ดูเหมือนว่าทุกวันนี้ “องค์กรอิสระ” จะเป็นเพียงไม้หลักปักขี้ควายให้นักการเมืองเสียชาติเกิดนักเลือกตั้งชังชาติ ส่ำสัตว์ติ่งสัมภเวสีได้ “โหนกระแส” บดขยี้ย่ำยี ออกอาการพฤติกรรมไม่เห็นศีรษะผู้หลักผู้ใหญ่มากขึ้นทุกขณะ มากที่สุดในรอบการเมืองกว่าสองทศวรรษ หรือ 20 ปีก็ไม่ผิดนัก

วันก่อน ที่ประชุมตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ แจ้งว่าจะพิจารณาคดีที่ “คณะกรรมการการเลือกตั้ง(กกต.)ร้องยุบพรรคก้าวไกล สืบเนื่องจากมีพฤติกรรมกระทำการล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข และเข้าลักษณะกระทำการอันอาจเป็นปฏิปักษ์ต่อการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข อันเป็นเหตุแห่งการยุบพรรคตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญ (พ.ร.ป.) ว่าด้วยพรรคการเมือง 2560 มาตรา 92 วรรคหนึ่ง (1) (2) ซึ่งข้อเท็จจริงปรากฏตามคำวินิจฉัยศาลรัฐธรรมนูญที่ 3/2567 ในวันที่ 12 มิถุนายนนี้

คู่กรณีไม่สมควรแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับคดีที่เป็นการชี้นำสังคมอันอาจกระทบต่อการดำเนินกระบวนการพิจารณาของศาลคู่กรณีที่ว่าหมายถึงคณะกรรมการการเลือกตั้ง และพรรคก้าวไกล

คำชี้แนะของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญที่สมควรได้รับการเคารพเพราะเป็นเสาหลักในระบอบประชาธิปไตยกลับถูกเพิกเฉยทันควัน เท่านั้นยังไม่พอ

“ชัยธวัช ตุลาธน” หัวหน้าพรรคก้าวไกลและผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรชุดที่ 26 ก็ประกาศความยิ่งใหญ่ของพรรคก้าวไกลเหนือตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเรียบร้อยแล้ว เพราะเคยคิดจะดำเนินการอย่างไรก็จะดำเนินการตามนั้น ไม่ไปกระทบกับกระบวนการพิจารณาของศาลรัฐธรรมนูญ

กรณีนักโทษเด็ดขาดชายคดีทุจริตคอร์รัปชั่น ฉ้อฉลเงินแผ่นดิน - ทักษิณ ชินวัตร ก็เยี่ยงเดียวกัน เมื่อกลางสัปดาห์ที่แล้ว “นิกร จำนง” สส.ระบบบัญชีรายชื่อ พรรคชาติไทยพัฒนาในฐานะเลขานุการ คณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการตราพระราชบัญญัตินิรโทษกรรม สภาผู้แทนราษฎร ก.ม.ฉบับที่ตั้งหัวข้อความผิดคดีมาตรา 112 ไว้นั่นแหละ

ท่านเลขาฯบอกไว้ว่า ตอนนี้คณะกรรมาธิการเห็นชอบแล้วใน 3 ประเด็นคือ “กรอบเวลานิรโทษกรรม”, “ขอบเขตการนิรโทษกรรม” และ “นิยามคำว่าการกระทำที่เกิดจากแรงจูงใจทางการเมือง”

แต่เรื่องนี้ชัดครบจบจริงก็เสียงสำรอกสำรากว่า ประชุมกมธ.อีก 2-3 ครั้งคงสรุปเรื่องก.ม.นิรโทษกรรมครอบคลุมฐานความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 112 หรือไม่

จำได้ว่าในอดีตที่ผ่านมา มักจะเห็นนักเรียนขาสั้น นักเรียนอาชีวะสุดห้าว ที่มีลักษณะ “ข้าวต้ม!?!” พ่นสีตามกำแพงตามป้ายรถเมล์ ...พ่อสถาบันนั้นโรงเรียนนี้ เต็มไปหมด ไม่นึกว่าตำนานวันนั้นจะยืดยาวจนถูกหยิบฉวยมาให้ “นักโทษเด็ดขาดชายคดีทุจริตคอร์รัปชั่น ฉ้อฉลเงินแผ่นดิน”ได้ฟาดงวงฟาดงาประกาศศักดาเหมือน “วาทกรรมกุ๊ยในตำนาน” เสียอย่างนั้น

ยิ่งนานวันนักการเมืองเสียชาติเกิด, นักเลือกตั้งชังชาติ, ส่ำสัตว์ติ่งสัมภเวสี ยิ่งออกทะเลน้ำลึกไปทุกที

ออกทะเลจนเสียกบาล แยกไม่ออกว่า “ล่มชาติ/ล้มสถาบันใช่ คดีการเมืองหรือไม่??”

ในเมื่อ “นิยามของคำว่าการเมืองคือ งานที่เกี่ยวกับรัฐหรือแผ่นดิน”

ตั้งสติหน่อย “ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ”ท่านเคยวินิจฉัยไว้ชัดเจน “ปฏิรูป คือ ล้มล้าง”ไอ้เฒ่าทั้งหลาย