เหตุการณ์ม็อบที่ขยายตัวรุนแรงครั้งสำคัญของประเทศชาติที่ถึงขั้นล้อมขบวนรถพระที่นั่งเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในประเทศไทย คือนับตั้งแต่สถาปนากรุงรัตนโกสินทร์เป็นราชธานีเป็นต้นมา แม้ย้อนไปถึงอยุธยาและสุโขทัยก็ไม่เคยปรากฏเหตุเช่นนี้

แต่เหตุการณ์เช่นนี้ก็เกิดขึ้นในยุคสมัยที่ผู้มีอำนาจในบ้านเมืองพร่ำพูดอยู่เสมอๆ ว่าจงรักภักดีและปกป้องสถาบัน แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับตรงกันข้ามและประจักษ์ในผลที่เกิดขึ้นอย่างชัดเจน

หากมีความสำนึกรับผิดชอบตามแบบอย่างผู้มีความจงรักภักดีอย่างแท้จริงก็ต้องแสดงความรับผิดชอบ แต่ถึงบัดนี้ก็ไม่มีผู้ใดรับผิดชอบเลยแม้แต่คนเดียว หรือว่ายุคนี้สมัยนี้จะไม่มีผู้รับผิดชอบตามแบบอย่างของพันท้ายนรสิงห์เสียแล้ว

อันฝนจะตกนั้นใช่ว่าจู่ๆ ก็จะตก แต่ย่อมมีเหตุมีปัจจัยเกิดขึ้นก่อน ย่อมมีปรากฏการณ์ร่องรอยให้เห็นก่อนฉันใด เหตุการณ์บ่อนทำลายสถาบันพระมหากษัตริย์กระทั่งลุกลามบานปลายยกระดับไปถึงขั้นบังอาจล้อมรถพระที่นั่งเป็นครั้งแรกในยุครัตนโกสินทร์นี้ก็มีเหตุมีปัจจัยเกิดขึ้นมาก่อนแล้ว

แต่หามีใครใส่ใจรับผิดชอบไม่! เอาแต่ตีโวหารแก้ตัวโกหกพกลมไปวันๆ หรือไม่ก็เอาแต่ทำมาหากินรักษาเก้าอี้ รักษาอำนาจ โกงชาติฉ้อราษฎร์บังหลวงกันอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่สะเทือนใจคนไทยทั้งประเทศ

ดังนั้นต้องมาหวนย้อนดูกันว่าอะไรเป็นเค้าเป็นปัจจัยที่ให้เหตุการณ์บานปลายพัฒนามาถึงขั้นนี้ก็พอที่จะสรุปได้ดังต่อไปนี้

เรื่องที่หนึ่ง การทำลายจิตวิญญาณความรักชาติ รักเอกราช รักอธิปไตยของชาติ ที่ทำลายรากฐานความเป็นชาติอย่างสิ้นเชิง โดยการทำลายระบบการศึกษา ตัดการศึกษาเรียนรู้ของเยาวชนไม่ให้รู้ประวัติศาสตร์ของชาติไทย ไม่ให้เห็นบุญคุณและความเสียสละของบรรพบุรุษไทย ให้หลงใหลนิยมยกย่องแต่ฝรั่งต่างชาติ ไม่ให้รู้และสำนึกถึงหน้าที่พลเมือง แม้กระทั่งศีลธรรมจรรยาของความเป็นมนุษย์ ถึงขั้นมีจิตใจอุบาทว์ กล่าวหาพ่อแม่ว่าไม่ได้มีบุญคุณที่ให้กำเนิดเกิดมา อย่ามาทวงบุญคุณกัน เพราะเป็นเรื่องที่พ่อแม่มีตัณหาราคะประกอบกามกิจกันจึงให้ผลผลิตเป็นสัตว์นรกเช่นนั้น

ใครต่อใครที่รู้เท่าทันเรียกร้องให้ปรับปรุงระบบการศึกษาอุบาทว์นี้แต่ก็หามีใครใส่ใจแก้ไขไม่ ยังคงเดินหน้าทำลายรากฐานของชาติอย่างไม่หยุดยั้ง แม้กระทั่งถึงวันนี้ ถึงวันที่ครูเห็นนักเรียนเป็นลูกค้าเห็นการศึกษาเป็นสินค้าบริการที่จะต้องเอาเปรียบเอากำไรให้มากที่สุด จึงเกิดผลิตผลดังที่เห็นกัน

