นับตั้งแต่ “ท่านจักรพรรดิปากจู๋” ขึ้นมาเป็นผู้นำประเทศอินทรีหัวขาวในสมัยที่ 2 ผู้เฒ่าได้สร้างความ “ฮือฮา” ในเรื่องต่างๆ มากมาย เรื่องระดับบิ๊ก บิ๊กเบิ้มเบิ้มและใหญ่ๆ ได้แก่ การประกาศสงครามการค้า ประกาศสงครามภาษีกับทุกชาติทั่วโลกอย่าง “สุดอหังการ”

ส่วนสร้างเรื่อง “จิ๊บจิ๊บ” ก็มีนับไม่ถ้วน เช่นเรื่อง “ฟื้นคุกนรก” มาใช้งานอีกครั้ง ถือเป็น “งานสนุกสนาน” ที่เกิดจากฟ้าแลบฟ้าผ่าในสมองผู้เฒ่าอย่างฉับพลัน เพื่อสืบทอด “ตำนานคุกนรก” ให้ดังต่อไปนี้

ใครที่เคยดูหนังฮอลลีวู้ดเป็นผู้สร้าง เรื่อง “Al Capone” ที่ฉายในปี ค.ศ.1959 ก็จะประจักษ์แจ้งว่า “คุกนรกยอดดังชื่ออัลคาทราซ คือ คุกที่ใช้ขังนักโทษระดับ เจ้าพ่อมาเฟียหลายราย” โดยรายที่ดังสุดคือ “อัล คาโปน (Al Capone)” ถือเป็น “อสูรไตตัน ผู้สร้างความวินาศสันตะโร” ให้แก่ชาวอเมริกันอย่าง “สุดห้าว” ที่ท้ายสุดถูกนำตัวมาขังไว้ใน “คุกนรก” ชื่อคุกอัลคาทราซ ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะชื่อเดียวกับชื่อคุก อยู่นอกชายฝั่งอ่าวซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย

“ผู้เฒ่าปากจู๋” น่าจะเคยดูหนังเรื่อง “Al Capone” ในวัยเด็กและจำฝังใจกับบทเลวร้ายของมาเฟียทั้งหลาย ดังนั้น เมื่อมีอำนาจขึ้นมา “จักรพรรดิปากจู๋” จึงต้องการรื้อตำนานนำคุกอัลคาทราซที่ปิดไปหลายปี กลับมาขังนักโทษระดับมหาภัยอีกครั้ง

แท้จริงนั้น สหรัฐมีคุกพิเศษที่สุดโหดอีกหลายแห่งทั่วประเทศ แต่คุกที่มีชื่อเสียง “โหดไม่แพ้คุกแห่งใด” ได้แก่ “คุกกวนตานาโม” ของสหรัฐที่สร้างไว้ที่จังหวัดกวนตานาโมในประเทศคิวบา เพื่อใช้เป็นคุกนรกกักขังผู้ก่อการร้ายชาวมุสลิมที่สายลับ CIA ไปลักตัวมาจากประเทศคู่สงครามต่างๆ แล้วถูกนำตัวมา “ขังลืม” อยู่ในคุกนรกแห่งนี้ จนผู้ถูกขังตายไปอย่างไร้ร่องรอยมากมาย

จังหวัดกวนตานาโม ซึ่งเป็นที่ตั้งคุกนรกชื่อเดียวกับจังหวัดนั้น “คิวบา” ได้เซ็นสัญญาในปี ค.ศ.1900 ให้สหรัฐได้ครอบครองแบบ “ไร้วันมอบคืน” เพื่อแลกกับที่สหรัฐจะช่วยให้คิวบาได้รับเอกราชจากการยึดครองของสเปน

ในยุคโอบามา เคยประกาศว่าจะรื้อทิ้งคุกกวนตานาโม แต่แล้วก็ไม่ได้ทำอย่างที่พูด ในปัจจุบันทรัมป์ใช้คุกกวนตานาโมเป็นเรือนจำขังลืมผู้อพยพเข้าสหรัฐผิดกฎหมาย

แท้จริงแล้ว “คุกนรก” ยังมีกระจัดกระจายในอเมริกาใต้อีกหลายประเทศ เช่น “คุกโตโครอน” ในประเทศเวเนซุเอลา ก็เป็น “คุกนรก” ที่สุดดังใช้ขังนักโทษระดับเจ้าพ่อ ระดับขาใหญ่ และระดับมาเฟียถึง 7,000 กว่าราย

แต่แล้ว “คุกโตโครอน” ก็ถูก “นักโทษแก๊งเทรน เด อารากัว” ที่มีถึงกว่า 6,000 คนยึดครอง จนมีอิทธิพลเหนืออำนาจรัฐ สุดท้ายรัฐบาลเวเนซุเอลา ต้องตัดสินใจใช้ “กองกำลังทหารทั้งกองทัพ” เข้าไปทำสงครามกับนักโทษจนนักโทษตายเกลื่อนและเป็นข่าวดังของโลก

ดีนะครับ “จักรพรรดิปากจู๋” กับรัฐบาลเวเนซุเอลาต่างมี“ศรศิลป์ไม่กินกัน” จึงไม่เกิดรายการฟ้าแลบในสมองของท่านปากจู๋เข้าไปฟื้นฟู“คุกโตโครอน” กลับมาเป็น “คุกนรก” อีกครั้ง

กมลศักดิ์ ตั้งธรรมนิยม