“จน เครียด กินเหล้า” คือพฤติกรรมของคนไทยกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีจำนวนไม่น้อย พฤติกรรมที่ว่านี้เกิดมานานแล้ว และจะยังคงเกิดต่อไปเรื่อยๆ ในกลุ่มคนที่ไม่สามารถหาทางออกให้กับตัวเองได้ดีไปกว่าที่เป็นอยู่

ถามว่าจนแล้วต้องเครียดหรือไม่ ตอบว่า คนรวยล้นฟ้าก็เครียดได้ เพราะฉะนั้น อ้างว่าจนจึงเครียด ก็ไม่น่าจะจริงเสมอไป เพราะคนจนหลายคนไม่เครียด ส่วนเรื่องกินเหล้า รวมถึงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิดนั้น คนรวยก็กิน แล้วกินเหล้าราคาแพงด้วย คนรวยคนมีอำนาจบางคนกินเหล้า กินไวน์ราคาแพง โดยไม่ต้องซื้อเองอีกต่างหาก เพราะมีคนซื้อให้กิน

ส่วนคนจนก็กินเหล้าเช่นกัน แต่ก็กินจำพวกเบียร์สามขวดร้อย เหล้าขาว ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับความสามารถในการซื้อเหล้าเบียร์ไวน์มากินของคนแต่ละชนิด เพราะฉะนั้น ขอบอกว่า จน เครียด กินเหล้า ไม่จริงเสมอไป แต่เป็นเรื่องของคนบางกลุ่มเท่านั้น

ส่วน “คนจนเล่นหวย คนรวยเล่นหุ้น” ก็ไม่จริงเสมอไปอีก เพราะคนจนหลายคนก็เล่นหุ้น แต่บางรายเล่นหุ้นแล้วรวย กลายเป็นเศรษฐีร้อยล้านพันล้านก็มี แต่บางคนที่จนอยู่แล้ว แต่ดันเล่นหุ้นแบบไม่มีความรู้ก็ยิ่งจนหนักกว่าเดิม โดยเฉพาะพวกที่เล่นหุ้นโดยใช้การถามนักวิเคราะห์ว่าหุ้นตัวไหนดี ซื้อหุ้นตัวไหนดี ต้องบอกว่าพวกที่เล่นหุ้นโดยไม่ใช้ปัญญาตัวเอง สุดท้ายกลายเป็นแมงเม่าติดดอยสูง หรือเป็นคนจนเมืองของแท้

แต่หากเป็นคนที่บอกว่าตัวเองจน แล้วเล่นหุ้น แต่ใช้สติปัญญาในการเล่นหุ้น ก็พบว่าบางรายรวยอู้ฟู้กลายเป็นเซียนหุ้นที่มีผู้เชิญไปสัมภาษณ์เป็นประจำ แล้วกลายเป็นเสี่ยไปโดยปริยาย มีบ้านใหญ่โตราวกับวัง สำหรับคนรวย โดยเฉพาะพวกรวยล้นฟ้า เขามีอำนาจในตลาดหุ้นอย่างมีนัยสำคัญ อย่าลืมว่ามหาเศรษฐีมีเงินเยอะแยะ บางรายเป็นเจ้าของธุรกิจ แล้วนำธุรกิจตัวเองเข้าตลาดหุ้น แบบนี้ก็ยิ่งรวยเข้าไปอีก เพราะระดมเงินทุนจากคนอื่นไปทำธุรกิจของตัวเอง แต่ก็มีคนรวยบางรายที่นำธุรกิจเข้าตลาดหุ้นแล้วดันเล่นบทนักปั่นหุ้น แบบนี้ก็มีให้เห็นเป็นระยะๆ ถูกจับได้บ้าง ไม่ได้บ้างบางคนถูกจับได้ แต่ก็ล้มบนฟูก ไม่ต้องเจ็บหลัง สบายไปจนตาย

