ช่วงเวลานี้น่าจะเป็นช่วงวิกฤติที่สุดของ“ทหารแก่พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา” ตั้งแต่นำพรรคพลังประชารัฐร่วมมือกับพรรคการเมืองส่วนใหญ่จัดตั้งรัฐบาลบริหารประเทศมาจนถึงปัจจุบันนี้ก็เกือบสองปี มีหลายเรื่องหลายเหตุการณ์ผ่านเข้ามาทั้งจากกลุ่มนักการเมืองชังชาติ ทั้งจากเยาวชนที่โดนติดแอกจากกระสือ กระหังชาติชั่วและสัมภเวสีที่ไหนก็ไม่รู้ จนต้องตั้งตัวตั้งตนประกาศปลดแอกยื่นข้อเรียกร้องให้รัฐบาลไปพิจารณาดำเนินการ 3 คาถาบ้าง 5 คาถาบ้าง อาทิ ลาออก ยุบสภา แก้รัฐธรรมนูญ ไม่คุกคามข่มขู่ผู้เห็นต่างทางการเมือง และกลุ่มที่
กล่าวมาข้างต้นก็ฉกฉวยความชุลมุนฝุ่นตลบ สร้างสถานการณ์-จาบจ้วงสถาบันเบื้องสูงตามทฤษฎี “สมคบคิด”

ฝุ่นหมอกควันกำลังจางจนเห็นตัววัวก็มีเหตุควันไฟกระบือเข้ามาปกคลุมท้องฟ้าให้อึมครึม ทั้งควันไฟจากความอัปยศของบุคลากรในกระบวนการยุติธรรม ที่วิสาสะตัดสินความเป็นธรรมให้แก่บุคคลในตระกูล “เรดบูล-อยู่วิทยา” มหาเศรษฐีลำดับต้นๆของสังคมไทยที่ก่อเหตุขับรถยนต์ชนรถจักรยานยนต์ตำรวจชั้นประทวนอย่าง “ดาบตำรวจวิเชียร กลั่นประเสริฐ” เสียชีวิตในพื้นที่สน.ทองหล่อ เมื่อปี 2555

ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ อดีตคนเดือนตุลา 19 อาทิ จาตุรนต์ ฉายแสง, สุธรรม แสงประทุม, ประสาร ไตรรัตน์วรกุล ออกมาเขียนเสือให้วัวกลัวว่า จะเกิดการฉกฉวยสร้างสถานการณ์ให้สังคมไทยเกิดความแตกแยก โดยใช้สถาบันเบื้องสูงเข้ามาเป็นตัวละครเฉกเช่นเหตุการณ์ 6 ตุลาคม 2519 ที่คนไทยฆ่าฟันกันเอง คราบน้ำตาและคาวเลือดคละคลุ้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

แน่นอนปัญหาที่มีการเรียกร้องจากกลุ่มบุคคลที่ติดแอกโซ่ตรวนก็มีดี ปัญหาวิกฤติศรัทธาเสาหลักระบอบประชาธิปไตยอย่างกระบวนการยุติธรรมก็ดี ปัญหาการจาบจ้วงสถาบันเบื้องสูงก็ดี ทหารแก่และทีมงานที่รายล้อม ต้องตระหนักข้อเท็จจริงให้มากที่สุด แม้ยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่งเป็น “ลิงแก้แห”ก็ตาม แต่แค่แสดงจุดยืนว่า “ผมไม่โอเค”ไม่สามารถบรรเทาปัญหาที่ยุ่งเหยิงนี้แน่นอน

ทหารแก่ต้องมีความตั้งใจที่ดี มีทัศนคติที่ดีเพื่อก้าวผ่านปัญหาเหล่านี้