เวลาประเทศชาติบ้านเมืองใดก็ตาม มีผู้นำการเมืองจำพวกโง่เขลาเบาปัญญาไร้สติ ปราศจากความละอาย พูดจากลับกลอก ไร้กาลเทศะ ไร้ความสามารถในการบริหารประเทศ แถมยังเป็นผู้ที่นำพาให้ประเทศชาติเดินเข้าสู่สภาวะวิกฤต ผู้คนในบ้านเมืองนั้นๆ ก็ต้องประสบปัญหาและความวิบัตินานัปการ แล้วถ้าหากประชาชนไม่สามารถกำจัดผู้นำเลวทรามสามานย์นั้นให้พ้นไปจากอำนาจได้ก็จะทำให้บ้านเมืองดำดิ่งลงสู่ความหายนะในอนาคตอันใกล้

มีคำถามว่า เมื่อเวลาคนเราต้องตัดสินใจเลือกผู้นำการเมือง ผู้ใช้สิทธิเลือกตั้งคำนึงถึงปัจจัยสำคัญอะไรเป็นสำคัญ เลือกจากหน้าตา เลือกจากคำสัญญาโง่ๆ ลมๆ แล้งๆ เพ้อเจ้อ โดยเฉพาะสัญญาว่าจะแจกสารพัดแจก โดยไม่คำนึงถึงความจริงใดๆ ทั้งปวงไม่คำนึงถึงแม้สภาพความจริงของบ้านเมือง ไม่เคยรู้ไม่เคยเข้าใจมาก่อนว่าประเทศชาติจะมีเงินไปใช้เพื่อหว่านแจกได้จริงหรือไม่ แต่เมื่อฟังจากลมปากของนักการเมืองลวงโลก ก็หลงเชื่อโดยง่ายดาย เช่น เชื่อว่าจะแจกเงินให้หัวละกี่หมื่นบาท ขึ้นเงินเดือนให้กี่หมื่นบาท ให้ราคาข้าวเปลือกกี่หมื่นบาทหรือดันหลงเชื่อแม้กระทั่งคำลวงโลกที่ว่า รวยแล้วไม่โกง จะทำให้คนไทยมีอยู่มีกินมีใช้มีเกียรติมีศักดิ์ศรี ฯลฯ 

อันที่จริงหากคนผู้มีสิทธิเลือกตั้ง ตั้งสติให้ดี หายใจให้ลึก คิดทบทวนให้ดี ก่อนจะหลงลมปากลวงโลกจากนักการเมือง แล้วค้นหาความจริงเบื้องต้นให้พบ โดยเฉพาะการดูถึงสภาพเศรษฐกิจของบ้านเมือง ดูความเป็นไปได้ของนโยบาย แล้วต้องแยกแยะให้ได้ว่าอะไรคือคำสัญญาแบบชนิดที่ไม่วันเกิดเป็นความจริงได้เป็นอันขาด ผสมกับการใช้สามัญสำนึกเพื่อพิจารณาว่าตัวตนของคนที่จะขึ้นไปเป็นผู้นำการเมืองของประเทศผู้นั้นมีประสบการณ์การบริหารบ้านเมืองมากน้อยเพียงใด เป็นเด็กเมื่อวานซืน หรือเป็นเฒ่าทารก เป็นขี้ข้าขี้ครอก เป็นหุ่นกระบอกของใครหรือไม่ แค่คิดพิจารณาเบื้องต้นเพียงเท่านี้ ก็น่าจะช่วยฉุดรั้งให้ต้องติดพิจารณาให้ลึกซึ้งก่อนจะตัดสินใจเลือกสส. และเลือกพรรคการเมือง

การที่แพทองธาร ชินวัตร ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หรือการที่สหรัฐฯ มีประธานาธิบดีชื่อโดนัลด์ ทรัมป์ เรื่องนี้โทษใครไม่ได้เลย ต้องโทษประชาชนของประเทศนั้นๆ เพราะเขาคือผู้เลือก (เขาในที่นี้หมายถึงเสียงส่วนที่สนับสนุนให้แพทองธารและทรัมป์ ได้รับตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของประเทศ) 

ถามว่าคนไทยและคนอเมริกันที่ตัดสินใจเลือกเคยคิดทบทวนบ้างไหมว่าเมื่อแพทองธารและทรัมป์ได้ขึ้นไปดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดทางการเมืองแล้ว ประเทศชาติจะประสบปัญหาและเหตุเภทภัยอะไรบ้าง แต่สำหรับทรัมป์แล้วไม่ใช่แค่เพียงทำให้ชาวอเมริกันประสบปัญหา แต่ยังทำให้โลกทั้งโลกประสบปัญหาเศรษฐกิจพร้อมๆ กัน

การได้ผู้นำการเมืองอ่อนไร้ประสบการณ์ในการบริหารประเทศทำให้บ้านเมืองวิบัติบรรลัย ส่วนการได้ผู้นำการเมืองที่คิดไร้ความคิด หรือคิดเพียงตื้นๆ แถมยังเห็นแก่ได้ แต่ทว่าโง่เง่าเขลาปัญญา แต่กลับดันทุรังหลงเชื่อว่าตนเองทำเพื่อผลประโยชน์เฉพาะของบ้านเมืองของตน แต่ไม่เคยคำนึงถึงความวิบัติเสียหายของสังคมโลก ก็สามารถทำให้โลกทั้งใบตกอยู่ในสภาวะวิกฤต แล้วยังลากให้โลกเดินเข้าสู่สภาวะสงครามโลกได้ 

ก็ต้องย้ำเหมือนเดิมว่าการที่ประเทศใดมีผู้นำการเมืองจำพวกชั่วช้าสามานย์ ก็ต้องกลับไปพิจารณาถึงสติปัญญา และความรับผิดชอบของสมาชิกของประเทศนั้นๆ เป็นสำคัญ เพราะผู้นำการเมืองที่อ้างว่ามาจากการเลือกตั้งโดยประชาชน ก็ต้องผ่านการเลือกโดยประชาชน ดังนั้น หากประชาชนฉลาดก็ต้องเลือกผู้นำการเมืองที่เฉลียวฉลาดมีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม แต่ในมุมกลับกันหากประชาชนไม่ฉลาด แล้วเมื่อเลือกผู้นำสามานย์ไปแล้ว ประชาชนทั้งประเทศก็ต้องร่วมรับผิดชอบ ไม่สามารถผลักความรับผิดชอบให้ใครอื่นได้ 

บัดนี้ชัดเจนแล้วว่าวิกฤตการณ์ที่กำลังบังเกิดกับประเทศไทย และสหรัฐฯ ล้วนมาจากการตัดสินใจของประชาชน แต่ก็ต้องไม่ลืมว่าประชาชนเท่านั้นที่จะช่วยกันยับยั้งความเลวทรามต่ำช้าของผู้นำการเมืองไทย เพราะประชาชนคือเจ้าของอำนาจอธิปไตยที่แท้จริง หากประชาชนไม่สนับสนุนให้ผู้นำการเมืองเลวทรามดำรงอยู่ต่อไป ประชาชนก็ต้องลุกขึ้นมาโค่นล้มผู้นำการเมืองที่เลวทรามให้พ้นไปจากอำนาจ