การรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ครบ 15 ปีในวันนี้แล้ว บรรดาผู้ที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์ดังกล่าวบ้างก็ล้มหายตายจากกันไป และส่วนใหญ่ก็แก่เฒ่าไปตามสังสารวัฏที่ไม่อาจมีใครถ่วงรั้งเอาไว้ได้ ดังนั้นผู้เกี่ยวข้องเกือบทั้งหมดจึงพากันปล่อยวางและติดตามดูสถานการณ์ที่ขับเคลื่อนไป

มีแต่ท่านโทนี่ที่ยังแสดงท่าทีและอาการห่วงหาอาทรติดยึดอยู่ในเหตุการณ์นั้นไม่ยอมวาง ดังนั้น ตั้งแต่ก่อนวันนี้คุณโทนี่ก็เคลื่อนไหวอย่างหนัก ซึ่งทั้งหมดนั้นก็เป็นอาการของผู้ที่ติดอยู่ในความยึดมั่นถือมั่นในอดีต ซึ่งไม่มีทางหวนคืนมาอีกแล้ว

เหตุนี้พระท่านจึงสอนว่าคนเรานั้นจะมีชีวิตที่เป็นปกติสุขก็ต้องพิจารณาอยู่ในปัจจุบันขณะว่าในปัจจุบันนี้ทำอะไรอยู่ ทำกรรมดีหรือทำกรรมไม่ดี เพราะถ้าทำกรรมดีก็ย่อมมีอานิสงส์ที่เป็นผลดี แต่ถ้าทำกรรมไม่ดีก็ย่อมมีวิบากกรรมที่ไม่ดีตามมาให้เป็นที่ร้อนกายร้อนใจในภายหลัง ดังนั้น การพิจารณาและอยู่ในความจริงของปัจจุบันขณะจึงเป็นความจริงของชีวิต เป็นประโยชน์ของชีวิตสถานเดียว

การไปติดอยู่ในอดีตซึ่งไม่ว่าจะเป็นสุขหรือเป็นทุกข์ จะสำเร็จหรือล้มเหลว จะปีติหรือเศร้าหมอง ก็เป็นเรื่องไร้ประโยชน์ ไม่เป็นแก่นสารแห่งชีวิตเลย เพราะไม่มีความเป็นจริงอยู่ในปัจจุบัน เป็นได้ก็แต่เพียงความเพ้อฝัน หลงใหลในอดีต ซึ่งนานวันเข้าก็จะกลายเป็นคนพูดบ่นแต่เรื่องความหลัง และในที่สุดก็ไม่มีใครสนใจฟังหรือคุยด้วย

คุณโทนี่ติดยึดอยู่ในอดีตและเคลื่อนไหวเป็นอันมากต่อเนื่องก็เพื่อหวังให้อดีตได้คืนกลับมา แต่นั่นไม่ใช่ฐานะอันเป็นไปได้ เป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ทั้งขณะนี้อายุอานามก็ล่วงเข้า 72 ปีแล้ว ไม่มีทางหวนย้อนคืนไปเหมือนอายุ 57 ได้อีกแล้ว

แต่คุณโทนี่ท่านมีพวกพ้องบริวารมาก ซึ่งอยากให้ท่านกลับสู่อดีต จึงเออออห่อหมกตามไปด้วย จึงเป็นเหตุปัจจัยให้เป็นไปดังที่ปรากฏนั้น

แม้การคาดฝันในอนาคตกาลก็พึงเป็นในเรื่องการวางเป้าหมายแผนงานในการบริหารหรือในการทำงานใดๆ เพื่อการก้าวไปของหน้าที่การงานอย่างเป็นแบบเป็นแผน ไม่มั่วหรือสุกเอาเผากิน

แต่ถ้าการคาดฝันในอนาคตเป็นการคาดการณ์ในลักษณะจินตนาการมาเป็นเหตุการณ์ปัจจุบัน นั่นก็เป็นความเพ้อฝันอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งไม่มีฐานะความเป็นจริงเช่นเดียวกัน

ความจริงแท้แห่งชีวิตจึงอยู่ที่ปัจจุบันขณะที่พึงพิจารณาเจริญสติอยู่ในปัจจุบันขณะอยู่เสมอ จะเจริญในระดับกาย ในระดับความรู้สึก ในระดับสติสมาธิและปัญญา ก็สุดแท้แต่ความเพียรและความมุ่งมั่นของแต่ละคน ที่จะลิ้มชิมรสความจริงแห่งชีวิตตามที่พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรัสสอนไว้

