ผู้ที่เข้าใจประวัติศาสตร์ของประเทศสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) ยุคหลังเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 เป็นอย่างดี ต้องเข้าใจลึกซึ้งว่าการเปลี่ยนแปลงการปกครองของประเทศในครั้งนั้นคือการจงใจโค่นล้มทำลายล้างสถาบันพระมหากษัตริย์สยาม โดยขุนนาง และทหารที่มียศระดับสูงกลุ่มหนึ่งโดยมีเป้าหมายเพื่อแย่งชิงพระราชอำนาจอันเป็นของพระมหากษัตริย์มาแต่เดิม

ผู้จงใจโค่นล้มพระราชอำนาจอันเป็นของพระมหากษัตริย์ ล้วนเป็นผู้ที่อยู่ใต้เบื้องพระยุคลบาททั้งสิ้น แล้วที่น่าประณามมากยิ่งกว่าก็คือ กลุ่มผู้โค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์ในยุคนั้นเป็นจำนวนมิใช่น้อยล้วนได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระมหากษัตริย์ให้ได้ไปศึกษาเล่าเรียนต่อในประเทศยุโรปตะวันตก

ดังนั้นคนกลุ่มดังกล่าวจึงถูกประณามโดยคนไทยที่จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ว่าเป็นคนอกตัญญู เป็นผู้ไม่รู้จักบุญคุณของผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่ และถูกประณามด้วยว่าเป็นผู้มักใหญ่ใฝ่สูง คิดล้มฟ้า คว่ำแผ่นดิน ซึ่งในที่สุดคนผู้ไร้ความกตัญญูกลุ่มดังกล่าวก็ต้องประสบกับหายนะแห่งชีวิต

เมื่อผู้จงใจโค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์สามารถก่อการได้สำเร็จแล้ว ก็ได้กระทำการอันไม่บังควรสารพัดชนิด ซึ่งแสดงให้เห็นชัดเจนว่าต้องการทำลายล้างสถาบันพระมหากษัตริย์ไทยให้สูญสิ้นไปด้วยกรรมวิธีสามานย์ต่างๆ แล้วตั้งตนเป็นใหญ่ด้วยความเหลิงหลงในอำนาจ เพราะความเหิมเกริมไม่ประมาณตน ทำตัวยิ่งใหญ่กว่าพระมหากษัตริย์ไทยแต่สุดท้ายแล้วคนผู้ไม่รู้บุญคุณของคนก็ต้องพบกับความวิบัติอย่างรุนแรง และต้องพบกับความเจ็บปวดแสนสาหัสในชีวิต

แม้เหตุการณ์ใน พ.ศ. 2475 ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ซึ่งสังคมไทยได้ประจักษ์ชัดแล้วว่าผู้โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์ต้องได้รับความพินาศย่อยยับไปแล้วอย่างไร

แต่ช่างเป็นเรื่องน่าสังเวชที่ในยุคปัจจุบันกลับยังมีผู้จงใจโค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์ทั้งๆ คนกลุ่มดังกล่าวได้ประจักษ์ชัดแล้วว่าผู้คิดการณ์ชั่วช้าชั่วชาติเช่นนั้นจะต้องได้รับผลร้ายและรุนแรงต่อชีวิตของตนเองในสถานะใด

ขอย้ำยืนยันว่า คนไทยผู้จงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ตระหนักดีว่า มันผู้ใดก็ตามที่จงใจโค่นล้มสถาบันพระมหากษัตริย์ไทย มันผู้นั้นจักต้องได้รับโทษร้ายแรงจากการกระทำอันไม่บังควรในไม่ช้า และชีวิตของมันผู้นั้นจักต้องประสบกับความวิบัติหายนะอย่างไม่มีใครคาดคิด