เมืองไทยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(สส.) มาแล้วหลายสิบครั้ง โดยเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2476 จนมาถึงการเลือกตั้งครั้งล่าสุดเมื่อประมาณกลางปี 2566 

ถามจริงๆ ถามตรงๆ ว่าเลือกตั้ง สส. มาแล้ว 27 ครั้ง ประเทศไทยมีพัฒนาการประชาธิปไตยอย่างแท้จริงบ้างหรือไม่ แล้วหากจะดูให้ลึกก็ต้องตอบให้ได้ว่าผลการเลือกตั้งแต่ละครั้งนั้นมันทำให้ประเทศไทยได้ สส. ที่มีความรู้ ความสามารถ ได้คนดี ซื่อสัตย์ มีคุณภาพ มีคุณธรรม แท้จริงหรือไม่

หากการเลือกตั้ง สส. ทำให้ประเทศไทยมีประชาธิปไตยที่เข้มแข็ง และแข็งแกร่งมากขึ้นโดยแท้จริงแล้ว ทำไมการเมืองไทยในวันนี้จึงเลวร้ายเสื่อมทรุดจนไม่มีความหวังใดๆหลงเหลืออีกต่อไป

หากการเลือกตั้งบ่อยๆ และมากๆ ครั้ง ส่งผลให้ความเป็นประชาธิปไตยของประเทศไทยเข้มแข็งอย่างแท้จริง ถามว่าทำไมจึงยังมี สส. จำพวกเปรตอสุรกายมากมายจนเกือบล้นสภาทำไมยังมีคนโง่บัดซบ ไร้ความสามารถ ไร้ความละอายไร้ศีลธรรม ไร้คุณธรรม ไร้สติ สิ้นปัญญาเข้าไปรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี  และรัฐมนตรีได้ 

การที่พรรคเพื่อไทยหมดทางเดินบนกระดานการเมือง แล้วต้องยอมประกาศแบบแพ้หมดรูปว่า ถ้าหากเลือก ชัยเกษม นิติสิริ เป็นนายกรัฐมนตรี โดยให้พรรคเพื่อไทยเป็นแกนนำรัฐบาลพรรคเพื่อไทยจะประกาศยุบสภาโดยทันที 

ขอบอกตรงๆ ว่าเป็นคำโกหกที่แสนน่าทุเรศน่าขยะแขยงอย่างที่สุด แล้วนี่มันถึงขนาดต้องโกหกด้วยคำที่ไร้เหตุผลถึงเพียงนี้แล้วหรือมันตั้งใจโกหกเพราะต้องการเป็นแกนนำรัฐบาล แล้วได้เป็นนายกรัฐมนตรี มันโกหกเพียงเพื่อเรื่องเท่านี้เองหรือ

ก็ในเมื่อเพื่อไทยเป็นแกนนำรัฐบาลผสมมาเกือบ 2 ปีเต็ม แล้วทำไมในช่วงที่เพื่อไทยมีอำนาจรัฐเต็มมือ มีผลประโยชน์มหาศาลเต็มปากเต็มกระเพาะ เหตุใดในช่วงนั้นจึงไม่ประกาศยุบสภา เหตุที่ไม่ประกาศยุบสภาในช่วงที่ตนเองมีอำนาจรัฐ และมีผลประโยชน์ล้นกระเพาะ เพราะว่าไม่ต้องการสูญเสียอำนาจรัฐ ไม่ต้องการสูญเสียผลประโยชน์มหาศาล ใช่หรือไม่

ก่อนอื่นต้องย้อนกลับไปดูความจริงว่า พรรคการเมืองไทยทุกวันนี้มีพรรคอะไรบ้าง แล้วแต่ละพรรคมีสมาชิกหน้าตาเป็นอย่างไร เจ้าของพรรคการเมืองมีสันดาน หรือพฤติกรรมทั้งส่วนตัวและด้านการเมืองเป็นอย่างไร มีพรรคการเมืองไหนบ้างที่ตั้งขึ้นมาด้วยความจงใจให้พรรคเป็นสมบัติส่วนตัวเจ้าของพรรค พรรคไหนที่เป็นพรรคผัวพรรคเมีย พรรคไหนเป็นพรรคขี้ข้าขี้ครอก แล้วมีพรรคการเมืองไหนบ้างที่มีเจตจำนงการเมืองที่ชัดเจนว่าต้องการทำพรรคเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวมโดยแท้จริง 

เมื่อสอบถามความเห็นจากคนไทยส่วนใหญ่จะได้รับคำตอบว่า อาชีพนักการเมืองได้รับความน่าเชื่อถือต่ำมากเป็นลำดับต้นๆ จากคนไทย แถมยังมีผู้ตอบว่าไม่เคยเชื่อถือนักการเมืองเลยและยังมีคำตอบอีกว่า อาชีพที่จะเลือกทำเป็นสิ่งท้ายๆ คือนักการเมือง ทั้งหมดนี้หมายความได้ว่านักการเมืองเป็นสิ่งที่ค่อนข้างน่ารังเกียจในสายตาและการรับรู้ของประชาชน

แต่ถึงกระนั้น ก็ยังคงมีผู้คนไม่น้อยเรียกร้องให้เลือก สส. ต่อไป ทั้งๆ ที่รู้ว่าเลวทรามต่ำช้าจำนวนหนึ่งซึ่งมีจำนวนมากเสียด้วย ใช้การสมัครชิงตำแหน่ง สส. เป็นผงฟอกขาวให้ตนเอง แต่ที่บัดซบยิ่งกว่าคือมีคนไทยจำนวนไม่น้อยยอมขายเสียงแลกกับการลงคะแนนเลือกมาเฟียเข้าไปเป็น สส. 

แม้จะรู้ว่าการเลือก สส. ทุกครั้งเต็มไปด้วยเหตุทุจริตต่างๆ นานา แต่ถึงกระนั้นคนในสังคมไทยก็ยังหลับหูหลับตาเรียกร้องให้เลือก สส. ต่อไป โดยไม่เคยมีความคิดและการกระทำที่แท้จริงที่จะปราบปรามการทุจริตเลือกตั้ง แล้วก็ไม่เคยมีความคิดห้ามปรามคนเลวทรามต่ำช้าเข้าไปใช้การเลือก สส. เป็นผงฟอกขาวให้ตนเอง 

ขอย้ำว่าผู้เขียนไม่เคยปฏิเสธหรือต่อต้านการเลือก สส. ที่ขาวสะอาดบริสุทธิ์ แต่ขอยืนยันว่ารังเกียจการเลือกตั้ง สส. ในเมืองไทยมากจนเกินบรรยาย เพราะเห็นมาโดยตลอดว่าการเลือกตั้ง สส. ในเมืองไทยเต็มไปด้วยการซื้อสิทธิ์ขายเสียง และทุจริตสารพัดรูปแบบ แถมยังปล่อยให้คนเลวสารพัดชนิดหลุดเข้าไปเป็น สส. ได้อีก

เฉลิมชัย ยอดมาลัย