อันที่จริงวันนี้ตรงกับวันที่เคยเกิดเหตุวินาศกรรมระดับโลก ณ เกาะแมนฮัตตัน มหานครนิวยอร์กเมื่อเกือบ 20 ปีมาแล้ว ซึ่งภาพความโหดร้ายครั้งนั้นยังไม่ลบหายไปจากความทรงจำของมนุษยโลก และความทรงจำนี้จะยังคงฝังลึกในมโนสำนึกของสิ่งที่มีชีวิตที่ได้ชื่อว่า มนุษย์ ต่อไปไม่เลือนหาย

แต่ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่นับได้ว่าสร้างความวิบัติเลวร้ายให้กับสังคมมนุษย์ได้ก็คือ การทำหน้าที่โดยไม่รับผิดชอบต่อสังคมของสื่อมวลชนบางจำพวก โดยเฉพาะสื่อฯ จำพวกที่เน้นการนำเสนอเรื่องราวไร้สาระ ไร้คุณธรรม ไร้ประโยชน์ต่อสาธารณะ โดยลืมหน้าที่สำคัญของสื่อฯ คือการนำเสนอความจริงที่ก่อประโยชน์ให้กับสาธารณชน

ต้องยอมรับความจริงว่าคนจำนวนหนึ่งที่ทำอาชีพนักสื่อสารมวลชนในยุคนี้ไม่เคยยึดมั่นในหลักการของนักสื่อสารมวลชนที่ดี ไร้จรรยาบรรณนักสื่อสารมวลชนไร้จิตสำนึกที่ดีงาม ไม่ตระหนักถึงการทำหน้าที่เพื่อสาธารณะอย่างแท้จริง

ดังนั้นในสังคมไทยของเราจึงเกิดปรากฏการณ์สื่อฯเลว แพร่ระบาดอย่างหนักหน่วงมากที่สุด ซึ่งหลายคนวิจารณ์ว่าปัญหาเรื่องนี้ถือได้ว่าหนักหนาสาหัสมากที่สุดในสังคมไทย หนักหนาเสียจนทำให้คุณค่าและความน่าเชื่อถือของสื่อมวลชนไทยหดหายไปอย่างเห็นได้ชัด

สื่อฯ จำนวนไม่น้อยในบ้านเราเน้นการขายข่าวไร้สาระ ขายข่าวที่ไม่ก่อให้เกิดสติปัญญา ขายข่าวที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อส่วนรวม ขายข่าวที่ไม่คำนึงถึงศีลธรรมจรรยาใดๆ ของสังคม

ปัญหานี้เกิดมาจากความตกต่ำ และความไร้จรรยาบรรณของนายทุนเจ้าของสื่อฯ ผู้ผลิตสื่อฯผู้ประกาศข่าว และนักเล่าข่าวจำนวนไม่น้อย รวมถึงเจ้าของผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่ให้การสนับสนุนสื่อฯ เลวๆ

อย่างไรก็ตาม ต้องยอมรับความจริงอีกข้อหนึ่งคือตัวการที่เลวร้ายในปรากฏการณ์ครั้งนี้คือผู้รับสาร หรือผู้ที่รับชมสื่อฯ เลวๆ เพราะถ้าหากไม่มีผู้บริโภคสื่อฯ เลวๆ เสียแล้ว ก็ไม่มีวันที่สื่อฯ เลวๆ จะสามารถดำเนินธุรกิจต่อไปได้อย่างแน่นอน

ในครั้งหนึ่ง คนในสังคมไทยเคยวิพากษ์ว่า เมืองไทยเต็มไปด้วยละครน้ำเน่า ละครที่ไม่ประเทืองปัญญา ละครที่ส่งเสริมสนับสนุนให้เกิดความรุนแรงในรูปแบบต่างๆ ในสังคม แต่ในยุคนี้ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงความเลวร้ายของละครน้ำเน่าดูเบาบางลงไป แต่เสียงวิพากษ์สื่อฯ เลว กลับดังมากขึ้นในสังคม และดังมากขึ้นเป็นลำดับ

มีคำถามจากวิญญูชนในสังคมไทยถามไปยังบรรดาผู้มีส่วนร่วมในการผลิตสื่อฯ เลวว่า ไม่เคยคิดถึงอนาคตของประเทศชาติ และอนาคตของลูกหลานไทยบ้างเลยหรือ หรือว่าทุกวันนี้คิดได้แค่เพียงว่าทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้มีเงินไหลเข้ามาเลี้ยงกระเพาะของตนเอง ส่วนบ้านเมืองจะพังพินาศก็ช่างมัน

หากสื่อมวลชนจำพวกเลวร้ายแสนสาหัสยังไม่สำนึกและไม่สำเหนียกในความสามานย์ที่ตนได้กระทำไว้กับสังคมไทยแล้ว รับรองได้ว่าในอนาคตอันใกล้นี้สื่อฯ เลวร้ายจะเป็นตัวการสำคัญที่ทำลายความดีงามในสังคมไทยให้มอดมลายไป เมื่อความดีงามของสังคมไทยสูญสลายไปแล้ว อย่าหวังอีกเลยว่าความดีงามจะกลับคืนสู่สังคมได้โดยง่าย แล้วประวัติศาสตร์บ้านเราจะจารึกว่า สื่อฯ เลวคือตัวการสำคัญในการทำลายทำร้ายสังคมไทย