ค่อนข้างจะโชคดีที่โลกหมุนเปลี่ยนยุคสมัยจากยุค globalization “โลกาภิวัตน์” ซึ่งเป็นผลจากการพัฒนาการติดต่อสื่อสาร การคมนาคมขนส่ง และเทคโนโลยีสารสนเทศ อันแสดงให้เห็นถึงการเจริญเติบโตของความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจ การเมือง เทคโนโลยี และวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงระหว่างปัจเจกบุคคล ชุมชน หน่วยธุรกิจ และรัฐบาล ทั่วทั้งโลก ทำให้เรารับรู้รับทราบ “กมลสันดาน” ถ่องแท้ของ “นักโทษเด็ดขาดชายคดีอุบาทว์ทุจริตคอร์รัปชั่น โกงบ้านกินเมือง ฉ้อฉลเงินแผ่นดิน-ทักษิณ ชินวัตร” เพื่อครอบครัว และพวกพ้อง ที่กำลังถูก “อัยการสูงสุด”สั่งฟ้องศาลคดีม.112 และนัดส่งฟ้องในวันที่ 18 มิ.ย.ที่ผ่านมา

“ทักษิณ” ดิ้นพล่านหลังอัยการมีคำสั่งฟ้อง เดินสายเข้าหามวลชนหวังให้บรรยากาศเมื่อปี 2544 คืนชีพ จนเกิดวลีทองคำจากคดี “ซุกหุ้น” ...“บกพร่องโดยสุจริต”

“ทักษิณ”ขย้อนออกมาว่า คณะกรรมการสอบสวนคดีนี้ในครั้งนั้น “ขาดอิสระ”ในการทำหน้าที่ถูก“ข่มขู่” จากรัฐบาลคสช.จนไม่ได้รับความเป็นธรรม ขอให้ทบทวนการสั่งฟ้องใหม่

ก่อนหน้านั้นก็อ้างว่าคลิปที่ถูกเผยแพร่นั้นถูกตัดต่อต่อมาก็ว่ายินดีที่จะเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมจะได้เอาความจริงมาเผยแพร่สู่สาธารณชน บังเอิญโลกโลกาภิวัตน์ทำให้ “อาจารย์สมเกียรติ อ่อนวิมล” นำหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ “Conversations with Thaksin ... สนทนากับทักษิณ” โดย “Tom Plate นักข่าวชาวอเมริกัน อาจารย์มหาวิทยาลัย และคอลัมนิสต์ op-ed”มาแปลบางช่วงบางตอนให้สังคมไทยรับรู้ “จิตใต้สำนึก, สันดานและธาตุแท้รวมทั้งสามัญสำนึกของผู้ต้องหารายนี้ ส่วนหนังสือเล่มที่ว่าหาอ่านทั้งเล่มได้ไม่ยาก เพราะลิขสิทธิ์หนังสือเป็นของ “สำนักพิมพ์มติชน”

“Tom Plate” เล่าว่า เขาได้รับโอกาสสนทนากับนักโทษเด็ดขาดชายที่ชื่อ “ทักษิณ ชินวัตร”ระหว่างกบดานหนีคดีอุบาทว์ “ทุจริตคอร์รัปชั่นฉ้อฉลเงินแผ่นดิน” ที่ นครดูไบ, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยเป็นการสนทนาในเดือนธันวาคม ปี 2010(พ.ศ.2553) แยกเป็นการคุยกันที่บ้านพักชานเมืองในเขต Emirates Hills ของคุณทักษิณสี่ครั้ง, ที่ร้านอาหารบนอาคารสูง Burj Khalifa อีกครั้ง ต่อมา ตอนกลางปี 2011 (พ.ศ.2554) มีการสนทนาครั้งที่หกระหว่างรับประทานอาหารค่ำร่วมกันเป็นการเพิ่มเติมปรับแก้ข้อมูล

