ดูให้ดีๆ “สงครามเลือกตั้ง” ที่กำลังเกิดขึ้นในนครสารขัณฑ์ วันนี้ “การโรมรันในสนามรบระยะแรก” พรรคฝ่ายร่วมรัฐบาลต่าง “แย่งชิง นักรบ” กันอย่าง “ดุเดือด ดุดันและดุฉกรรจ์”

“ดุฉกรรจ์” ถึงขั้น ปฏิบัติการ “โจรขึ้นบ้าน ขโมยปลาในบ่อเพื่อน และลักพานางวันทองสองใจไปร่วมชายคา” จนทำให้พรรคร่วมรัฐบาล “แตกคอ” กัน และอาจมีปัญหาในการจัดการร่วมรัฐบาลในอนาคตตามมา

แต่แล้ว “การชิงตัวขุนพลนักเลือกตั้ง” ก็จบลงโดยทุกพรรคทำใจ “ใครจะอยู่ ใครจะไป” แล้วแต่ใจสมัคร

ผิดกับ “พรรคร่วมฝ่ายค้าน” ที่มีทีท่าสมัครสมานกันในระยะแรก แต่แล้ว จากการ “แย่งมวลชน” ในกลุ่มเดียวกัน ฝ่ายค้านก็เกิดรายการ “แตกดังโพละ” อย่างไม่คาดฝัน

เห็นได้จากทันทีที่ “พรรคสีชาด” ประกาศจะ “แลนด์สไลด์ได้สส.เกินกว่า 310 ราย ขอจัดตั้งรัฐบาลเพียงพรรคเดียวไม่มีพรรคพี่ พรรคน้อง หรือพรรคอื่นใดมาร่วมรัฐบาล” ก็ทำให้เกิดปรากฏการณ์ “มึงไม่เอากู ตูข้าก็ไม่เอาเอ็ง” ตามมาทันใด

“ยิ่งเจ้าของฟาร์มหมาที่อยู่แดนไกล” ออกมา “ขยี้ขย้ำพรรคสีส้ม” ว่าเป็น “พรรคประชาธิปไตยสุดโต่ง” หรือ “เอ็กซ์ตรีม(Extreme)” ส่วนพรรคสีชาดนั้นเป็น “พรรคประชาธิปไตยที่เหมาะสม” หรือ “อะโพรพริเอท (Appropriate)”

จาก “คำ Extreme” ที่แปลว่า “สุดโต่ง ฟุ้งซ่านเกินสมควรและขาดความเหมาะสมทุกๆ ด้าน” นี่เอง ทำให้หัวหมู่ทะลวงฟันจากพรรคสีส้มต่างออกมา “สวนหมัด” ใส่เจ้าของฟาร์มหมา

โดยเฉพาะ “เจ๊ปากปิรันย่า” ผู้เคยสร้าง “ตำนานปากหมา”เป็นที่ฮือฮาให้สภามาแล้ว และล่าสุดเคยเรียกทายาทคนบ้านไกลด้วยฉายา “อิ้ง อิ้ง อิ้ง” นั้นได้ออกมาบดบี้ขยี้ขย้ำอีกฝ่ายถึงขั้น “จมธรณี” เช่น

พรรคสีส้มไม่เล่นการเมืองแบบ “ตบจูบ” (ละครน้ำเน่าในทีวี) หรือ “หน้าไหว้หลังหลอก” อย่างบางพรรค จนทุกวันนี้ก็ไม่สามารถเชื่อใจได้ว่า “จะไปผสมพันธุ์กับเหี้ยหรือไม่?”

จาก “ภาษาภูเขาไฟพ่นลาวา” ดังกล่าว ทำให้คอการเมืองต่างเชื่อว่า “เจ๊ปากปิรันย่า” รายนี้ ช่างมี “ลิ้นอัศจรรย์” ทำให้กลายเป็นมนุษย์ “ปากปีศาจ วาจามัจจุราช” ได้อย่าง “สุดยอด”

สุดยอดอย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนต้องยกโป้งให้ทั้งสองโป้ง

กมลศักดิ์  ตั้งธรรมนิยม