ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา สรรพสิ่งไม่มีจีรังยั่งยืน เกิดขึ้นแล้ว ตั้งอยู่แล้วก็ย่อมดับไปเป็นธรรมดา พบหารู้จักกันแล้วก็ติดต่อติดตามกันมา ถึงวันหนึ่งก็ต้องลาจากกันไป นี่เป็นสัจธรรมที่เป็นธรรมดาที่ไม่มีใครจะหลีกเลี่ยงเป็นอย่างอื่นไปได้

คอลัมน์บ้านเกิดเมืองนอนที่เขียนโดยสิริอัญญา ผู้มีปัญญาอันน้อย ได้เริ่มต้นขึ้นในหนังสือพิมพ์นี้มาตั้งแต่วันที่ 3 มกราคม 2555 ต่อเนื่องมาถึงวันนี้เป็นเวลา 12 ปีเต็มแล้ว ถ้าเป็นเด็กผู้ชายก็สามารถบวชเณรได้แล้ว

มาบัดนี้ถึงเวลาต้องลาจาก เพราะสรรพสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลงไป การดำเนินงานด้านสื่อก็เปลี่ยนแปลงไปเป็นอันมาก จากหนังสือพิมพ์ก็กลายเป็นสื่อออนไลน์ที่กว้างขวาง กว้างไกล ไร้ขอบเขต แนวความคิดและนโยบายก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา คอลัมน์บ้านเกิดเมืองนอนก็มาถึงกาลเวลาที่ต้องลาจากกันไป

ได้รับแจ้งจากสำนักพิมพ์ว่าคอลัมน์บ้านเกิดเมืองนอนนี้จะยุติลงเป็นครั้งสุดท้ายในวันที่1 ธันวาคม 2567 ดังนั้น จึงจำเป็นต้องกล่าวคำอำลามายังมวลมิตรทั้งหลายที่ได้มีน้ำใจเมตตาแก่สิริอัญญาผู้น้อย ได้ติดตามสนับสนุนบทความนี้มาเป็นเวลายาวนาน

ตลอดเวลา 12 ปีมานี้ได้รับความกรุณาจากกองบรรณาธิการมากเป็นพิเศษ เพราะได้รับอนุญาตให้นำเสนอเรื่องราวได้ตามใจ ไม่มีจำกัดเรื่อง ไม่มีขอบเขต ไม่มีกรอบกติกาบังคับทุกอย่างให้เป็นไปตามใจของผู้เขียน นับว่าเป็นการให้ความเป็นอิสระแก่ผู้เขียนเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งต้องถือว่าเป็นการให้เกียรติและให้โอกาสอย่างสูงสำหรับการดำเนินงานในวงการนี้

เพราะเป็นธรรมดาของสื่อมวลชนที่สื่อออกไปแล้วก็ถึงมวลชน ย่อมมีผลบ้างไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง โดยเฉพาะผลที่เกิดขึ้นแก่ผู้มีอำนาจในบ้านเมือง ถ้าต้องใจก็ย่อมเป็นที่ยินดี ถ้าไม่ต้องใจก็ย่อมอึดอัดขัดใจ ดังนั้น ทั้งความยินดีและความอึดอัดขัดใจนั้นจึงย่อมไปประดังอยู่ที่กองบรรณาธิการหรือเจ้าของสำนักพิมพ์เป็นสำคัญ

มิได้กระทบกระทั่งมาถึงผู้เขียนเลยแม้แต่สักครั้งซึ่งเรื่องนี้ก็ต้องขอแสดงความเคารพต่อเจ้าของสำนักพิมพ์และกองบรรณาธิการด้วยความจริงใจ และขอกล่าวให้ทราบโดยทั่วกันว่าตลอดระยะเวลา 12 ปีที่ผ่านมานี้ผู้เขียนไม่เคยได้รับแจ้ง หรือขอร้องให้เขียน หรืองดเขียนในเรื่องใดหรือในกรณีใดเลย ไม่ว่าเรื่องนั้นจะแหลมคมสักปานใด และมีผลกระทบสักปานใด

ดังนั้นการที่ถึงเวลาต้องลาจากกันไปจึงขอท่านทั้งหลายได้ทำความเข้าใจให้แจ่มแจ้งว่ามิได้เกิดจากความขัดแย้งหรือความอึดอัดขัดใจต่อกันแต่ประการใด หรือมิใช่เพราะเจ้าของสำนักพิมพ์หรือกองบรรณาธิการได้รับแรงกดดันมาจากที่ไหนๆ ทุกอย่างเป็นไปตามสัจธรรมที่ถึงกาลต้องอำลาจากกันไป