สิ่งทั้งหลายย่อมเกิดแต่เหตุ การรัฐประหาร 19 กันยา ก็ย่อมมีมาแต่เหตุ และเหตุนั้นก็เป็นเหตุที่ตรงกันข้ามกับเหตุที่ทำให้พรรคไทยรักไทยและคุณโทนี่ก้าวเข้าสู่อำนาจ ซึ่งได้รับความนิยมชื่นชมอย่างกว้างขวาง นับตั้งแต่วันประกาศพร้อมเป็นนายกรัฐมนตรีที่บ้านเกิด นายเสนาะ เทียนทอง เมื่อวันที่1 เมษายน ในปีที่คุณโทนี่เข้าสู่การเลือกตั้งครั้งแรก

ผู้คนทั้งหลายหลายชั้นชนพากันชื่นชมสนับสนุน ด้วยตั้งความหวังว่าสติปัญญาความสามารถของคุณโทนี่จะสามารถนำพาประเทศชาติสู่ความเจริญรุ่งเรือง สามารถทำให้ประเทศมีความมั่นคง ทำให้ประชาชนมีความมั่งคั่ง และสามารถทำสงครามเอาชนะความยากจนในขอบเขตทั่วประเทศได้

คุณโทนี่ตั้งรัฐบาลแล้วก็ประสบความสำเร็จในการขับเคี่ยวกับระบบข้าราชการประจำซึ่งล้าหลัง ใหญ่โต อุ้ยอ้าย เป็นภาระของประเทศชาติและประชาชน ทั้งยังเต็มไปด้วยการทุจริตฉ้อฉลและงี่เง่า รัฐบาลนั้นมีอำนาจเด็ดขาดเหนือระบบอำนาจราชการประจำ ซึ่งต้องถือว่าเป็นรากฐานสำคัญถ้าหากมุ่งมั่นจะทำให้ประเทศมั่นคง ประชาชนมั่งคั่ง ได้ตามยุทธศาสตร์พระราชทานในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9

แต่น่าเสียดายความสนับสนุนและกำลังใจที่ท่วมท้นนั้นกลับทำให้บริษัทบริวารบางพวกของคุณโทนี่เข้ามาแห่แหนแวดล้อม และเป็นเหตุปัจจัยให้คุณโทนี่ค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปจนแทบไม่ใช่คุณโทนี่คนเดิมอีกแล้ว

มิตรร่วมรบและผู้หลักผู้ใหญ่ที่ค้ำจุนอำนาจก็ถูกขับไล่ไสส่งเริ่มตั้งแต่การปลดพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ออกจากตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง และรัฐมนตรีกลาโหมการปลดนายเสนาะ เทียนทอง ออกจากการเป็นประธานวิปแล้วเอาคนที่พูดจาไพเราะเสนาะหูเออออห่อหมกไปในทุกเรื่องราวโดยไม่จำแนกผิดชอบชั่วดีเข้ามาทำหน้าที่แทน

เสียงติงเสียงท้วงกระหึ่ม แต่คุณโทนี่ยามมีอำนาจก็กลายเป็นคนหูหนวกและตาบอด ไม่ยินและไม่ยลอันตรายที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างกว้างขวาง ลำพองในอำนาจที่สามารถบังคับบัญชาข้าราชการทั้งปวงโดยเด็ดขาด เขย่งเท้าขึ้นยันฟ้าและเกิดสภาพที่ธุรกิจของครอบครัวกับผลประโยชน์ของบ้านเมืองมาเชื่อมเบียดกันจนน่าประหวั่นพรั่นพรึง

กระทั่งเกิดเหตุการณ์ล่วงละเมิดพระบรมเดชานุภาพที่ร้ายแรงถึงสามครั้งสามหน ประชาชนทั่วแหล่งหล้าจึงไม่อาจยอมรับได้อีกต่อไป และเกิดการเคลื่อนไหวขับไล่ในลักษณะที่กว้างขวางมาก และนั่นก็เป็นเหตุสำคัญที่ทำให้เกิดรัฐประหาร 19 กันยา 2549

เหตุนี้หากจะรำลึกเหตุการณ์ 19 กันยา 2549 ก็ควรรำลึกถึงเหตุทั้งหลายอันก่อให้เกิดผลคือการรัฐประหารนั้น ก็จะเป็นบทเรียนให้แก่คนทั้งหลายได้หลีกความผิด
มุ่งสู่ความถูกต้องดีงามกันต่อไป

ก็อยากจะบอกให้ได้ทราบกันในวันนี้ว่า คนที่พิมพ์บทความวันนี้ก็คือคนคนเดียวกันกับคนที่พิมพ์ประกาศคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ในคืนวันที่ 19 กันยายน 2549 ซึ่งได้ร่วมรำลึกเหตุการณ์นี้ในขณะนี้ด้วย