อีกไม่กี่วันก็ถึงวันเด็ก เด็กหลายคนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ได้ เด็กบางคนโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี แต่เด็กบางคนไม่สามารถมีอายุถึงผู้ใหญ่ หรือบางคนอาจโตเป็นผู้ใหญ่แต่เลว

เราน่าตั้งคำถามถึงเหล่าบรรดา สส.ว่ามีกี่คนเป็นคนดี และมีกี่คนที่เลวแล้วตั้งคำถามต่อไปว่า ทำไม สส.หลายคนเลว เลวเพราะอะไร เพราะพ่อแม่ไม่สอน หรือพ่อแม่สอนแล้วไม่จำ หรือไม่มีพ่อแม่อบรมสั่งสอน หรือเพราะมีเพื่อนเลว หรือสังกัดในพรรคการเมืองเลว หรือว่าเลวโดยไร้เหตุผล

หลายคนบ่นว่า สาเหตุที่บ้านเมืองไม่เจริญ มีปัญหามากมาย มีทุจริตคอร์รัปชั่นหนักหนา ทำให้ประเทศไทยล้าหลังกว่าประเทศญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีนรวมถึงเวียดนาม ทั้งๆ ที่ไทยเคยเจริญมาก่อน เป็นเพราะว่ามีนักการเมืองเลว

หากตั้งคำถามเช่นนี้ นักการเมืองจะยอมรับว่าเขาเลวไหม เรื่องนี้น่าจะถามตรงๆ กับสส. แต่ถ้าถามตรงๆนักการเมืองก็อาจถามว่าอะไรคือเลวและอะไรคือดี เหมือนที่คนสอนหนังสือจำพวกดัดจริตบางคนในมหาวิทยาลัยชอบตั้งคำถามว่า อะไรคือความดี อะไรคือความเลว

ย้อนกลับไปที่ความดีความเลวในมิติการเมือง เรื่องนี้ถ้าหากผู้ที่เราสนทนาด้วยไม่ตื้นเกินไป ก็ต้องรู้ได้โดยไม่อยากเย็นว่า ดีเลวคืออะไร

ความดีที่ประชาชนต้องการให้นักการเมืองมีคือ เลิกโกหก ถามว่าทำไมต้องเลิกโกหก ตอบว่าเพราะถ้าเริ่มต้นด้วยการโกหกเสียแล้ว ก็ไม่ต้องหวังว่าจะเป็นคนดีได้ เมื่อพูดถึงตรงนี้ก็ต้องถามว่าสิ่งที่นักการเมืองตั้งเป็นประเด็นหาเสียงเป็นเรื่องโกหกหรือไม่

ใครก็ตามที่ได้เห็นคำหาเสียงของนักการเมือง แล้วแยกแยะได้ว่าอะไรเป็นเรื่องจริงหรือเรื่องโกหก ก็ถือได้ว่าเป็นคนมีสติปัญญา มีวิจารณญาณ แต่ถ้าหากแยกไม่ออกว่าอะไรคือเรื่องจริงที่ทำได้และอะไรคือเรื่องที่ไม่มีวันทำได้ แบบนี้ก็น่าเป็นห่วง

เวลาได้อ่าน ได้ฟังคำโกหกของนักการเมือง สิ่งสำคัญประเด็นแรกที่ต้องเกิดขึ้นในความคิดของผู้มีสิทธิเลือกตั้งคือ เรื่องนั้นมีโอกาสเป็นจริงกี่เปอร์เซ็นต์แต่ถ้าหากรู้ว่ามีโอกาสเป็นจริงได้น้อยมาก แต่ยังเลือกนักการเมืองคนนั้น แบบนี้ก็ต้องถือว่าไม่มีสติปัญญา

ส่วนนักการเมืองที่รู้ว่าทำไม่ได้แต่ยังให้สัญญาไปเรื่อย แบบนี้ถือว่าเลว จึงต้องถามว่า มีพ่อแม่สั่งสอนให้รู้ว่าอะไรดีหรือเลวบ้างไหม