อย่างไรก็ตาม คนไทยจำนวนไม่น้อยเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีมาก มากเสียจนกลายเป็นพวกเพ้อฝัน ฝันว่าสักวันจะเป็นเศรษฐี ฝันว่าสักวันจะมีคฤหาสน์หลังเกือบเท่าภูเขา คนจำพวกนี้มักชอบฝันเพ้อละเมอหาไม่ชอบออกแรงทำงาน ไม่ชอบงานหนัก ชอบซื้อหวย ชอบเล่นการพนัน ชอบของฟรี ชอบเชื่อลมปากคำโกหกจากนักการเมือง ชอบคุณไสยมนต์ดำ แล้วก็ชอบดูหนัง ดูละครที่ตอนจบหักมุมจากคนจน คนตกทุกข์ได้ยาก ลำบากเหลือเข็ญ แล้วกลับกลายเป็นเจ้าของมรดก เป็นเจ้าของคฤหาสน์ บางรายกลายเป็นเจ้าของวังโดยได้มรดกจากเจ้านายบางองค์ หรือไม่ก็ได้จากเจ้าคุณปู่เจ้าคุณตา หรือคุณหญิงย่า คุณหญิงยาย สารพัดจะเสกสรรปั้นเป็นนิยาย

เรื่องเพ้อฝันแบบนี้ หลายคนบอกว่าน้ำเน่า เน่าสนิทแต่ก็ต้องยอมรับว่าบางคนก็กลายเป็นเศรษฐี มหาเศรษฐีในเวลาชั่วข้ามคืนจริงๆ เช่น บางคนถูกลอตเตอรี่ชุดเล็กชุดใหญ่ แต่จำพวกที่ได้มรดกจากเจ้าคุณปู่นั้น ส่วนมากหาไม่ค่อยเจอ ยกเว้นพวกที่โกงมรดกคนอื่นมา แต่เท่าที่เห็นคือ พวกที่มีมรดกมากๆ นั้น หลายรายก็ฟ้องกันเละเทะ มีเรื่องรกโรงรกศาลให้เห็นเป็นประจำ

บางคนมีผัวรวยมาก แต่เมื่อผัวตาย ก็ต้องตบตีแย่งชิงมรดกกับลูกตัวเอง และญาติพี่น้องของผัว รวมไปถึงเหล่าขี้ข้า คนรับใช้ของผัว ที่รวมหัวกันฟ้องแย่งมรดก เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงและเกิดเป็นประจำ มีทั้งที่กลายเป็นข่าว และไม่เป็นข่าว

ความรวย ความจนของคนไทยจำนวนไม่น้อยจึงเกี่ยวข้องกับไสยศาสตร์ โชคลาง เหล้า เบียร์ ไวน์ และละครน้ำเน่า แต่ทว่ามีคนกลุ่มหนึ่งที่รวยเร็ว รวยจริงและรวยแบบมหัศจรรย์ นั่นคือคนที่มีอำนาจรัฐ โดยเฉพาะคนที่เป็นนักการเมืองที่มาจากพื้นฐานนักธุรกิจ แต่เมื่อผันตัวเป็นนักธุรกิจการเมือง ก็รวยอย่างอัศจรรย์ รวยแบบไม่สามารถตรวจสอบได้ ทั้งๆ ที่ก่อนจะเป็นนักการเมืองก็ใช้อำนาจรัฐช่วยให้ธุรกิจของตนมั่งคั่งมากแบบพิสดารอยู่แล้ว แต่เมื่อได้เป็นนักการเมืองจำพวกธุรกิจการเมือง ก็ยิ่งรวยพิสดารมหัศจรรย์ รวยแบบหาที่มาที่ไปไม่ได้ นักธุรกิจการเมืองไม่จำเป็นต้องอ่านบ้านทรายทอง ไม่ต้องเป็นพจมาน สว่างวงศ์ แต่เป็นผู้ที่เชี่ยวชาญการทุจริตเชิงนโยบาย โกงบ้านกินเมืองได้ครั้งละหลายแสนล้านบาท แค่นี้ก็สบายแล้ว ทำผิดฐานโกงบ้านกินเมือง ก็ไม่ต้องติดคุกติดตะราง แถมยังมีลูกมีบริวารเป็นผู้มีอำนาจรัฐอีก