ในยามนี้ดูเหมือนว่าพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้ารัฐบาล อาจจะตกอยู่ในโชคเคราะห์บางประการ จึงต้องเผชิญกับปัญหาวิกฤตนานาประการอย่างต่อเนื่อง เข้าลักษณะผีซ้ำด้ำพลอยไม่หยุดไม่หย่อน จนเป็นเหตุทำให้หน้าตาของนายกรัฐมนตรีเศร้าหมองเหมือนคนอมทุกข์

ซึ่งเป็นไปตามวิสัยโลก เพราะอำนาจนั้นเป็นของร้อนที่ถ้าหากใช้โดยธรรมแล้วก็จะระงับดับร้อนแห่งอำนาจไม่ให้ไหม้เผาผลาญถึงผู้ใช้อำนาจได้ แต่ถ้าหากการใช้อำนาจนั้นไม่เป็นไปโดยธรรม อำนาจนั้นก็จะกลายเป็นไฟประลัยกัลป์ที่เผาผลาญไหม้ลามทั้งผู้ใช้และผู้ถูกใช้ให้วินาศไป

นอกจากวิกฤตทางการเมือง วิกฤตจากนักล่าอาณานิคม วิกฤตทางเศรษฐกิจ วิกฤตจากปัญหาปากท้องและความเดือดร้อนของอาณาประชาราษฎรแล้ว ก็เกิดวิกฤตทางกฎหมายที่เกิดความเสี่ยงมากมายหลายกรณีที่อาจต้องรับผิดทั้งทางอาญา ทางแพ่ง รวมทั้งทางการเมือง โดยเฉพาะอาจต้องรับผิดตามกฎหมายบริหารราชการแผ่นดิน ในบทที่ว่าด้วยหน้าที่ในการสั่ง ยกเลิก ระงับ ป้องกัน แก้ไข หรือเปลี่ยนแปลงการใดๆ ก็ตามที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐและประชาชนมิฉะนั้นก็ต้องรับผิดอย่างเดียวกันกับคุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ตามที่ศาลได้ตัดสินเป็นบรรทัดฐานไว้แล้ว

ล่าสุดอยู่ๆ สื่อมวลชนก็ได้รายงานข่าวที่หน่วยงานในสังกัดนายกรัฐมนตรีได้ซื้อโทรศัพท์มือถือไอโฟน จำนวน111 เครื่อง แจกจ่ายแก่ข้าราชการในสังกัด ทำให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางในทุกแง่มุม

และปรปักษ์ทางการเมืองทั้งที่เป็นพวกฝ่ายค้านและพวกที่ร่วมอยู่ในรัฐบาลก็ได้นำเรื่องนี้ไปขยายผลให้กระทบต่อภาพลักษณ์ของนายกรัฐมนตรีและรัฐบาลอย่างกว้างขวาง ทั้งๆ ที่วงเงินในการจัดซื้ออยู่ที่ระดับ 2.6 ล้านบาท เท่านั้น

แต่นั่นก็ยังไม่ถึงกับเป็นพิษร้ายที่เป็นอันตรายร้ายแรงเพราะเป็นเรื่องของภาพลักษณ์ เป็นเรื่องของการเมืองที่สามารถโต้แย้งแก้ต่างถกเถียงกันได้ตามอำเภอใจ

แต่เรื่องที่จะเป็นพิษภัยและเป็นอันตรายร้ายแรงนั้นกลับเป็นเรื่องทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ซึ่งอาจจะถูกมองข้ามไปว่าการซื้อโทรศัพท์มือถือไม่กี่เครื่องแจกจ่ายแก่ข้าราชการในสังกัดเป็นเพียงเรื่องเล็กเรื่องน้อยจิ๊บจ๊อยไม่เป็นอันตรายหรือต้องรับผิดทางแพ่ง หรือทางอาญา หรือทางวินัย หรือทางการเมือง แต่แท้จริงหาได้เป็นเช่นนั้นไม่ ดังที่เคยมีผู้เตือนไว้มากครั้งว่าอย่าประมาทกับงูตัวเล็กเพราะอาจมีพิษร้ายแรงกัดแล้วอาจถึงตายได้

กรณีเรื่องทำนองนี้ ป.ป.ช. ซึ่งเป็นหน่วยงานป้องกันและปราบปรามการประพฤติมิชอบ มีบรรทัดฐานในการไต่สวนคดีที่จะชี้มูลความผิดและส่งดำเนินคดีต่อศาลทุกคดี นั่นคือบรรทัดฐานกรณีที่มีข้าราชการนำรถยนต์หลวงไปใช้ส่วนตัวซึ่งแม้จะเติมน้ำมันเองก็เป็นความผิด นี่คือบรรทัดฐานของ ป.ป.ช.