แต่ทว่าแม้คอลัมน์นี้จะต้องยุติลงแล้ว แต่ผู้เขียนก็ยังมีเลือดเนื้อและชีวิตอยู่ ด้วยสายเลือดและจิตวิญญาณที่รักการเขียนและห่วงหาอาทรมวลมิตรทั้งหลาย ก็ยังคงมีความห่วงหาอาทรและห่วงใยไม่ได้เปลี่ยนแปลง ดังนั้น เราจึงยังคงสามารถติดต่อหรือรับทราบความคิดความเห็นกันได้และโดยสอดคล้องกับยุคสมัย

นั่นคือมวลมิตรท่านใดที่ยังมีใจเมตตาอาทรและสนใจข้อคิดข้อเขียนของผู้เขียนก็ยังสามารถติดตามติดต่อกันได้โดยทางสื่อออนไลน์ ซึ่งผู้เขียนจะเขียนเรื่องราวลงในโซเชียลมีเดียคือเฟซบุ๊กที่ใช้ชื่อว่า Paisal Puechmongkol และยังมีเว็บไซต์ที่จัดตั้งขึ้นมานานแล้วคือ www.paisalvision.com

ดังนั้นมวลมิตรรักท่านใดที่ยังสนใจติดตามข้อคิดงานเขียนและห่วงหาอาทรกันอยู่ จึงยังคงสามารถติดต่อติดตามกันได้ โดย สิริอัญญา ผู้มีปัญญาอันน้อยจะยังคอยบรรณาการอาหารแห่งความคิดและความรู้ให้แก่ท่านทั้งหลายอยู่เหมือนเดิม ท่านจะมีข้อคิดความเห็นใด ๆ แลกเปลี่ยนกัน ก็สามารถทำได้โดยสื่อออนไลน์ดังกล่าวแล้ว

โลกนี้กำลังเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เราทั้งหลายกำลังอยู่ในรอยต่อแห่งยุคสมัย ที่ยุคสมัยเดิมที่โลกนี้มีแต่มหาอำนาจขั้วเดียวกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างมูลฐาน นั่นคือโลกจะมีขั้วอำนาจหลายขั้วขั้วหนึ่งคือขั้วฝรั่งที่มีสหรัฐเป็นแกนนำ กับขั้วองค์การความร่วมมือแห่งเซี่ยงไฮ้ ที่มีรัสเซีย จีน อิหร่าน และเกาหลีเหนือ เป็นแกนนำ

ทั้งสองขั้วอำนาจนี้จะขับเคี่ยวต่อสู้กันในทุกมิติและในทุกสมรภูมิอย่างเข้มข้น ดุเดือด ต่อไปอีกสักระยะหนึ่ง จนกว่าชัยชนะและปราชัยจะปรากฏชัดเจน

ซึ่งเป็นไปตามกฎธรรมดาธรรมชาติที่ว่า วิสัยโลกนั้นมวลมนุษย์ต้องการสันติภาพและการพัฒนาเป็นพื้นฐาน และปฏิเสธหรือคัดค้านหรือไม่ยอมรับความขัดแย้งหรือสงคราม ดังนั้นในท่ามกลางการต่อสู้ของสองขั้วอำนาจนี้ขั้วอำนาจที่เป็นธรรมที่ธำรงรักษาสันติภาพและการพัฒนาย่อมจะได้ชัยชนะต่อขั้วอำนาจที่ไม่เป็นธรรม ที่มุ่งแต่สร้างความขัดแย้งและสงครามในที่สุด

เมื่อใดที่การขับเคี่ยวสิ้นสุดยุติลง เมื่อนั้นโลกก็จะเข้าสู่ยุคใหม่คือยุคแห่งสันติภาพนิรันดร ซึ่งมวลมนุษย์ของเราจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ และมีประโยชน์สุขร่วมกันทั่วสากลโลก

สำหรับประเทศไทยของเราก็เช่นเดียวกัน การขับเคี่ยวต่อสู้กันระหว่างธรรมะกับอธรรมกำลังมาถึงจุดสำคัญ ที่จะต้องทุ่มเทสรรพกำลังแตกหักกันในอีกไม่นานข้างหน้านี้ ความคาราคาซังและความเรื้อรังของปัญหาทั้งหลายจะถูกกำจัดให้สิ้นสูญไป ประเทศไทยใหม่ที่ประชาชนเป็นใหญ่ในแผ่นดินและมีความเป็นธรรมและความสงบสุขจักปรากฏให้เห็น รุ่งอรุณของยุคพระศรีอาริย์จะปรากฏรำไรขึ้นในยุคสมัยของพวกเรานี้

ดังนั้นในท่ามกลางสถานการณ์ที่เราจะต้องอำลาอาลัยกัน ก็จงตั้งใจรอรับสถานการณ์ใหม่ที่กำลังจะมาเยือนด้วยน้ำใจยินดีโดยทั่วกันเถิด