หลักการบริหารประเทศเพื่อให้หลุดพ้นจากวิกฤตเศรษฐกิจ ต้องใช้ปัญญาในการบริหารเป็นสำคัญ ไม่สามารถบริหารด้วยปาก หรือด้วยคำโกหกเพ้อฝัน หรือสร้างเรื่องลวงโลกไปวันๆ 

ดังนั้น ผู้บริหารประเทศจึงต้องมีปัญญาเป็นอาวุธสำคัญในการทำงาน แล้วยังต้องมีองค์ประกอบสำคัญคือ มีความเป็นคนซื่อสัตย์สุจริต แต่หากผู้บริหารประเทศ หรือนายกรัฐมนตรีผู้มาจากการประกอบกิจการใดๆ ก็ตาม ที่เต็มไปด้วยความฉ้อฉล หมกเม็ด แล้วยังอวดอ้างว่ารวยแล้วไม่โกง หรือใช้เล่ห์เพทุบายบริหารกิจการเอกชนจนสามารถกอบโกยกำไรมหาศาลเข้าพกเข้าห่อของตนเอง แต่ทว่าเนื้อแท้และเบื้องหลังของธุรกิจที่ตนประกอบการ กลับเต็มไปด้วยความฉ้อฉล ปลิ้นปล้อน ลวงโลก รับรองว่าคนพรรค์อย่างนี้ไม่สามารถเป็นผู้บริหารประเทศที่มีความซื่อสัตย์สุจริตได้อย่างแน่นอน

ประเทศไทยในวันนี้มีความน่ากังวลและน่าเป็นห่วงในหลายประการ โดยเฉพาะเรื่องสำคัญอันดับต้นคือ เรื่องสภาวะเศรษฐกิจที่ไม่เฟื่องฟูเหมือนช่วงระยะเวลาก่อนประเทศประสบปัญหาการแพร่ระบาดของเชื้อโควิด-19 แต่เราก็สามารถผ่านพ้นวิกฤตนั้นมาได้ แม้จะมีบาดแผดจากวิกฤตบังเกิดกับประเทศของเรา แต่ก็ต้องย้ำว่าเราสามารถผ่านพ้นมันมาได้แล้ว แล้วในขณะนี้ก็กำลังอยู่ในระยะฟื้นตัว ซึ่งการฟื้นตัวจากพิษไข้หนักนั้น จำเป็นต้องใช้เวลาเพื่อให้ร่างกายได้กลับมาแข็งแรงดังเดิม แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เศรษฐกิจของไทยจะกลับมาแข็งแรงได้โดยง่าย เพราะสภาวะเศรษฐกิจโลกก็ประสบปัญหาขั้นรุนแรงเช่นกัน นอกจากนั้น โลกยังต้องประสบกับปัญหาการสู้รบระหว่างรัสเซียกับยูเครน แล้วตามมาด้วยการสู้รบระหว่างอิสราเอลกับกลุ่มฮามาสหัวรุนแรง 

เมื่อโลกเผชิญกับวิกฤตเศรษฐกิจ ไทยก็ต้องได้รับผลกระทบจากวิกฤตโดยยากที่จะหลีกเลี่ยงได้ เนื่องจากไทยเป็นประเทศที่จำเป็นต้องติดต่อค้าขายกับนานาชาติ เมื่อประเทศคู่ค้าคู่ขายของไทยเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ก็หมายความว่าไทยก็ต้องประสบปัญหาเศรษฐกิจตามไปด้วย

ไม่มีใครปฏิเสธว่าเศรษฐกิจไทยอยู่ในสภาพน่าเป็นห่วง แต่ก็ต้องยอมรับความจริงว่าเศรษฐกิจของไทยไม่ได้อยู่ในห้วงของวิกฤตที่แสนสาหัส จนเสมือนว่าตกอยู่ใต้ก้นเหวลึกที่ไม่สามารถปีนพ้นปากเหวได้ เพียงแต่จำเป็นต้องได้รัฐบาลที่มีความสามารถ และมีสติปัญญา รวมถึงมีความซื่อสัตย์สุจริตเข้ามาแก้ไขวิกฤตนั้น 

หากเศรษฐกิจประเทศไทยมีปัญหา แล้วประเทศไทยยังต้องมามีรัฐบาลที่ขาดปัญญา ไร้ความซื่อสัตย์สุจริต ไร้ฝีมือบริหารประเทศ แบบนี้ก็เท่ากับว่าวิกฤตของประเทศไทยจะยิ่งเจอปัญหาที่หนักหน่วง แล้วจมลงไปในเหวลึกลงทุกขณะ จนในที่สุดประเทศอาจจะพบกับความวิบัติล้มจมได้ 

ยิ่งในสภาวะที่ประเทศเผชิญปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ ก็ยิ่งจำเป็นที่ประเทศจะต้องมีผู้นำการเมือง หรือมีรัฐบาลที่มีสติปัญญาเฉียบแหลมมากยิ่งขึ้น เพราะผู้นำประเทศที่มีปัญญาจะสามารถนำพาประเทศชาติให้รอดพ้นจากวิกฤตเศรษฐกิจได้อย่างชาญฉลาด เราทุกคนไม่ต้องการผู้นำประเทศจำพวกลาโง่ที่ไร้ปัญญา หรือพวกฝูงเหลือบที่คอยดูดเลือดของประเทศ 

ในสภาพที่ประเทศประสบปัญหาเศรษฐกิจ รัฐบาลต้องใช้การแก้ปัญหาที่เฉียบคม โดยเฉพาะการออกนโยบายการเงินการคลังที่มีประสิทธิภาพสูงสุด เหมาะสมกับการแก้ไขปัญหาวิกฤตได้อย่างทันการณ์ และไม่สร้างหรือเพิ่มปัญหาใดๆ ที่หนักกว่าเดิมให้กับประเทศชาติ ไม่ควรเพิ่มภาระหนี้สิ้นจำพวกตำน้ำพริกละลายแม่น้ำให้กับประเทศ และขอได้จงคิดทบทวนด้วยว่า ถ้าหากใช้การแก้ปัญหาด้วยการกู้เงินเพื่อสร้างภาระหนี้สินให้ประเทศ แล้วคิดว่าประเทศจะรอดพ้นจากวิกฤตเศรษฐกิจได้จริง หากเป็นเช่นนี้ ทุกประเทศทั่วโลกก็ต้องใช้การหว่านแจกเงินให้ประชาชนไปแล้ว เพราะหากแก้วิกฤตเศรษฐกิจได้ง่ายดายเพียงนี้ ใครๆก็สามารถเป็นรัฐบาลได้ ถ้าหากการเพิ่มหนี้สินที่ไม่ก่อประโยชน์ให้ประเทศ แล้วแก้วิกฤตให้ประเทศได้ รัฐบาลทั่วโลกก็ต้องกู้เงินไปหว่านให้ประชาชน โดยไม่จำเป็นต้องใช้สติปัญญาและความสามารถกำหนดนโยบายสาธารณะเพื่อแก้วิกฤตให้เสียเวลา