้มีอำนาจรัฐในบ้านเมืองของเรามีปัญหาเรื่องการจัดการขยะกระบวนการ Re-cycle ขยะของบ้านเราก็ยังไม่เดินหน้าไปถึงไหน แต่รัฐบาลก็ได้แต่พูดไปวันๆ โดยไม่เคยทำได้ตามที่โฆษณาชวนเชื่อ

มีตัวเลขระบุว่า ในช่วงปัญหาโควิด-19 ระบาดในไทยประเทศไทยของเรามีปริมาณขยะที่เกิดจากการกินการใช้ในชีวิตประจำวันของผู้คนมากขึ้นอย่างน่าวิตก คือพบว่ามีขยะจากบริการส่งอาหารถึงบ้าน อาทิ ถุงพลาสติก กล่องพลาสติก ช้อนและส้อมพลาสติก โดยขยะเหล่านี้มีปริมาณเพิ่มขึ้นร้อยละ 15หรือจาก วันละ 1,500 ตัน เพิ่มเป็น 6,300 ตัน แต่ที่นับว่าประหลาดมากก็คือ มีงานวิจัยทางการแพทย์ เช่น จาก The New England Journal of Medicine ระบุว่าเชื้อโควิด-19 สามารถอยู่บนผิวพลาสติกได้นานถึง 3 วัน แต่ก็กลับพบว่าผู้คนที่กลัวเชื้อโควิด-19 กลับใช้ภาชนะพาสติกมากขึ้น

เรามักจะได้ยินรัฐบาลไทยทุกชุดพูดจาเพื่อโฆษณา (ชวนเชื่อ) เรื่องปราบปรามการทุจริตคอร์รัปชั่น แต่กลับไม่ค่อยได้ยินว่ารัฐบาลให้ความสำคัญกับการรักษาสิ่งแวดล้อม และการกำจัดขยะให้ถูกวิธี และไม่มีการพูดถึงเรื่องการนำขยะกลับมาใช้อย่างเป็นรูปธรรม

เมื่อกระบวนการกำจัดขยะในประเทศไทยยังไร้ประสิทธิภาพ ในขณะที่ปริมาณขยะสารพัดชนิด ทั้งขยะทั่วไป และขยะพิษในบ้านเมืองของเรากลับมีเพิ่มขึ้นทุกๆ วัน ซึ่งก็หมายความว่าปัญหาขยะจะยังคงเป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทยต่อไปในอนาคต แล้วถ้าหากคนจำนวนไม่น้อยในสังคมไทยยังคงสร้างขยะพลาสติกชนิดใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งจำนวนมากเช่นนี้ต่อไปเรื่อยๆก็หมายความว่าคนไทยต้องเผชิญกับวิกฤติขยะล้นเมือง และปัญหามลภาวะ รวมถึงปัญหาระบบนิเวศอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้ในอนาคตอันใกล้นี้ น่าสมเพชคนไทยเสียเหลือเกิน เพราะต้องเผชิญทั้งขยะที่เป็นสิ่งปฏิกูล และขยะที่เป็นนักการเมือง และผู้มีอำนาจรัฐที่ไร้คุณภาพ ไร้คุณธรรม