เรื่องที่สอง การยอมตนเป็นทาสความคิดของต่างชาติที่จ้องล่าอาณานิคมแผนใหม่ ที่มุ่งหมายเอาประเทศไทยเป็นอาณานิคมและทำให้คนไทยกลายเป็นทาสอาณานิคม ยกย่องเชิดชูระบบความคิดของฝรั่งที่แม้จะชั่วช้าเลวทรามสักปานใดก็ปรุงแต่งให้เห็นว่า เป็นเรื่องศิวิไลซ์ดีงามแล้วเอามาอบรมบ่มเพาะให้นักเรียนนิสิตนักศึกษา จนกระทั่งครูบาอาจารย์ในหลายสถาบันการศึกษาได้กลายเป็นเครือข่ายการล่าอาณานิคมของต่างชาติ ที่มุ่งทำให้ประเทศไทยของเรากลายเป็นอาณานิคมทั้งโดยรู้สึกตัวและไม่รู้สึกตัวกระทั่งรับสินจ้างรางวัลและผลประโยชน์เพื่อบ่อนทำลายชาติบ้านเมืองของตนเอง

เรื่องที่สาม เมื่อครูบาอาจารย์มีอันเป็นไปเช่นนั้นก็ขยายผลลุกลามไปถึงนักเรียนนิสิตนักศึกษา เชื่อมโยงเป็นเครือข่ายกว้างขวางไปทั่วทั้งประเทศ มีการจัดระบบการประสานงาน จัดระบบชุดข้อมูลและชุดความคิดเพื่อให้เห็นดีเห็นงามไปกับความเป็นอาณานิคม ที่สักวันหนึ่งก็จะเปิดเผยตัวแบบเดียวกับม็อบฮ่องกงที่ชูธงต่างชาติและเรียกร้องให้ต่างชาติเข้ามาปกครองแผ่นดินเกิดของตน

เรื่องที่สี่ คือการยอมจำนนต่อชาติมหาอำนาจ ยอมเป็นทาสตามคำสั่ง ถึงขั้นรู้เห็นยินยอมให้กำหนดเงื่อนไขและกฎเกณฑ์ทั้งหลายที่เอื้อประโยชน์ให้กับเครือข่ายการล่าอาณานิคมเข้ามามีบทบาททั้งในองค์กร เศรษฐกิจ และความมั่นคงของประเทศชาติทำให้ประเทศไทยตกอยู่ในสภาพต้องพึ่งพาต่างชาติทั้งในเรื่องความคิด ในเรื่องวิธีการ และการทำงานทั้งหลาย กระทั่งยอมตรากฎหมายและระเบียบต่างๆ ที่อำนวยประโยชน์ให้กับต่างชาติ

เรื่องที่ห้า คือการรู้เห็นยินยอมให้มีการจัดตั้งเครือข่ายทรยศชาติ ให้มีการจัดตั้งและขยายผลขององค์กรคุ้มครองเครือข่ายขบวนการทำลายชาติทั้งในรูปลักษณะองค์กรประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน ซึ่งก็คือตัวแทนอุ้งมือของนักล่าอาณานิคมที่จะมายึดครองบ้านเมืองของเรานั่นเอง

เรื่องที่หก คือการสมรู้สมยอมให้การขยายบทบาทของเครือข่ายนักล่าอาณานิคมขยายตัวเข้าไปยังกลไกทางการเมืองต่างๆ กระทั่งสร้างความนิยมทางการเมืองอย่างกว้างขวาง

เมื่อวางรากฐานกันถึงขนาดนี้ก็เกิดการเคลื่อนไหวที่รังแกระรานสถาบันพระมหากษัตริย์มากขึ้นๆ และชัดเจนมากขึ้นทุกที จนกระทั่งบังอาจล้อมรถพระที่นั่งและบังอาจด่าว่าทำให้สะเทือนใจคนไทยทั้งประเทศ และเป็นเหตุให้คนไทยทั้งประเทศต้องลุกฮือขึ้นปกป้องสถาบัน

ความผิดพลาดและการกระทำเช่นว่านี้ต้องมีผู้รับผิดชอบ จะปล่อยให้เหตุการณ์ผ่านไปแบบไม่มีใครรับผิดชอบนั้นย่อมไม่ได้เด็ดขาด