เขาบอกว่า นาย“ทักษิณ”ใช้ภาษาอังกฤษแบบผิดๆ ถูกๆ ไม่เป็นภาษาอังกฤษที่ฟังรู้เรื่องครบถ้วน เป็นภาษาอังกฤษแบบคนที่ไม่มีความรู้และไม่มีทักษะทางภาษามากพอที่จะสื่อสารให้เจ้าของภาษารู้เรื่องสมบูรณ์ชัดแจ้ง นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญที่จะนำเสนอในบทบรรณาธิการฉบับนี้

ข้อความที่บอกเล่าให้ “Tom Plate”นำไปเขียนในหนังสือ “Conversations with Thaksin ... สนทนากับทักษิณ”นั้น ยึดแนวเรื่องที่ว่า “...ทักษิณอยากกลับบ้าน อยากกลับเมืองไทยบ้านเกิด เพราะไม่ได้ทำอะไรผิด มีแต่คนกลั่นแกล้งให้ร้ายป้ายความผิด ทั้งเรื่องการทุจริต และโดยเฉพาะเรื่องที่ถูกกล่าวหาว่าไม่เคารพเทิดทูนสถาบันพระมหากษัตริย์ ทั้งๆ ที่คุณทักษิณยืนยันว่ามีความจงรักภักดีแน่นอน ...”

แต่ในการสนทนา “ทักษิณ”กล่าวพาดพิงถึงสถาบันพระมหากษัตริย์ก็เริ่มอีกครั้งด้วยการเต็มใจพูดอย่างเสรีนอกราชอาณาจักรไทย

ทักษิณไม่เคยหยุดหรือหลบเลี่ยงที่จะพูดหรือตอบคำถามพาดพิงถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯพระบรมราชินีนาถ และสถาบันพระมหากษัตริย์โดยรวม ตรงกันข้ามกลับยินดีที่จะพูดพาดพิงถึงทั้งสองพระองค์และสถาบันพระมหากษัตริย์ตามที่อยากพูดโดยไม่รั้งรอหรือหยุดคิดให้ถ่องแท้ แม้ไม่ถามก็ยังพูดและทุกครั้งที่ถูกถาม “ทักษิณ” ก็จะตอบตามที่ใจคิดข้อความที่ปรากฏในหนังสือเล่มนี้ “Tom Plate”ได้พิจารณา,ปรับแก้,ตัดแต่ง และตัดทอน จนเชื่อว่าจะปลอดภัยจากประมวลกฎหมายอาญาไทยว่าด้วยการหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ หรือมาตรา 112 ซึ่งข้อความเหล่านั้นเป็นการสวนทางกับการแสดงความจงรักภักดี หรือเป็นการพูดในบริบทแห่งเสรีภาพในสังคมประชาธิปไตย

กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา “ทักษิณ”สมควรตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูตัวเอง จะได้พบข้อเท็จจริงจากสามัญสำนึก แนวคิดและข้อเท็จจริงในใจของนายทักษิณที่มีต่อสถาบันเบื้องสูง

เลิกโกหกตัวเองอันเป็นโรคจิตเวช “ความผิดปกติทางบุคลิกภาพแบบก้ำกึ่ง”

บางประโยคที่ “พิธาคิโอ/พิธา ลิ้มเจริญรัตน์”พูดกับสื่อต่างประเทศเกี่ยวกับการจัดวางพระราชอำนาจและพระราชฐานะพระมหากษัตริย์เป็นการแสดงความคิดเห็นหลัง “ทักษิณ ชินวัตร” ซึ่งบันทึกอยู่ในหนังสือเล่มนี้

จากนี้รอศาลอาญาจะพิจารณาความผิด “ทักษิณ”ออกมาอย่างไร ทว่าอดีตนักเรียนจักรดาวอย่าง “ทักษิณ ชินวัตร”มีความเป็น”สุภาพบุรุษ”เพียงพอหรือแค่เป็นเยี่ยง “ปรสิต” เยี่ยง “ไส้เดือน”สัตว์สองเพศเท่านั้น