และขณะเดียวกันศาลสถิตยุติธรรมก็ได้วางบรรทัดฐานไว้เช่นเดียวกันในคดีที่ข้าราชการนำรถหลวงไปใช้ส่วนตัว ถึงแม้จะเติมน้ำมันเองก็มีความผิดทั้งทางอาญาและทางแพ่ง ซึ่งก่อให้เกิดความรับผิดทางวินัยและทางการเมืองติดตามมาด้วย

ทุกเรื่องผู้ถูกกล่าวหาถูกจำคุก ต้องรับผิดชดใช้เงิน ต้องพ้นจากตำแหน่งหน้าที่ทั้งทางราชการปกติและราชการการเมือง นี่คือบรรทัดฐานที่ต้องตระหนักสังวรไว้ให้จงดี

เมื่อรัฐบาลจัดซื้อเครื่องโทรศัพท์มือถือ เครื่องโทรศัพท์มือถือนั้นก็เป็นทรัพย์สินของหลวงเช่นเดียวกับรถยนต์ ถ้าหากนำไปใช้ส่วนตัวไม่ว่าจะจ่ายค่าใช้โทรศัพท์มือถือเอง หรือว่ารัฐบาลเป็นผู้จ่ายให้ก็ตาม ก็เป็นกรณีอย่างเดียวกันกับบรรทัดฐานที่มีการนำรถยนต์หลวงไปใช้และเติมน้ำมันเอง

โดยบรรทัดฐานนั้นข้าราชการคนใดหากนำโทรศัพท์มือถือนี้ไปใช้ส่วนตัวก็มีความผิดทั้งทางแพ่งและทางอาญา ตลอดจนทางวินัยตามบรรทัดฐานที่ว่านั้น ดังนั้น บรรดาข้าราชการทั้งหลายที่ได้รับแจกโทรศัพท์มือถือครั้งนี้อย่าได้ถือว่าเป็นโชคลาภเลยเพราะนั่นเป็นทุกขลาภที่อาจจะทำให้เสียผู้เสียคน ติดคุกติดตะรางก็ได้ จงรีบคืนไปเสียเถิด

และเมื่อมีการจัดซื้อโทรศัพท์มือถือมาแล้ว ใครมีอำนาจหน้าที่แล้วสั่งแจกจ่ายแก่ข้าราชการเอาไปใช้ก็เป็นการใช้อำนาจหน้าที่โดยไม่ชอบหรือโดยทุจริต ในฐานเอาของหลวงไปให้ผู้อื่นใช้ และถ้าหากให้ใช้เป็นการถาวรและใช้เป็นการส่วนตัวได้ด้วยก็คงไม่มีทางดิ้นรอดจากเงื้อมมือกฎหมายไปได้

ดังนั้นเรื่องโทรศัพท์มือถือครั้งนี้อย่าคิดว่าเป็นเรื่องเล็ก เพราะเป็นเรื่องที่ต้องด้วยบทกฎหมายอันเป็นความผิดอย่างเดียวกันกับบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการรับผิดที่ข้าราชการนำรถยนต์หลวงไปใช้และเติมน้ำมันส่วนตัวนั่นเอง

เรื่องโทรศัพท์มือถือครั้งนี้จึงเป็นเรื่องโทรศัพท์มือถือพิษที่คงจะไม่จบลงอย่างง่ายๆ โดยต้องติดตามดูว่าได้มีการแจกจ่ายกันเสร็จสิ้นแล้วหรือไม่ ได้มีการนำไปใช้ส่วนตัวกันหรือไม่ ถ้าเช่นนั้นตัวใครก็ตัวมัน

ท่านจึงสอนว่าอย่าประมาทภัยของน้อยเพราะอาจไหม้ลามได้ อย่าประมาทงูตัวเล็กเพราะอาจมีพิษกัดแล้วถึงตายได้