ตลอดเวลาการประชุมพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย ประจำปีงบประมาณ 2564 นักการเมืองผู้ทรงเกียรติในสภาผู้แทนราษฎรพูดจาพอจับใจความได้ว่า เป็นงบประมาณที่ตั้งอยู่บนฐานความเพ้อฝัน ผลาญงบที่ต้องกู้เพิ่มหนี้สาธารณะอีกจำนวนกว่า 6 แสนล้านบาท

นักการเมืองฝ่ายค้านจากพรรคก้าวไกล เสนอให้รัฐบาลที่เขาพยายามยัดเยียดวาทกรรมประดิษฐ์ว่าเป็นเผด็จการสืบทอดอำนาจยุติการจัดหาจัดซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ เนื่องจากประเทศไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย มีเพียงข้ออ้างว่าอาวุธเก่าล้าสมัย แต่การจัดซื้อจัดหาอาวุธนั้นไม่ได้ทำให้ประชาชนรู้สึกมั่นคง

แต่ประชาชนจะรู้สึกไม่มั่นคง ถ้าเรามีอาวุธใหม่แต่อยู่ในมือผู้นำเก่าๆ ที่มองประชาชนที่เห็นต่างเป็นศัตรู เราก็รู้สึกไม่เห็นด้วยกับการจัดงบประมาณเพื่อจัดซื้อจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์ของรัฐบาล ในยามที่สถานการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศยังสุ่มเสี่ยงที่อาจจะเกิดหายนะได้ เพราะสถานการณ์เศรษฐกิจโลกก็เลวร้ายไม่ได้แตกต่างไปจากเศรษฐกิจประเทศไทยเท่าใดนัก

แต่ประเด็นที่นำมากล่าวอ้างว่า รัฐบาลมองประชาชนที่เห็นต่างเป็นศัตรูนั้น คงเป็นแค่วาทกรรมประดิษฐ์กล่าวหาใส่ร้ายผู้อื่น แต่เอาดีใส่ตัวเอง เพราะจำได้ว่าในวันที่พ่อน้องฟ้า-ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ กับแกนนำผู้ก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่ รวมทั้งติ่ง ทั้งลิ่วล้อแถลงเปิดใจวันเปิดพรรคอนาคตใหม่ที่หมดอนาคตจนถูกยุบสลายไปแล้วนั้นมีการประกาศชัดเจนทำนองว่า พรรคการเมืองไหนคิดแตกต่างกับเรา ต้องถือว่าเป็นศัตรูกับเรา จากนั้นคงไม่ต้องอธิบายอะไรต่อดูได้จากพฤติกรรมที่เกิดขึ้น โดยไม่ต้องมีการประดิษฐ์วาทกรรมใส่ไคล้

การคัดค้านการจัดซื้อจัดหาอาวุธในยามวิกฤติเศรษฐกิจจากการแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (โควิด-19) เป็นวิกฤติที่เกิดขึ้นทั่วโลกทั้งมหาอำนาจในยุโรป อเมริกาเหนือและเอเชียนั้นชอบแล้ว แต่การคัดค้านโดยกล่าวหาใส่ร้ายสร้างวาทกรรมประดิษฐ์เยี่ยงนี้ เป็นพฤติกรรมที่สร้างขึ้นเพื่อให้สังคมก่นด่าเหยียดหยามประณามฝ่ายตรงข้าม และเพียงให้เพื่อนร่วมพฤติการณ์เดียวกันยกย่องชื่นชมแลสรรเสริญเท่านั้น ทว่าไม่สร้างสรรค์ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติประชาชนผู้มีส่วนได้ส่วนเสียกับงบประมาณรายจ่ายจำนวนดังกล่าวที่ “รัฐบาลทหารแก่” จัดทำขึ้น

ผู้รู้ผู้เจริญด้วยวัยวุฒิคุณวุฒิ สมควรที่จะแยกแยะและชี้ให้เห็นความถูกต้องและควรจะเป็นเพื่อผลประโยชน์ของประชาชนทีละประเด็น