เรื่องกาลเทศะ รู้จักที่ต่ำที่สูง และเรื่องรู้ว่าอะไรเหมาะอะไรควร เป็นสิ่งสำคัญประการหนึ่งของความเป็นคน ถ้าหากคนผู้ใดไร้กาลเทศะ ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ไม่รู้ว่าอะไรเหมาะอะไรควร ก็นับว่าเป็นผู้ที่จัดได้ว่าอยู่ในกลุ่มเลวทราม

ยิ่งเป็นผู้หลักผู้ใหญ่ มีตำแหน่งแห่งที่มียศถาบรรดาศักดิ์ ก็ยิ่งต้องระมัดระวังตนให้จงหนัก ต้องเคร่งครัดเรื่องกาลเทศะให้มาก ต้องรู้ว่าอะไรเหมาะอะไรควร และต้องรู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่ทำตัวล้น ห่าม ต่ำ สถุล 

การพูดการจา การแต่งตัว การเดินเหิน การนั่งการลุก ก็ต้องสำรวมระมัดระวัง ไม่ใช่นึกอยากจะแต่งตัวบ้าๆ บอๆ ต่ำสถุล ก็แต่งไปตามใจ โดยไม่ได้ให้ความสำคัญและไม่เคารพต่อสถานที่ที่ตนเองจะเข้าไป อีกทั้งยังต้องรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีให้เคร่งครัด หากจะอ้างว่าไม่รู้ขนบประเพณี ก็ต้องหมั่นเอาใจใส่ ต้องศึกษาหาความรู้ใส่สมองของตนเอง ไม่ใช่อ้างว่าไม่รู้แล้วทำผิดซ้ำๆ ซากๆ ซึ่งมันเท่ากับแสดงให้เห็นว่าไม่ใส่ใจ ไม่สำเหนียก 

พูดเข้าประเด็นเลยก็แล้วกัน จะได้ไม่ต้องอ้อมค้อมให้เสียเวลา ที่พูด (เขียน) ในวันนี้ก็ต้องการบอกว่านายกรัฐมนตรีไทยคนล่าสุดแสดงพฤติกรรมไร้กาลเทศะ ไม่รู้อะไรเหมาะอะไรควร และหลายครั้งก็ทำให้คนที่พบเห็นเข้าใจว่าไม่รู้ที่ต่ำที่สูง 

ตัวอย่างแรกที่สาธารณชนตั้งคำถามคือการแต่งเนื้อแต่งตัวในฐานะนายกรัฐมนตรี ซึ่งมีที่ทำงานในทำเนียบรัฐบาล มีคำถามว่าการที่นายกรัฐมนตรีผู้หญิงสวมกางเกงลายพร้อยในบางวัน แล้วบางวันก็สวมกางเกงขาบานแฉ่ง บางวันก็สวมกางเกงขาลอย ส่วนเสื้อที่นายกรัฐมนตรีสวมนั้นก็สุดจะบรรยาย ดูแล้วทำให้สาธารณชนเกิดคำถามว่า ไม่มีใครสั่งใครสอนบ้างหรืออย่างไรว่า การแต่งกายในวันเวลาทำการ โดยเฉพาะเมื่อต้องเข้าทำเนียบรัฐบาล ต้องแต่งตัวอย่างไร เรื่องแบบนี้จำเป็นที่นายกรัฐมนตรีต้องรู้ ต้องศึกษา และต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด อย่ามาอ้างว่าแต่งกายตามสบาย เพราะนายกรัฐมนตรีต้องรู้ว่าการเข้าปฏิบัติหน้าที่ในทำเนียบรัฐบาลคือการปฏิบัติราชการ และทำเนียบรัฐบาลคือสถานที่ราชการที่สำคัญอันดับต้นๆ ของประเทศ

ส่วนเรื่องการเดินในขบวนเสด็จพระราชดำเนินนั้น ก็ต้องศึกษาว่าตนเองในฐานะนายกรัฐมนตรีต้องเดินในส่วนใดของขบวนเสด็จ ต้องรู้ว่าจำเป็นต้องมีระยะห่างระหว่างตนเองกับพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูงมากน้อยเพียงใด ไม่ใช่จงใจเดินจนเสมือนตั้งใจตีเสมอเจ้านายชั้นสูง เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องจำเป็นที่นายกรัฐมนตรีต้องรู้ แม้จะไม่เคยรู้ ก็ต้องศึกษาหาความรู้ให้จงได้ ไม่ใช่เดินเหมือนคนบ้าบอไร้กาลเทศะ ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง

อันที่จริง สาธารณชนยังตั้งคำถามอีกมากมายถึงพฤติกรรมต่างๆ นานา ของนายกรัฐมนตรีในเวลาปฏิบัติราชการ เช่น การแสดงอากัปกิริยา การพูดการจาเวลาตอบคำถามผู้สื่อข่าว การเดินเหิน การสำรวมระวังตนเมื่ออยู่ในทำเนียบรัฐบาล หรือในยามที่ต้องไปเจรจาความเมืองในเวทีการประชุมระดับนานาชาติ ซึ่งจะพบว่านายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของไทยมีพฤติกรรมแปลกประหลาด แปร่งเพี้ยนไปจากขนบธรรมเนียมการเจรจาความเมืองระดับนานาชาติ

ส่วนเรื่องล่าสุดที่ผู้คนตั้งคำถามกันมากมายคือ สรุปว่าสนามหญ้าทำเนียบรัฐบาลเป็นสนามหญ้าของครอบครัวนายกรัฐมนตรีหรือ การที่พาลูกพาผัวไปวิ่งเล่นที่สนามหญ้าหน้าทำเนียบรัฐบาลเป็นเรื่องที่เหมาะสมหรือ การวิ่งเล่นกับลูกกับผัวเป็นเรื่องดี แต่ต้องรู้ว่าต้องกระทำในสถานที่ใดจึงจะเหมาะสม และต้องสำเหนียกไว้เสมอว่าสนามหญ้าหน้าทำเนียบรัฐบาลไม่ใช่สนามหญ้าในบ้านส่วนตัวของนายกรัฐมนตรีวันที่ผ่านมาได้เห็นภาพนายกรัฐมนตรีพาลูกพาผัวไปวิ่งเล่นบนสนามหญ้าหน้าทำเนียบรัฐบาลมาแล้ว ต่อไปอาจจะได้เห็นภาพนายกรัฐมนตรีพาลูกพาผัวไปปิ้งบาร์บีคิว แล้วร้องรำทำเพลงบนสนามหญ้าหน้าทำเนียบรัฐบาลก็เป็นได้ 

ทั้งหมดทั้งมวลนั้นมันคือเครื่องบ่งบอกถึงการไม่รู้กาลเทศะ ไม่รู้ว่าอะไรเหมาะอะไรควร และไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ซึ่งหากนายกรัฐมนตรีคนไหนมีพฤติกรรมดังกล่าวก็นับได้ว่าไร้กาลเทศะ ไม่รู้ที่ต่ำที่สูง ไม่รู้อะไรเหมาะอะไรควร นับเป็นความอัปยศของประเทศที่มีนายกรัฐมนตรีจำพวกนี้